پارک ملی گلستان یا جنگل گلستان منطقهٔ حفاظت شدهای در شرق استان گلستان و غرب استان خراسان شمالی است. پارک گلستان، قدیمیترین پارک ملی ثبت شده در کشور ایران و پناهگاهی کمنظیر برای حیاتوحش است که ۱۳۵۰ گونهٔ گیاهی و ۳۰۲ گونهٔ جانوری، از جمله نیمی از گونههای پستانداران ایران را در حدود ۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت خود جای دادهاست.
تاریخچه پارک ملی گلستان
این جنگل در ۱۹ مرداد ۱۳۳۶ به نام «منطقه حفاظت شده آلمه وایشکی» تحت حفاظت کانون شکار قرار گرفت، در شهریور ۱۳۴۲ به «پارک محمدرضا شاه» تغییر نام داد، در ۲۲ فروردین ۱۳۴۳ «پارک وحش» نامیده شد. در شهریور ۱۳۵۰ محدودهای در شرق پارک به نام «قرخود» با وسعت ۳۴ هزار هکتار به آن الحاق شد و در ۱۳۵۳ عنوان پارک وحش به «پارک ملی» تغییر داده شد. در سال ۱۳۵۴ اولین پارک ملی ایران شد که در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان یکی از ۵۰ ذخیرهگاه زیستمحیطی کره زمین به ثبت رسیدهاست. بعد از پیروزی انقلاب در بهمن ۱۳۵۷ دو منطقه قرخود و آلمه مجدداً از یکدیگر جدا شدند و پارک فعلی به «پارک ملی گلستان» تغییر نام داد.
جغرافیای جنگل گلستان
گلستان، بزرگترین پارک طبیعی ایران است. مساحت آن در برخی منابع بیش از ۹۱ هزار هکتار و در برخی منابع ۸۷۴۰۲ هکتار ذکر شدهاست. محیط پارک حدود ۱۹۸ کیلومتر است. حد غربی پارک ملی گلستان از روستای تنگراه در استان گلستان شروع میشود و حد شرقی آن در روستای رباط قرهبیل واقع در استان خراسان شمالی پایان مییابد. بیشتر پارک در استان گلستان، حدود ۳۴ درصد آن در استان خراسان شمالی و بخش ناچیزی نیز در استان سمنان قرار دارد.
اختلاف ارتفاع در پارک حدود ۲۰۰۰ متر است (از ۲۴۱۱ متر تا ۴۰۰ متر از سطح دریا) که همین طیف ارتفاعی تنوع زیستگاهها و ریزبومهای متعددی را ایجاد کردهاست. میانگین بارندگی در مناطق مختلف این جنگل هم از حدود ۷۰۰ میلیمتر تا ۱۵۰ میلیمتر در سال متغیر است.
آبشار آق سو و آبشار جنگل گلستان با ارتفاع ۷۰ متر و آبدهی ۳۰ لیتر بر ثانیه از آبشارهای معروف این پارکاند.
همچنین در این پارک رودخانههای متعددی جریان دارد و بیش از ۲۱ دهنه چشمه در آن شناسایی شدهاست که مهمترین آنان را میتوان رودخانه مادرسو، زاو، قرتو، چشمههای گلشن، گلستان، جانو، سردارخانه، دوشان، آق سو، کرکولی نام برد.
از مهمترین کوهها و درههای این بوستان میتوان به ارتفاعات قره قون، تنگه گل، شاخا، یکه قدم، المه، قره قاشلی، قوفی قورچی و درههای آلمه، آنسر، قرغون، آق سو، آلی دالی، آدنس، جمشیدآباد، قزقلعه، آلوباغ و خشک اشاره کرد.
حیات وحش
یکهشتم گونههای گیاهی، یکسوم گونههای پرندگان و بیش از ۵۰ درصد از گونههای پستانداران کشور در این پارک زندگی میکنند.
۶۹ گونه پستاندار وابسته به ۶ راسته، ۲۱ خانواده و ۵۰ سرده در پارک ملی گلستان شناسایی شدهاست. پلنگ و خرس قهوهای از گوشتخواران بزرگ پارک ملی هستند. سمور جنگلی از گوشتخوارانی است که احتمالاً فقط در پارک ملی گلستان زندگی میکند و بر ارزش ژنتیکی پارک افزودهاست. دیگر پستانداران مهم ساکن این جنگل شامل مرال، شوکا، گراز، گربه جنگلی، تشی، آهوی ایرانی، گوسفند وحشی (قوچ و میش)، گرگ، روباه، روباه ترکمنی و بز کوهی (کل و بز) میشود. از راسته خفاشها تاکنون ۱۸ گونه در این پارک شناسایی شدهاست.
