
این عکس شبیه یک تابلوی نقاشی است؟ اینگونه نیست؟!
دریاچه نقطه ای نزدیک شهر Osoyoos در بریتیش کلمبیا، در مرز واشنگتن قرار دارد. با دیدن این تصاویر فکر نکنید که اینجا مربوط به فیلم های تخیلی یا دست ساز انسان است بلکه در اثر رسوبات معدنی مختلف به این شکل درآمده است.

این دریاچه غنی از کلسیم، سدیم و سوفات منیزیم (نمک های اپسوم) و حتی نقره و تیتانیوم می باشد. هندیهای Okanagan که قدرهای درمانی این جا را در زمینه تولیدمثل و باروری میدانستند دریاچه را Kliluk نامیدند.
عکس بالا شبیه پالت یک نقاش است که از نقطه های سبزرنگ پر شده است!

Osoyoos در زبان Okanagan به معنی «آب های محدود شده» است.

این منطقه یکی از گرم ترین بخشهای زمین است که در تابستان حتی به 38 درجه سلسیوس هم می رسد. تا 59 سال پیش در نزدیکی آن کسی زندگی نمیکرد!

در بین اولین قبایلی که به اینجا میآمدند جزیره نقطه ای به خاطر قدرت های شفابخشی اش یک مکان ترسناک بود. آنها بیماری هایی نظیر زگیل، بیماریهای پوستی، دردهای جسمانی و زخمهایی که در جنگ پدید میآمد را درمان میکردند. در اوایل قرن 20 دریاچه و زمین های پیرامونش جزو دارایی ارنست اسمیت و خانواده اش شد آنها تصمیم داشتند مرکز ماساژتراپی راه بیندازند.

دریاچه نقطه ای در طول سال تغییر رنگ می دهد برای همین تماشای آن در همه مواقع جذابیت خاصی دارد.

ساختن مرکز ماساژ مستلزم حفاری و تجاری کردن این منطقه بود که هندی های بومی با آن مخالف بودند. حدود 20 سال بعد تا سال 1979 آنها در تلاش بودند تا دریاچه را بخرند. اما اختلافشان با خانواده اسمیت سال 2001 حل شد. با صدها هزاران دلار آنها 22 هکتار از منطقه را خریدند.

دریاچه هنوز هم جزو املاک خصوصی محسوب میشود. علاقهمندان تنها می توانند از دور و از بزرگراه آن را ببینند یا از طایفه Okanagan اجازه بگیرند.
در فصل زمستان آب دریاچه تبخیر شده و به شکل نقطههای نقرهای درمیآید. تابستان به راحتی میتوان روی آن قدم زد.
منبع:seemorgh.com
دور دنیا با یک کلیک
اردبیل برای خیلی از گردشگران ایرانی با طبیعت منحصر به فرد و آب و هوای لطیفش شناخته می شود اما شاید کمتر کسی بداند که یکی از جالب ترین نقاط تاریخی کشور در منطقه برای این استان قرار گرفته و در واقع وسیع ترین منطقه تاریخی استان اردبیل و با اهمیت ترین سایت تاریخی مربوط به پیش از تاریخ در شمال غرب ایران به شمار می رود.
منطقه باستانی معروف به شهر یری در شمال غربی روستای پیرازمیان در 31 کیلومتری شرق مشگین شهر قرار دارد. جایی در کنار رود قره سو که وسعت آن به 400 هکتار می رسد و از سه قسمت دژ نظامی، معبد و قوشا تپه تشکیل می شود. قدمت قلعه و معبد به 1450 پیش از میلاد و قوشا تپه به 7 هزاره پیش از میلاد می رسد.

محوطه شهر یری اولین بار در سال 1978 ق .م توسط هیئت چارلز برنی شناسایی و بررسی شد. او معتقد بود که عمر بعضی آثار تا هزاره سوم قبل از میلاد، عصر آهن، سفال خاکستری و نخودی و نارنجی هم می رسد.
چارلز برنی تاریخ اکثریت گورهای این محل را هزاره دوم و اول قبل از میلاد می دانست و حتی پیش بینی می کرد که این تاریخ به هزار سال قبل تر، یعنی هزاره سوم قبل از میلاد هم برسد. با این حال آثاری از سکونت عصر برنز شناسایی نکرده بر این نظریه اصراری نورزید تا این که در کاوش هایی که توسط هیئت دکتر نوبری در آذر 1382 انجام شد، اشیای با ارزشی از داخل گورها به دست آمد که در حال حاضر در موزه باستانشناسی خلخال نگهداری میشوند.

