کلیسای جامع میئونگداگ در کره جنوبی ( تصاویر)

مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان

کلیسای جامع میئونگداگ در کره جنوبی

کلیسای جامع میئونگداگ در کره جنوبی (+تصاویر)
کلیسای جامع مریم مقدس معصوم میئونگداگ و یا بطور اختصار  کلیسای جامع میئونگداگ (Myeongdong Cathedral)، یک کلیسای جامع اسقف اعظم کاتولیک رومی در شهر سئول در کشور کره جنوبی می باشد. کلیسای جامع میئونگداگ یکی از نشانه های شهر و نماد مسیحیت در کره است.

کلیسای جامع میئونگداگ

کلیسای جامع یکی از اولین نمونه های معماری گوتیک در کره است، اگر چه این سازه بر خلاف دیگر ساختمانهای مشابه فاقد تزئینات بیرونی  است. کلیسا، از بیست نوع آجر قرمز و خاکستری  پخته شده داخلی و خارجی ساخته شده است.

کلیسای جامع میئونگداگ یکی از نشانه های شهر و نماد مسیحیت در کره است

کلیسای جامع میئونگداگ یکی از اولین نمونه های معماری گوتیک در کره است

ساختمان اصلی 23 متر ارتفاع دارد که با محاسبه  برج آن که شامل ساعت می باشد، ارتفاع آن به 45 متر افزایش می یابد.

ساختمان اصلی کلیسای جامع میئونگداگ 23 متر ارتفاع دارد

در تاریخ 22 نوامبر 1977 کلیسای جامع میئونگداگ جزو مکان ملی تاریخی کشور انتخاب شد. این کلیسا همواره در طول تاریخ مکانی برای اعتراضات سیاسی بوده است به گونه ای که حتی به آن لقب "مکه "ی  طرفداران  دموکراسی داده شد.
منبع : parsacity.com



دور دنیا با یک کلیک

• 10 جاذبه گردشگری مهم مذهبی ایران وجهان
• آشنایی با بقعه امامزاده حیدر (ع) در بهبهان
• آشنایی با موزه جهان نما در تهران
• از آرامگاه زیبای شاه‌چراغ بیشتر بدانیم + تصاویر
• حرم امام حسین(ع) چگونه ساخته شد؟
• زیارتگاه امامزاده سلطان امیراحمد (+عکس)

معبد بودای Jade در شانگهای چین ( تصاویر)

مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان

معبد بودای Jade در شانگهای چین

معبد بودای Jade در شانگهای چین (+تصاویر)

در قسمت غربی شهر شانگهای چین معبد معروف و مقدس متعلق به بودائیها وجود دارد. در سال 1882معبدی قدیمی در این محل برای حفظ 2 مجسمه سنگی بودا وجود داشت که توسط راهبی تارک دنیا به نام Huigen به این محل آورده شده بود ساخته شد که بعدا در سال 1928 برای حفظ این مجسمه ها معبد جدیدی بر روی آن معبد قدیمی ساخته شد. این 2 مجسمه بودا نه تنها جزء آثار کم یاب و مقدس است بلکه جزء کارهای چینی زیبا نیز می باشد.

معبد بودای Jade در شانگهای چین

عکس های معبد بودای Jade در شانگهای چین

مکانهای دیدنی چین

بودای نشسته دارای 190 سانتی متر قد است و بوسیله سنگهای قیمتی و زمرد پوشانده شده است. بودای دراز کشیده 96 سانتی متر طول دارد و به سمت راست خود دراز کشیده است بدین صورت که دست راست وی زیر سر و دست چپ بر روی پای چپ که این حالت را اصطلاحا 'lucky repose' یا آرمیده خوش اقبال گویند. در این معبد بوداهای سنگی دیگری نیز وجود دارد که از اماکن دیگر به عنوان تبرک به این محل آورده شده است.