این منطقه از بهترین زیستگاههای گوسفند وحشی اوریال بزرگترین و قدیمیترین زیرگونهٔ گوسفند وحشی ایران است و یکی از خالصترین جمعیتهای قوچ و میش اوریال را در خود جای دادهاست. جمعیت این حیوان در جنگل گلستان در دهه ۱۳۵۰ حدود ۱۵۰ هزار رأس برآورد شدهبود که معادل نزدیک به سهچهارم کل جمعیت گوسفندان وحشی اوریال دنیا میشد.
۱۴۹ گونه پرنده متعلق به ۱۵ راسته، ۴۲ تیره و ۸۹ سرده در پارک ملی گلستان شناسایی شدهاست که از این تعداد پرنده ۴۸ نوع در فصل بهار و تابستان در منطقه مشاهده میشود و ۶۲ گونه بومی پارک ملی هستند. مهمترین این پرندگان شامل قرقاول، کبک، تیهو، جغد خالدار، زنگولهبال، کوکر سینه سیاه، ابیا، بلدرچین، قرقی، دلیجه، سارگپه پابلند، سارگپه، عقاب دوبرار، دال سیاه، دال، عقاب دریایی دمسفید، بالابان، هما، دارکوب سیاه، بلبل، توکای باغی، سهرهها، زردپرهها، مگسگیرها، زنبورکها و دمسرخها میشوند.
گیاهان اصلی پارک بدلیل وجود اقلیمهای مختلف متنوع است. مهمترین گونههای گیاهی شامل بلوط، بلند مازو، ممرز، انجیلی، افرا، نمدار، خرمندی (از خانوادهٔ آبنوس)، زبان گنجشک، پلت، شیردار، کرکو، آزاد، اوری، توسکا، شیردار، بارانک، انجیر، توت، ملچ، داغداغان، ازگیل، ولیک، زالزالک، سیاه تلو، گوجه وحشی، شیر خشت، گردو، تمشک، انار وحشی، گلابی وحشی، زرشک، تاغ، گز، پرند، کاروانکش، کلاه میرحسن، گون، چوبک، درمنه، خار شتر و ارس میشود.
از مجموع جانوران موجود در این جنگل ۱۹ گونه در خطر انقراض است که هما، بالابان، گیلانشاه خالدار و روباه ترکمنی از جمله آنهاست. مرال، شوکا، کل و بز، و قوچ و میش هم از جمله گونههایی اند که بیشتر مورد شکار غیرمجاز قرار میگیرند.
تصاویری از پارک ملی گلستان
پارک ملی گلستان, تصاویری از پارک ملی گلستان
پارک ملی گلستان, تصاویری از پارک ملی گلستان
پارک ملی گلستان, تصاویری از پارک ملی گلستان
پارک ملی گلستان, تصاویری از پارک ملی گلستان
پارک ملی گلستان, تصاویری از پارک ملی گلستان
پارک ملی گلستان, تصاویری از پارک ملی گلستان
منابع :
wikipedia.org
tebyan.net
دور دنیا با یک کلیک
در زمستان و تا اوائل بهار، طرفداران اسکی به "پنج بزرگ" یا "Big Five” (فرانسه، سوئیس، ایتالیا، اتریش و آلمان) می اندیشند. ولی اروپا در واقع قاره ای پر از مناطق متنوع برای اسکی است، از گردشگاه های مقرون به صرفه برای آماتورهای اسکی گرفته تا پیست های اسکی حرفه ای، که در زیر به محبوب ترین آنها اشاره می کنیم:
بانسکو (Bansko)، بلغارستان – بهترین مکان برای اسنوبوردینگ
بانسکو در کوهپایه های رشته کوه پیرین و در 160 کیلومتری صوفیه واقع شده است و از قدیم الایام با عنوان آندورای جدید تحسین می شده است. این منطقه بخاطر مسیرهای طولانی اسکی و زیرساخت عالی برای اسنوبوردینگ و اسکی معروف است. هتل های زیادی در این منطقه وجود دارد که استانداردهای مختلفی دارند و برای هر طبقه از مسافرین مناسب هستند.