عده ای از باستانشناسان قدمت این محوطه را تا 9 هزار سال هم تخمین می زنند و معتقدند که سنگ تراشه های از اشکال انسان مربوط به 7 هزار سال قبل از میلاد مسیح در این منطقه موجود است.
محوطه باستانی شهر پیرازمیان در کنار رودخانه قره سو قرار دارد. جایی که بر روی سنگ های اطراف آن نقش و نگارهای متعددی با طرح و ابعاد مختلف با ضربه زدن های منظم و دقیق با سنگ های سخت، استخوان حیوانات و فلزات سخت حک شده است. نقش هایی از بزکوهی، انسان درحالت های مختلف و چندین نقش نامشخص دیگر قابل مشاهده اند، تعداد آنها محدود است .

اما در نزدیکی های همین محوطه، سنگ قبرهایی با نقش هایی یک نواخت از چهره انسان هایی که دهان ندارند دیده می شوند که ابعاد آنها از 2مترتا 40 سانتیمتر متغیر است و تعداد تقریبی آنها به بیش از صد مورد می رسد. این محوطه در منتهی الیه دشت مشگین شهر و به فاصله 65 کیلو متری شمالغربی مرکز استان و در 35 کیلو متری شرق شهرستان مشکین شهر و در 2 کیلو متری شمال روستای پیر ازمیان و از توابع بخش مشکین شرقی واقع شده و در آن می توانید یک قلعه وسیع با دیوار دفاعی سنگی از نوع خشکه چین را در کنار محلی برای برگزاری آیین های مذهبی و گورهای باستانی متعدد ببینید. تا به حال حدود 450 گور در این محل شناسایی شده است که ابعاد کوچکترین آنها 3.2 متر و بزرگترین آنها 8.2 متر است. علاوه بر این، یک غار باستانی و تپه های متعلق به دوره های مختلف از دیگر دیدنی های این منطقه است که باستان شناسان زمان زیادی را برای تحقیق در آنها صرف کرده اند.
با تمام این ها، این روزها اگر گذارتان به منطقه تاریخی شهر پیرازمیان بیفتد می بینید که وزش باد شدید و طوفان بخشی از محوطه باستانی شهر پیرازمیان را در مشگین شهر تخریب کرده است. طوفان بخش حفاظت شده معبد را بطور کامل تخریب و سایبان محوطه را از جا کنده و به اطراف پرتاب کرده است.

این در حالی است که مدیر کل میراث فرهنگی اردبیل در سال 84ضمن بازدید از منطقه اعلام کرد که در سال 85حریم شهر یری تعیین خواهد شد و این منطقه باستانی به ثبت ملی و جهانی خواهد رسید. ولی در مرداد سال 85تحقیقات باستان شناسی منطقه تعطیل شد. او در مرداد سال 86اعلام کرد که کار طراحی سازه محافظ انجام خواهد شد اما تا به حال هیچ اقدامی در جهت حفاظت از سنگ افراشت ها انجام نشده است.
به جز طوفان روزهای گذشته، سرمای شدید زمستان عامل تهدید دیگری برای سنگ های منقش این منطقه است که می تواند آثار تاریخی این تپه را از بین ببرد.

منبع:tebyan.net
دور دنیا با یک کلیک
منطقه ی زیرزمینی سیاتل، متشکل از یک سری راهروهای زیرزمینی و سرداب هایی است که در مرکز شهر سیاتل واقع در واشنگتن-ایالات متحده قرار دارد. این منطقه ی زیرزمینی در اواسط دهه ی 1800 هم سطح با زمین بوده و پس از بالا قرار گرفتن خیابان های شهر بلااستفاده شده است اما در دهه های اخیر به جاذبه ی توریستی مبدل گردیده.
ساختمان های اولیه ی سیاتل چوبی بوده اند. درسال 1889، نجاری به طور تصادفی یک ظرف چسب را واژگون کرده و سوزاند. تلاش برای خاموش کردن آتش با آب منجر به گسترش چسب گریسی مشتعل شد. رئیس اداره ی آتش نشانی به خارج از شهر رفته بود. گرچه اداره ی آتش نشای داوطلب اظهار داشت که اشتباهاً به طور هم زمان اقدام به استفاده از شیلنگ های زیادی نموده است، اما به هیچ عنوان نتوانست کاهش فشار آب ناشی را جبران کند، و آتش سوزی بزرگ سیاتل 25 تقاطع شهری را نابود کرد.