معبد بودای Jade یکی از جاذبه های گردشگری چین

تصاویر معبد بودای Jade در شانگهای چین

بودای نشسته دارای 190 سانتی متر قد است

بودای دراز کشیده 96 سانتی متر طول دارد

  منبع : nat-ir.com



دور دنیا با یک کلیک

• آشنایی با لشکر سفالین
• تصاویری از بزرگترین مدرسه بودایی در جهان
• جاذبه های پنهان چین +عکس
• خطر ناک ترین رستوران
• شگفت انگیز ترین معابد بودایی جهان (+ تصاویر)
• صعب العبور ترین عبادتگاه های جهان +عکس

امامزاده دستگرد در شهرکرد ( عکس)

مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان

امامزاده دستگرد

امامزاده دستگرد در شهرکرد (+عکس)
امامزاده دستگرد یکی از زیارتگاه های مهم استان چهارمحال وبختیاری است که بنای آن را می توان به دوران صفویه نسبت داد. این بنا شامل سردری بلند، جلوخانی وسیع، دهلیزی با غرفه های متعدد، مسجدی با شبستان ستوندار از سنگ تراشیده شده و سقف آجری است. بقعه امامزاده با طرح هشت ضلعی و از آجر ساخته شده و دارای گنبدی بلند و دوپوش است. برروی در ورودی ضریح امامزاده دستگرد اشعاری درباره شخصیت و اهمیت این امامزاده نوشته شده است.

امامزاده دستگرد یکی از زیارتگاه های مهم استان چهارمحال و بختیاری است

 بنا در دوران سلطنت مظفرالدین شاه، توسط شخصی به نام محمود خان ملقب به خان باباخانریاحی تعمیر شده است. در این مجموعه چند آسیاب و یک عصاره خانه وجود داشته که ازبین رفته اند، علاوه بر این وجود غرفه های ویران شده در صحن مجموعه نیز نشان دهنده اهمیت و موقعیت ممتاز این امامزاده در گذشته بوده است. از جمله آثار با ارزش بقعه امامزاده دستگرد کتیبه ای به خط محمد صالح – خطاط مشهور و کتیبه نویس عهد صفوی – بر روی سنگ به تاریخ 1124 هـ . ق است.

از آثار با ارزش بقعه امامزاده دستگرد کتیبه ای به خط محمد صالح، خطاط مشهور عهد صفوی است

امامزاده دستگرد در دهستانی از توابع بخش فرخ شهر در شهرستان شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. که با مختصات جغرافیایی 50 درجه و 59 دقیقه طول شرقی و 32 درجه و 5 دقیقه عرض شمالی، در 25 کیلومتری جنوب شرقی شهرکرد قرار دارد. این روستا از جنوب غربی به روستای دزک و از شرق به روستای ایرانچه محدود شده است. ارتفاع این روستا از سطح دریا 2059 متر است و اقلیمی معتدل و نیمه خشک دارد. آب و هوای آن در فصول بهار و تابستان مطبوع و ملایم و در زمستان سرد است.

منبع : seeiran.ir



دور دنیا با یک کلیک

• آرامگاه سید محمد اندرابی از نوادگان امام موسی کاظم (ع) (+عکس)
• آستان مقدس حضرت محمد هلال بن علی (ع)
• آشنایی با مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر + تصاویر
• آشنایی با مسجد متحرک-آلمان
• بقعه امامزاده عبد الله (ع)
• عکسهای قدیمی و تاریخچه حرم امام رضا

ماجرای سقاخانه اسمال طلا عکس

مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان

 سقاخانه در معماری سنتی ایرانی، فضاهای کوچکی در معابر عمومی است که اهالی و کسبه برای آب دادن به رهگذران تشنه، آن را درست می‌کردند.

 سقاخانه اسماعیل طلا، که در مرکز صحن عتیق قرار دارد از قدیمی ترین سقاخانه هاست

کاسه های برنجی طلایی رنگ را زیر شیر آب می گرفتیم و بعد از گفتن بسم الله چشم ها را می بستیم و به نیت تبرک و شفا، آب را سر می کشیدیم. زائران قدیمی حرم رضوی کاسه های برنجی سقاخانه صحن عتیق را خوب به یاد دارند. چند سالی است که به دلایل بهداشتی، ظروف برنجی جمع شده و جایش، لیوان های یکبار مصرف در اطراف شیرهای آب سقانه جانمایی شده و برای سهولت دسترسی به زائران به آب و کثرت جمعیت، شیرهای آب سقاخانه نیز اتومات شده است اما هنوز همان رسم همیشگی در بین زائران وجود دارد، بسم ا... گفتن قبل از نوشیدن به نیت تبرک و تیمن.