پویانا برازو (Poiana Brasov)، رومانی – بهترین مکان برای اسکی در شب
این مکان یکی از بهترین گردشگاه های رومانی محسوب می شود که در کوه های کارپاتیان واقع شده و یک مسیر المپیکی دارد، ولی بیشتر برای اسکی بازان آماتور و متوسط مناسب است، زیرا گردشگاه آن برای حرفه ای ها، چالش زیادی ندارد. هیجان اسکی با غروب آفتاب پایان نمی یابد، زیرا مسیرهای شبانه اسکی و کمپینگ زمستانی و اسنوبوردینگ هم در این گردشگاه موجود است. این گردشگاه مقرون به صرفه بوده و در میان گردشگاه های "پنج بزرگ" از لحاظ قیمتی از همه مناسب تر است و گزینه اول برای بسیاری از دوستداران ورزش های زمستانی است.
ساریسلکا، لپلند (Saariselka, Lapland)، فنلاند – بهترین مکان برای تجربه ای عالی
می گویند بعد از اسکی در لپلند، دیگر هرگز به آلپ برنمی گردید! ساریسلکا در دایره قطبی واقع شده است و هوای سرد وحشی زمستان را می توان در آن تجربه کرد. برای طرفداران اسکی، 180 کیلومتر زمین اسکی برای آماتورها، متوسط ها و حرفه ای وجود دارد و چندین جریب بیشه زار برای اسکی در میان جنگل، سورتمه سواری و راه رفتن روی برف ها موجود است. اگر اسکی نمی کنید نیز فعالیت ها و جاذبه های دیگری از جمله سافاری با هاسکی ها و سورتمه سواری با گوزن های شمالی وجود دارد. شب ها نیز می توانید به سونا بروید و از شفق شمالی این منطقه در شب لذت ببرید. پانورامای بی نظیر و شرایط آب و هوایی عالی باعث شده که تعطیلات و اسکی در ساریسلکا تجربه ای به یاد ماندنی شود.
داوراز (Davraz)، ترکیه – راز سر به مهر اروپا
جاهای زیادی در دنیا وجود ندارد که هم شرایط آب و هوایی عالی برای اسکی داشته باشد و هم به سواحل مدیترانه ای دسترسی خوب و نزدیکی داشته باشد، ولی داوراز ترکیه از معدود نقاط دنیاست که این ویژگی را دارد. هر سال زمستان تقریباً 2 متر برف در این منطقه می بارد. داوراز در وسط سه دریاچه با آب های کاملاً زلال و شفاف قرار گرفته است و مناظر شیب ها و تپه های اطراف آن فوق العاده هستند. این پیست اسکی برای آماتورها پیست امن و خوبی است و برای اسکی بازان حرفه ای، مسیرهای سیاه و چالش برانگیز دارد. این منطقه که هنوز در اروپا دست نخورده مانده است، کم کم تبدیل به مقصد گردشگری طرفداران کوهنوردی و اسکی در اروپا می شود.
اوره (Åre)، سوئد – بهترین مکان برای سونا
اوره بهترین مکان برای اسکی و سونا است. این مکان دسترسی و امنیت بیشتری نسبت به آلپ دارد و برای اسکی بازان آماتور و متوسط مناسب است و برای افرادی که به دنبال هیجان و چالش بیشتر هستند، شش مسیر سیاه دارد. جدای از امکانات عالی برای اسکی، چیزهای زیادی برای افرادی که اسکی باز نیستند که در میان آنها می توان به طولانی ترین زیپلاین اروپا اشاره کرد.
زاکوپانه (Zakopane)، لهستان – بهترین مکان از لحاظ مناظر
این منطقه که پایتخت زمستانی لهستان نامیده می شود، بخاطر فعالیت های ورزشی زمستانی اهمیت دارد. زاکوپانه جوانترین رشته های کوه آلپی در دنیا را دارد و برای اسکی بازان و غیر اسکی بازان فرصت های زیادی برای تفریح دارد، و همچنان در حال توسعه است، و با آنکه به اندازه سوئیس جذابیت ندارد، ولی مناظر پانورامیک آن این کمبود را جبران می کنند.