تنها پاسخ مسئولان شهر این بود که در این دوره آتش سوزی های ویرانگر امری عادی است. آنها به جای آنکه شهر را به شکل پیشین آن بازسازی نمایند دو تصمیم استراتژیک اتخاذ نمودند: یکی آنکه تمام ساختمان های جدید باید از سنگ یا آجر باشند تا از وقوع بلایی مشابه در آینده جلوگیری شود؛ دیگری آنکه خیابان های جدید یک تا دو طبقه بالاتر از تراز خیابان های قبلی شیب داده شوند. پیش از این قسمت اعظم میدان اولیه روی زمین های ساحلی دستخوش جزر و مد واقع شده بود و در نتیجه اغلب دچار سیل زدگی می شد. در تراز بندی جدید خیابان ها با دیوارهای بتونی خط کشی و مسیر بندی شده بودند. این دیوارها راهروهای باریکی بین دیوارها و ساختمان ها ی دو طرف خیابان و نیز "کوچه"ی پهنی ایجاد می کردند که خیابان در این "کوچه" واقع بود. طاق های آجری، سقف راهروهای زیرزمینی را تشکیل داده و پیاده روهای توخالی خیابان ها را نگاه می داشتند.
در سال 1907 منطقه ی زیرزمینی به علت ریسک طاعون ذات الریوی زیر سؤال رفت. زیرزمین ها به عنوان انبار مورد استفاده قرار گرفته وضعیت بدتری پیدا کردند. برخی ناحیه ها نیز به مأمنی غیر قانونی برای بی خانمان ها، مرکز مصرف مواد مخدر، میخانه های مخفی و سالن های قمار تبدیل شد. تنها بخش کوچکی از منطقه ی زیرزمینی سیاتل مرمت و برای عموم قابل سیاحت گشته است.

برگرفته از:parsacity.com
دور دنیا با یک کلیک
طبق تصور بیشتر ایرانیها روستای کندوان، یکی از 3 روستای سنگی - صخرهای دنیا، در حوالی تونل کندوان قرار دارد اما در حقیقت اینطور نیست و این روستای شگفتانگیز و منحصربه فرد در استان آذربایجان شرقی، تبریز قرار دارد.
پروفسور دیوید رول، باستان شناس مشهور انگلیسی معتقد است این روستا محل هبوط حضرت آدم است و احتمالا بهشت عدن در آن جا واقع شده است. در حالیکه اطمینانی در صحت گفتههای این باستان شناس انگلیسی وجود ندارد.

روستایی که مردمان آن سالهاست در دل کوهها و صخرههای سنگی زندگی میکنند. این سال ها یعنی 700 سال قبل همزمان با یورش مغول ها؛ یعنی 700 سال است مردم روستای کندوان در دل خانههایی فرو رفته در صخرههای ماسهی فشرده زندگی میکنند.
نوعی از معماری روستایی که در تمام دنیا کمنظیر است و انقدر حیرت آور است که سالانه تعداد زیادی از گردشگران را به سوی خود میخواند، آنقدر که دیگر اهالی روستا از دید و بازدیدهای گردشگران کلافه شدهاند و از حضور آنها در روستا گلایه میکنند!
خانههای مخروطی و دوکی شکل 2 تا 3 طبقه مهمترین ویژگی این روستا و دلیل جذب گردشگران هستند. این روستا به عقیده کارشناسان با نوع معماری خاص خود نشان دهنده شکل ویژهای از معماری و الگوی سکونت انسانها، نمونه منحصر به فردی از نحوة استقرار و زندگی جماعتهای اولیه انسانی در دورههای بسیار دور تاریخی است.