سقاخانه در معماری سنتی ایرانی، فضاهای کوچکی در معابر عمومی است که اهالی و کسبه برای آب دادن به رهگذران تشنه، آن را درست می‌کردند. سقاخانه معمولاً ظروف سنگی بزرگی بود که آب آشامیدنی را در آنها ریخته می ریختند و پیاله‌هایی را با زنجیر به آنها می بستند. بانیان سقاخانه به قصد ثواب بردن و سیراب کردن تشنگان، اقدام به ساخت و نگه داری آنها می‌کردند. برخی سقاخانه‌ها دائمی بودند و برخی دیگر در زمانهای خاص بویژه در ایام عزاداری محرم برپا می‌شدند. برای اینکه رهگذران در شب بدانند که سقاخانه کجاست تا رفع تشنگی کنند، در اطراف آن نیز شمع هایی را روشن می کردند.  

در گذشته آب سقاخانه اسماعیل طلایی از طریق چشمه‌ای به نام چشمه گیلاس تامین می‌شد

در تهران رسم بود، کسانی که نذر و نیازی داشتند هر شب جمعه، شمع‌هایی را در سقاخانه‌ها روشن می‌کردند. از میان سقاخانه هایی که وجود دارد، سقاخانه اسماعیل طلای حرم مطهر از معروف ترین هاست. سقاخانه اسماعیل طلا، جا گرفته در مرکز صحن عتیق روبروی پنجره فولاد، سابقه ای طولانی دارد و از قدیمی ترین سقاخانه هاست. سنگ بنای این سقاخانه را نادرشاه افشار نهاد و یکی از فرماندهان فتحعلی شاه، بهای روکش طلای آن را پرداخت.

ماجرا از این قرار است که بین سال‌های 1144 تا 1145ق به دستور نادرشاه افشار سنگابی یکپارچه از سنگ مرمر که از جنگ هرات به غنیمت گرفته بود را در کنار جوی آبی که آن زمان از وسط صحن عتیق عبور می‌کرده نصب می شود تا  مردم برای رفع تشنگی از آب درون این سنگ که سه کر گنجایش داشته، استفاده کنند.

چند سال بعد، یکی از سرداران فتحعلی شاه که جان وی را از خطری احتمالی نجات می دهد. ( آن زمان از طرف یکی از دول خارجه، بسته‌ای به عنوان هدیه به دربار می رسد و شاه قصد گشودن آن را می کند اما اسماعیل خان که بسته را مشکوک می بیند درخواست دارد این کار در محوطهٔ کاخ به وسیلهٔ خدمتگذاران انجام شود تا احتمال سوء قصد از شاه دور بماند. اتفاقاً هنگام بازکردن، بسته منفجر می شود). شاه به رسم پاداش از دو اندیشی وی، هم وزن اسماعیل خان به او طلا اهدا می کند. او این طلاها را صرف ساختن جایگاه آن سنگاب می کند تا گنبد و پایه های سقاخانه با روکشی از طلا مزین شود. از آن زمان سقا خانه را «سقاخانه اسماعیل طلائی» نام می گذارند. این سردار اهل مهدی شهر (سنگسر) سمنان بر فراز سنگاب پوششی هشت ضلعی و سقفی گنبدی شکل بنا و آن را طلا کاری می کند. سقف گنبدی شکل سقاخانه بر روی پایه‌هایی از سنگ مرمر کنده‌کاری شده و کاشی قرار دارد و سطح آن از بالای کاشی پایه‌ها با خشت‌های مطلا و پیرامون آن با اسماء ا... تزیین شده است.

  

بنای سقاخانه اسمال طلا را نادرشاه افشار نهاد و بهای روکش طلای آن را اسماعیل خان پرداخت کرد

 
در گذشته آب سقاخانه اسماعیل طلایی از طریق چشمه‌ای به نام چشمه گیلاس در فاصله ۴۸ کیلومتری مشهد امروز تامین می‌شد. بسیاری از زائران با آوردن قمقمه های خالی از این آب را برای تبرک و تیمن و بردن آن به شهر خود برمی دارند.