کارکونوشه (Krkonoše)، جمهوری چک – بهترین مکان از لحاظ انتخاب فعالیت ها
کوه های کارکونوشه (کارکونوشه به معنای عظیم) از سال 1817 تابحال میزبان مسابقات ورزشی زمستانی هستند. گردشگاه زمستانی کارکونوشه یکی از 16 گردشگاه اسکی برتر اروپا است و فرصت های متنوع و انتخاب های زیادی در میان اسکی، اسنوبوردینگ، راه رفتن روی برف و سورتمه سواری دارد. جدای از کارکونوشه، جمهوری چک مناطق دیگری همچون اشپیندلرو ملین (Špindlerův Mlýn) دارد که بخاطر سادگی بیشتر، از گردشگاه های مقرون به صرفه محسوب می شود و غذا و نوشیدنی سنتی چک با قیمت کمتر در آن سرو می شود و در مسیر برگشت می توان به شهر پراگ نیز سری زد.
گیلو (Geilo)، نروژ – بهترین مکان برای تعطیلات خانوادگی
اسکاندیناوی تجربه تعطیلات زمستانی منحصر بفردی برای دوستداران اسکی فراهم می کند. گیلو یکی از این جاذبه ها است که بین اسلو و برگن واقع شده است و تجربه اسکی جنگلی و آلپی را در شیب های کوه ها فراهم می کند. این منطقه برای بچه ها نیز بسیار مناسب است و فعالیت های زیادی برای غیر اسکی بازان نیز دارد که در میان آنها می توان به ماهیگیری در میان یخ ها، سورتمه سواری و ... اشاره کرد. در ضمن اسکی شبانه نیز در این منطقه تجربه ای فراموش نشدنی است.
تاترای پست و بلند (High and Low Tatras)، اسلواکی - مقرون به صرفه ترین
این گزینه در میان گردشگاه های دیگر مقرون به صرفه ترین است. تاترا در اسلواکی واقع شده و یکی از زیباترین نقاط دنیاست. تاترای بلند برای خانواده ها و آماتورها مناسب است و اسکی بازان حرفه ای تاترای پست در جاسنا را ترجیح می دهند.
اویمور (Aviemore)، اسکاتلند – بهترین از لحاظ چشم انداز زیبا
اسکاتلند یکی دیگر از گزینه های عالی برای اسکی در اروپا است و اویمور در پارک ملی کیرنگورم از لحاظ چشم اندازهای باورنکردنی و فرصت های عالی برای اسکی، بی نظیر است. وقتی شرایط آب و هوای برای اسکی مناسب می شود، سی تپه و شیب عالی برای آماتورها و متوسط ها بین ماه های دسامبر تا اواسط مه فراهم می شود. مناطق دیگری که برای اسکی در اسکاتلند مناسبند، شامل گلنشی (Glenshee) در نزدیکی ادینبرو، نویس رنج (Nevis Range) در فورت ویلیام، کوه گلنکو و لکت (The Lecht) می شوند.
منبع:bartarinha.ir
دور دنیا با یک کلیک
هنر طراحی پارکها و فضای سبز تاریخچهای بس طولانی دارد مخصوصا در آن زمان که پارک مفهومی کاملا متفاوت با آنچه که امروز شاهدش هستیم داشت. خلق فضاهایی نوین آنهم در دل شهرهای شلوغ به مدد تلفیق حس زیبایی پرستی و شکوه طبیعت با یکدیگر کاری است که از عهده هر کسی بر نمیآید. در ادامه به سراغ تعدادی از این مکانهای تفریحی جذاب در گوشه و کنار دنیا میرویم که باید حتما یکبار سری به آنها زد و از دیدن ذوق به کار رفته در طراحیشان لذت برد. با ما همراه شوید.
استورهد (Stourhead)، وارمینستر، انگلستان
استان استوهد علاوه بر برخورداری از باغهای زیبا دارای عمارت و یک دهکده نیز میباشد که همگی به نسل بارونهای استوهد متعلق بودهاند. طراحی قرن هجدهمی این استان بیشتر بازتاب دهنده عناصر اساطیری یونان باستان است: معبد هرکول و آپولو، یک دریاچه مصنوعی و سبک یونانی معماری آن، دست به دست هم داده و این عصر تاریخی مهم را از نو در این نقطه از جهان باز آفرینی کرده است. البته هنوز ردپایی از نگاه بریتانیایی نیز در گوشه و کنار قابل مشاهده میباشد.