تاریخ نگاران میگویند اهالی این روستا در قرن هفتم هجری برای در امان ماندن از حمله مغولها به دشت مقابل روستای کندوان فعلی مهاجرت کرده و بعد از گذشت مدت زمانی به تدریج حفاری را شروع کرده و خانههای سنگی خود را ساخته و در آن پناه گرفتهاند.
غارهای دستکن و خانههای کله قندی این روستا که توسط اهالی حفاری شدهاند شگفت انگیرترین آثار تاریخی بشری را در تمام دنیا رقم زدهاند.

در دل تپههای این روستا صدها آغل، انبار و اتاقک حفاری شده است و البته در کنار خانههای شگفت انگیز خود چشمه آب معدنی دارد که اهالی میگویند برای درمان بیماریهای کلیوی مفید است.

این روستا جزو 3 روستای شگفت انگیز دنیا و یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان سهند بخش مرکزی شهرستان اسکو واقع شدهاست. اگربه این روستای بی نظیر سفر کردید بدانید عسل سوغات مسافران کندوان است.
هتل صخرهای کندوان هم پیشنهادی برای اقامت در این روستای زیبا است. این روستا آنقدر جاذبههای طبیعی و زمین شناسی و مردمی دارد که حتی اگر یک هفته هم در آن اتراق کنید باز وقت رفتن دوست ندارید روستا را ترک کنید.
راه دسترسی: برای سفر به کندوان، از تبریز باید به سمت اسکو در دامنه سهند حرکت کرد، اسکو در جنوب شرقی تبریز واقع شده است.
منبع: bornanews.ir
دور دنیا با یک کلیک

فاجعه چرنوبیل را به یاد دارید؟ انفجار نیروگاه اتمی چرنوبیل روسیه که 25 سال قبل بر اساس اشتباه یکی از پرسنل نیروگاه رخ داد و بزرگترین فاجعه اتمی تاریخ این کشور را رقم زد. این حادثه اگرچه منجر به خالی شدن شهر چرنوبیل و نقص ژنتیکی کودکان نسل های بعد شد، اما این روزها از گوشه و کنار شنیده می شود چرنوبیل تبدیل به قطبی گردشگری در روسیه شده است! بهشتی برای گردشگران ماجراجو!
این در حالی است که از نظر متخصصان امر، هنوز هم مناطق رادیواکتیویته اطراف چرنوبیل، دارای تشعشات اتمی هستند و می توانند سلامتی گردشگران را به خطر بیندازند. گردشگرانی که حاضرند برای تماشا و تجربه این سرزمین نفرین شده تا 160 دلار ورودی پرداخت کنند!

آمارها نشان می دهد که در سال گذشته بیشتر از 7500 بازدید کننده، از متخصصان انرژی اتمی گرفته تا گردشگران و جهانگردان معمولی جذب این منطقه و جاذبه نهفته در آن شده اند! آن هم در شرایطی که بر اساس قوانین داخلی روسیه، هیچ فردی بدون داشتن مجوز حق ورود به مرکز چرنوبیل را ندارد.
تورهای گردشگری چرنوبیل هم با ونهای مخصوص که در مقابل تشعشعات اتمی مقاومت دارند، بعد از اخد تعهدنامه و مجوزهای قانونی، راهی این منطقه آلوده می شوند و از خرابی های به جا مانده و خانه های متروک دیدن می کنند.

بر اساس این تعهد نامه، گردشگران موظف نمی شوند که در مدت حضور در چرنوبیل، غذا نخورند، سیگار نکشند، به اشیای اطراف دست نزنند، روی زمین ننشینند و به هیچ عنوان لوازم شخصی همراه خود را روی خاک چرنوبیل زمین نگذارند.
روس ها، شهر چرنوبیل را «شهر ارواح» و «شهر منجمد شده در تاریخ» لقب داده اند که آثار دیدنی و گنجینههای مخصوص به خود را دارد. کتابها و اسباب بازیهای رها شده در ساختمانها، صدها ماسک گاز موجود روی کف خیابانها و رستورانها و هر چیزی که نشانه ای از حیات به یکباره رها شده در این منطقه دارد.

دور دنیا با یک کلیک