بسیارند آنها که با دلی صاف، آبی از سقاخانه حرم امام رضا (ع) به نیت شفای بیمارشان برده اند، بسیارند آنها که برای روشنی قلب و روحشان، جرعه از این آب را نوشیده اند، بسیارند آنها که به جای شمع، نذری کرده اند برای تامین روشنایی اطراف سقاخانه و لیوان هایی که در اختیار زائران قرار می گیرد و بسیارند آنها که هنوز به یاد لب تشنه حسین و مشک پرخون سقای کربلا و گلوی خشک شهید شش ماهه عاشورا، آب را با بغض و اشک می نوشند، در حرم امام رضا (ع) یه یاد جدشان امام حسین (ع) و مگر چنین آبی، جز روشنی است؟!

منبع:mashreghnews.ir

حرم امام رضا (ع) چگونه ساخته شد؟ ( عکس)

مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان

حرم امام رضا (ع) در مشهد مقدس

حرم امام رضا (ع) چگونه ساخته شد؟
آرامگاه امام رضا (ع) در مشهد یکی از معروف‌ترین بناهای مذهبی ساخته شده در ایران است؛ بنایی که با برخورداری از متنوع‌ترین ویژگی‌ها و عناصر معماری ایرانی – اسلامی، هر ساله پذیرای میلیون‌ها زائر و گردشگر است و تا به امروز بارها مورد بازسازی و توسعه قرار گرفته است.

مشهد که در ابتدا روستای کوچکی بود، در خاک توس و در دهکده سناباد بنا شد. این مکان با دفن هارون الرشید در آن اهمیت یافت و به «بقعه هارونیه» شهرت یافت. پس از دفن هارون، به دستور مأمون آرامگاهی به سبک معماری خراسانی در اطراف قبر ساخته می‌شود.

امام رضا (ع) پیش از سفر به مرو، این مکان را به عنوان محل دفن خود به همراهانش نشان داد. پس از شهادت امام در توس، پیکر او را در همین بقعه به خاک سپردند و نام آنجا به «مشهدالرضا» تغییر کرد. تا زمان ظهور سربداران، قبر هارون‌الرشید در پایین قبر امام قابل رؤیت بود، اما سربداران صورت قبر هارون را محو کردند.

چه کسی اولین گنبد حرم را ساخت؟
پس از شهادت امام، او را در قسمت بالای قبر هارون‌الرشید دفن کردند. این بقعه در دوران سامانیان، دیالمه و غزنویان بارها مورد تعمیر و افزودن تزیینات قرار گرفت، اما نخستین گنبد بر روی حرم امام رضا در دوران حکومت سلطان سنجر سلجوقی بر فراز قبر ایشان نصب شد. جنس این گنبد از کاشی و دارای مقرنس‌های آیینه‌کاری شده بود که تا به امروز هم به جا مانده است. سلطان محمد خوارزمشاه نیز از کسانی بود که حرم را با مرغوب‌ترین کاشی‌های آن زمان تزیین کرد و دستور داد دو محراب به حرم اضافه کنند. مناره گنبد در دوره غزنویان و به دستور ابن معتز حاکم شیراز بنا شد.

صحن عتیق و سردر ایوان ساعت حرم امام رضا(ع) - در دوره قاجار سال 1309 ق

طبق اسناد به جا مانده از مورخان دوره‌های مختلف، حرم امام رضا (ع) از معدود بناهایی بود که در حمله مغولان به ایران تخریب نشد و تنها آسیب‌های جزئی به آن وارد شد. مغولان با اینکه با حمله به خراسان، شهر را غارت کرده و مردم را به قتل رساندند، اما پس از غارت اموال حرم، به بنای اصلی آن آسیبی نرساندند. آسیب‌های جزئی حاصل از حمله مغول بعدها در دوره‌های مختلف ترمیم شد.