باغهای کوکنهوف (Keokenhof)، لس، هلند
باغهای کوکنهوف بزرگترین باغهای گل جهان به شمار میآید. گفته میشود روزانه هفت میلیون پیاز گل در آنها کاشته میشوند. از سال 1949 تا کنون شهرداری شهر لس مسئولیت رسیدگی به آنها را برعهده دارد. این باغ گونههای مختلفی از گل و گیاه را در خود منزل داده و حتی در اینجا با پیوند زدن گونههای جدیدی را به وجود آوردهاند. امروزه این باغ با عطر و بو و رنگ آمیزی درخشان گلهایش، عطش زیبایی پرستی بیننده را به بهترین شکل ممکن سیراب میکند.
بوستان آبی فورث وورث (Forth worth)، تگزاس، ایالات متحده
اینجا در اصل شما با تعدادی ساختارهای تراسی شکل و آب نما مانند مواجه هستید. آب از روی این تراسها جریان داشته و در نهایت به داخل استخری در میانه این سازه میریزد. صدای جریان و ریزش آب تاثیری آرامش بخش روی بازدید کنندگان دارد. علاوه بر این بیش از 500 گونه گیاهی در این پارک رشد و نمو کرده و اطراف این فواره را احاطه نمودهاند.
سنساچی (Sanssouci)، پاتسدم، آلمان
کل این مجموعه به عنوان کاخ تابستانی فردریک کبیر، شاه پروس طراحی و در نزدیکی برلین ساخته شده است. این کاخ سبک روکوکو بسیار جذاب و دوست داشتنی است و شامل مجسمههایی از امپراتوران روم، یک خانه چای به سبک چینی، تزئینات و دکوراسیون طلایی، بالکنهای طلایی رنگ و باغ گلی به سبک باروک است. امروزه درهای آن برای بازدید عموم باز میباشند.
پارک حجاریهای مینیاپولیس، مینهسوتا، آمریکا
فضای معماری این پارک تنوعی از هنر و پیکر تراشی را تواما ارائه میدهد که البته دائما در حال تغییر و دگرگونی است. قاشق معروف که یک گیلاس روی نوک آن قرار گرفته در اصل یک پل میباشد. این گردشگاه تنها به عنوان یک مکان تفریحی مورد استفاده نبوده بلکه در کنار آن به طور بصری در مورد هنر شهری و معاصر به بازدیدکنندگان آموزش میدهد.
باغهای بوشارت، خلیج برنتوود، بریتیش کلمبیا، کانادا
این باغهای معروف در حقیقت به عنوان مکانی تاریخی و ملی در کشور کانادا شناخته شده و سالانه بیش از یک میلیون نفر از آنها بازدید میکنند. گشت و گذار در آن در تمام طول سال مهیج و سرگرم کننده است. غنچه گلهای رز در فصل تابستان، گلآرایی به کار رفته در باغهای ژاپنی در فصل پاییز، ظاهر معماگونه و مبهم باغ در فصل زمستان و تولد دوباره طبیعت در فصل بهار همگی دست به دست هم داده و بر گیرایی و جذابیت این مکان افزودهاند.
باغها و قلعه مارکوئیساک (Marqueyssac)، وزاک، فرانسه
فرانسه به دلیل باغهای معروف و سلطنتیاش شهرت به سزایی دارد. در کنار قلعهها و کاخهای قرن هفدهمی، این باغهای شیک و پرزرق و برق زیبایی جاودانه ایجاد نمودهاند. درختان شمشاد هرس شده که توسط درختان زیرفون همراهی میشوند، همچنین درختان سرو، سیکلامن (گیاه نگونسار) و صنوبرهای سنگی ایتالیایی نیز در این پارک مشاهده میشوند. مسیر عبور تعبیه شده در این باغ 5 کیلومتر امتداد دارد.
جنگل درختان بامبوی آراشیاما، کیوتو، ژاپن
ژاپنیها معتقدند درختان بامبو آنها را از شر شیاطین در امان نگاه میدارند. بنابراین جنگلهای گسترده و بیشمار بامبو و مسیرهای پیاده روی مناسب در میان آنها در این نقطه به چشم میخورد. مسیری 500 متری گردشگران را از معبد نونومیا -جینجا(Nonomiya-Jinja) به معبد تنریو -جی (Tenryu-Ji) هدایت میکند. اینجا مکانی آرامش بخش در دل شهری شلوغ به حساب میآید.
کاخ ورسای، ورسای، فرانسه
باغهای این نقطه در قرن 17 شکل گرفتند. این مکان جایی است که تا پیش از انقلاب فرانسه لوئی 14 از آنجا بر کل کشور فرمانروایی میکرد. این محل به عنوان مرکز قدرت بینهایت شاه شناخته شده و تمام امکانات آن در خدمت شاه بود، حتی یک کانال ساخته شد تا لوئی بتواند در آنجا گوندولا (قایق ونیزی) سواری کند. امروز هر انسان معمولی هم میتواند از این باغها دیدن کرده و زبان به تحسین عظمت و شکوه آن بگشاید.
خانه ییلاقی (Villa d'Este) ، تیوولی، ایتالیا
اگر در خاطر داشته باشید پیش از این هم از فواههای باشکوه این ویلا صحبت کرده بودیم. این مکان در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و یکی از زیباترین باغها و فوارههای جهان را درخود جای داده است. عمارت قدیمی بندیکتی آن به یک ویلا با باغی در سبک و سیاق رنسانس تبدیل شده است. طراحی کل مجموعه تاثیری بس عمیق بر سبک و شیوه معمول اروپاییان نهاد. حتما میبایست این مکان را یکبار از نزدیک مشاهده کرد تا بتوان زیبایی آن را درک نمود.
این گشت و گذار نیز در اینجا به پایان رسید. امیدوارم از این سفر تصویری نیز لذت برده باشید.
منبع:zoomit.ir
شفشاون (Chefchaouen) شهری است در شمال غرب کشور مراکش و در کنار کوه های ریف. شفشاون که در استانی به همین نام قرار دارد، یکی از شهرهای زیبا و توریستی مراکش به شمار می رود.
یکی از مهمترین دلایل معروفیت این شهر، رنگ آبی شفافی است که سرتاسر شهر را فرا گرفته است.
خانه ها، پیاده رو ها، دیوارها، بام ساختمان ها، درها، پنجره ها و حتی زمین این شهر با رنگ آبی تازه و نشاط آوری رنگ آمیزی شده است.
قدم زدن در کوچه های تنگ، باریک و پر از پله ای که سرتاسر به رنگ آبی تزئین شده، برای خود حکایت جالبی است.
گفته می شود این رنگ زیبای آبی باعث شده آرامش و رخوت عجیبی در پست و بلندی این شهر جاری شود.
حدود دویست هتل در شفشاون فعالیت می کند که در فصل تابستان از هجوم گردشگران اروپایی در امان نیستند!
این شهر همچنین یک مقصد خوب برای خرید کردن است زیرا در آنجا صنایع دستی بومی بسیاری برای فروش عرضه می شود، که فقط در مراکش می توان از چنین کارهای دستی سراغ گرفت.
پنیر تهیه شده از شیر بز نیز بین گردشگرانی که به این منطقه می آیند، طرفدارن زیادی دارد.
صنعت گردشگری در شفشاون در حال رشد و توسعه است. تاثیر سفرهای پرتعداد توریست های اسپانیایی به این شهر در برخی زمان های خاص نظیر هفته مقدس (Semana Santa) و ایام کریسمس در این خصوص کاملاً مشهود است.
غار بسیار عمیق Kef Toghobeit در استان شفشاون، با حدود 4 کیلومتر درازا و 700 متر عمق یکی دیگر از جاذبه های توریستی این منطقه است. غار مزبور یکی از عمیق ترین غارهای آفریقا به شمار می رود.
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
شفشاون شهری در شمال غرب مراکش
منبع:lastsecond.ir
دور دنیا با یک کلیک
گردشگری در کشور جمهوری دومینیکن با سرعتی باورنکردنی رو به رشد است و با وجود صدها کیلومتر خط ساحلی، چشم اندازهای فوق العاده و معماری دوره استعمار، تعجبی ندارد که این کشور تبدیل به یکی از مقاصد گردشگری اصلی توریست های دنیا شده است. جمهوری دومینیکن در شرق جزیره هیسپانیولا در دریای کارائیب واقع شده است. سفر در این کشور تنوع زیادی دارد و می توان قومیت های مختلف را مشاهده کرد، آشپزی و غذاهای خاص منطقه را امتحان کرد و در رستوران ها و کافی شاپ های شهرهایی مانند سانتو دومینگو و حتی در دهکده های ماهیگیری با موزیک و خوراک عالی لحظات شاد و لذتبخشی را گذراند. در زیر مهمترین جاذبه های گردشگری جمهوری دومینیکن را مشاهده می کنید.
پونتا کانا (Punta Cana)
پونتا کانا در شرقی ترین استان جمهوری دومینیکن واقع شده است و به خاطر سواحل و پلاژهای رو به سوی اقیانوس اطلس و دریای کارائیب مشهور است. این منطقه پر از هتل های درجه یک و با پرستیژ است و زمین های گلف عالی در محیطی رمانتیک دارد. در پوناتا کانا گردشگاه های زیادی وجود دارد و فعالیت های متعددی از جمله غواصی تا قایق سواری و غیره در آن می توان انجام داد.
استان سامانا (Samana Province)
سامانا قسمتی از خط ساحلی رو به اقیانوس اطلس است که شامل سواحل پلایا رینکون، ساحل لاپلیتا و کایو لوانتادو در بخش شمالی می شود. می گویند کریستوف کلمب در سال 1492 آن را کشف کرده است. پس از افتتاح فرودگاه بین المللی در سال 2006 گردشگران زیادی به سوی این منطقه آمدند. جنگل های استوایی، نارگیل زار ها و صدها آلاچیق روی شن های ساحل هنوز هم برای گردشگران چیزهای تازه ای هستند. یکی دیگر از نکات منحصر بفرد این منطقه پرورش نهنگ قوزدار است و از ماه های ژانویه تا مارس، هزاران نهنگ در نزدیکی ساحل سامانا وجود دارند. پارک های ملی، خلیج های بکر و شبه جزیره های زیبا از جاذبه های دیگر آبهای زلال و فیروزه ای این منطقه هستند.
پارک ملی دل استه (Parque Nacional del Este)
بازدید از "پارک ملی شرقی" مطلوب همه دوستداران طبیعت است، زیرا این پارک یکی از بزرگترین پارک های آبی در دریای کارائیب است که سیستم مرجانی خارق العاده ای دارد و مناظر شگفت انگیز حیات زیرآبی از طریق شیرجه و غواصی در این آب ها قابل مشاهده است. افرادی هم که به حیات روی خشکی علاقه دارند در این منطقه ناامید نخواهند شد. زیرا صدها گونه مختلف از پرندگان، سواحل و پلاژ های دورافتاده و جنگل های استوایی وجود دارد که می توانند کشف کنند. همچنین این نقطه مقصد مناسبی برای یک ماه عسل رمانتیک است.
زونا کولونیال در سانتو دومینگو (Santo Domingo’s Zona Colonial)
این محله تاریخی در شهر سانتو دومینگو، پایتخت کشور جمهوری دومینیکن است و یکی از قدیمی ترین مستعمرات اروپائی در دنیای مدرن است که توسط یونسکو میراث جهانی اعلام شده است و در سمت غربی رود اوزاما قرار گرفته است. این منطقه با ساختمان های رنگی و خانه های اربابی زیبا و خیابان های سنگفرش شده اش، مکان رمانتیکی به عنوان مقصد گردشگری است. در میان چندین و چند جاذبه گردشگری این محله می توان به این جاذبه ها اشاره کرد: خیابان Calle Las Damas قدیمی ترین خیابان سنگفرش شده دنیای مدرن که به سال 1502 برمی گردد، کلیسای جامع قرن شانزدهمی، مجسمه برنزی قرن نوزدهمی کریستف کلمب و خانه مشهور هرمان کورتس. می توانید با بازدید از این مکان ها، غرق در تاریخ شوید و در کافه های اطراف قهوه بنوشید و یا از فروشگاه ها صنایع دستی بخرید.
جزیره سائونا (Saona Island)
با آنکه این جزیره کوچک بخشی از پارک ملی است، ولی محبوب ترین بخش پارک محسوب می شود و به همین دلیل بطور جداگانه به آن اشاره می شود. پانورامای آن شامل خط ساحلی رمانتیک و زیبایی می شود که تا تالاب درختان کرنا امتداد یافته است. این جزیره برای گردشگران شبیه به بهشت کوچکی است که به راحتی با قایق یا کاتامران قابل دسترسی است و توریسم در این منطقه به لطف محیط جزیره رشد کرده و برای آگهی های بازرگانی یا فیلمبرداری فیلم های سینمایی نقطه مطلوبی است و شهرت یافته است.
خلیج عقاب (Bahia de las Aguilas)
این خلیج ساحل شنی 8 کیلومتری و آب های تمیز و زلال دارد و یکی از زیباترین سواحل دنیا محسوب می شود. مهمترین دلیل آن نیز این است که کاملاً دست نخورده باقیمانده است، زیرا خلیج پرت و دورافتاده ای است و کیلومترها از مناطق اصلی توریستی دور است و فقط با قایق یا با کمک یک راهنمای محلی از دهکده ماهیگیری لا کوئوا قابل دسترسی است.
جزیره بهشت و کرنازارها (Paradise Island and The Mangroves)
قایق های موتوری گردشگران را به این جزیره دورافتاده و زیبا می برند و گردشگران می توانند از سواحل شنی سفید، صخره های مرجانی خوش منظره و آب های فیروزه ای درخشان آن لذت ببرند. اگر به غواصی علاقه ندارید، می توانید با قایق از مناظر جنگل های کرنا (mangrove) دیدن کنید و از رستوران سنتی در یک دهکده ماهیگیری سنتی دومینیکن لذت ببرید. گشت های روزانه در جزیره توسط تور لیدر ها انجام می شوند و می توانید حیات دریایی و زمینی این منطقه را از نزدیک مشاهده کنید.
آبشارهای داماجاکوآ (Damajaqua Cascades)
این جاذبه توریستی یکی از محبوب ترین جاذبه های جمهوری دومینیکن است و در پوئرتو پلاتا واقع شده است. گردشگران پس از ورود به پارک به دنبال یک راهنمای انگلیسی زبان به مدت نیم ساعت تا بالای تپه های Northern Corridor پیاده روی می کنند تا به 27 آبشار برسند. گردشگران می توانند به کمک لیدر تا بالای آبشارها بروند و برای پائین آمدن باید در آبهای گرم و زلال زیر آبشار شیرجه بزنند. البته به همه گردشگران تجهیزات ایمنی داده می شود. اغلب آنها بعد از بازدید از این جاذبه هیجان انگیز می گویند که این مکان یکی از بهترین جاذبه های دومینیکن است و در عین حال زیبایی طبیعی خیره کننده ای دارد.
چشم اندازهای کوهستانی در کنستانزا (Mountain vistas in Constanza)
کنستانزا بهترین مکان برای پناه گرفتن از گرمای هوای دومینیکن است و پانورامای بلندی های مرکزی آن در تقابل زیادی با کیلومترها خط ساحلی قرار دارد. آب و هوای خاص آن باعث می شود که محلی ها امکان پرورش و کشت محصولاتی را داشته باشند که در بخش های دیگر کارائیب امکان پرورش آنها وجود ندارد. با جنگل های سبز و انبوه، تپه ها و قله های پنهان در میان ابرها، کنستانزا به گردشگران فرصتی برای جستجو و تماشای بلندترین قله کارائیب یعنی پیکو دوارته و گشت های تفریحی هیجان انگیز، قایق سواری و غیره را می دهد. یکی از مهمترین بناهای طبیعی و فرهنگی جمهوری دومینیکن در این نقطه واقع شده است. پیدراس لتریداس مجموعه ای از حکاکی های جالب روی صخره ها توسط سرخپوستان است که مدرکی بر حیات و وجود تمدن 500 ساله در این نقطه است.
لاگو انریکیو (Lago Enriquillo)
این مکان بقایایی از یک کانال اقیانوسی باستانی است که بخاطر کروکودیل ها و ایگواناهایش شناخته می شود. در واقع این مکان یکی از معدود دریاچه هایی در دنیاست که زیستگاه کروکودیل ها است و منطقه حفاظت شده وحشی اعلام شده و پناهگاه بسیاری از گونه های پرندگان است و به بازدیدکنندگان امکان مشاهده بسیاری از این موجودات منحصر بفرد را در زیستگاه طبیعی شان می دهد.
جمهوری دومینیکن چیزی بیش از مجموعه ای از گردشگاه های ساحلی است و یکی از کشورهای متنوع از لحاظ جغرافیایی و طبیعی در منطقه کارائیب است که مناظر و چشم اندازهای زیبا و نفسگیری دارد. متأسفانه بسیاری از گردشگران فقط وقت خود را در پلاژها می گذرانند و مهمترین جاذبه های آن را نادیده می گیرند. برای آنکه دومینیکن واقعی را بشناسید، باید به خارج از این گردشگاه ها قدم بگذارید و این زیبایی ها را کشف کنید.
منبع:bartarinha.ir