شکوه هنرهای هنرمندان ایرانی در آرامگاه امام هشتم
دوران تیموریان از دوره‌های درخشان معماری حرم امام رضا است. در آن دوران به دستور همسر شاهرخ تیموری، مسجد گوهرشاد، یکی از زیباترین و معروف‌ترین مساجد اسلام، توسط هنرمندان و معماران ایرانی در سمت قبله حرم و صحن جنوبی آن ساخته شد. به عقیده بسیاری از کارشناسان مسجد گوهرشاد به لحاظ فرم و معماری در جهان اسلام بی نظیر است. کتیبه‌های ورودی مسجد گوهرشاد در هیچ کجای جهان اسلام نظیر ندارد.

این مسجد با ایوان‌های ‌بلند و طاق‌های خوش نقش و کاشیکاری‌های نفیس از زیباترین مساجد ساخته شده در ایران است. معمار این مسجد قوام‌الدین شیرازی است. مدرسه پریزاد، مدرسه دودر و مدرسه بالاسر نیز در همین دوران به مجموعه حرم اضافه شدند. در زمان نادر شاه افشار ایوان صحن تیموری طلاکاری شد و نقاشی دیوارهای حرم را تجدید کردند.

پس از به قدرت رسیدن صفویان و رسمی شدن مذهب شیعه در ایران، بر شکوه و عظمت حرم افزوده شد. شاه تهماسب، شاه عباس و شاه سلیمان صفوی، از پادشاهانی بودند که در بازسازی و توسعه حرم نقش داشتند. شاه تهماسب مناره‌های حرم را بازسازی و طلاکاری کرد و به دستور او خشت‌های کاشی روی گنبد را به طلا تبدیل کردند. این گنبد با روکش طلا همان گنبدی است که هم‌اکنون در نمای بیرونی وجود دارد. علاوه بر این، ایوان امیرعلی شیر و گلدسته کنار گنبد را هم طلاکاری کرد.

کمال‌الدین محمدو یزدی، از معماران معروف آن دوره به دستور شاه عباس روکشی از مس و طلا بر گنبد ساخت. همچنین در این دوران متن کتیبه گنبد به دست علیرضا عباسی خوشنویس و با حروف طلایی بر زمینه فیروزه‌ای به خط ثلث نوشته شد. از دیگر تحولات حرم در این دوره می‌توان به توسعه صحن عتیق، احداث ایوان شمالی و اطاق‌ها، غرفه‌ها، سردرها، و ایوانهای شرقی و غربی آن، ایجاد رواق توحیدخانه و نیز گنبد الله وردی‌خان اشاره کرد.

نمای سقاخانه و فضای داخلی صحن عتیق حرم امام رضا(ع) - دوره قاجار سال 1275ق

در دوران قاجاریه هم به حرم امام رضا (ع) توجه ویژه‌ای شده و سومین ضریح در دوران حکومت فتحعلی‌شاه ساخته شد. بنای صحن آزادی مربوط به این دوره است. در این عهد، ایوان غربی صحن آزادی به طلا آراسته و به ایوان ناصری معروف شد. در همین دوران، کاشی‌کاری و تزیینات صحن آزادی انجام شد. علاوه بر این، در سال 1275 هجری قمری، قائم مقام نوری اقدام به آینه‌کاری روضه منوره کرد و در همین دوره بود که رواق‌های توحیدخانه، دارالحفاظ و دارالسیاره نیز آینه‌کاری شدند. در دوران پهلوی دوم نیز تعمیراتی در حرم انجام شد، اما بخش بزرگی از توسعه حرم امام رضا (ع)، پس از پیروزی انقلاب صورت گرفت.

ضریح به بخش دربرگیرنده‌ی قبر امام گفته می‌شود که زائران از پشت آن قبر امام را زیارت می‌کنند. از ابتدا ضریح در مرکز بنای حرم نبود، بلکه در سمت چپ آن قرار داشت. در دوره‌های گذشته ضریح‌های مختلفی روی مزار نصب شد. اولین ضریح در حرم امام رضا که از جنس چوب و طلا بود در زمان شاه تهماسب صفوی و در سال 957 هجری قمری نصب شد که بر روی کتیبه‌های آن سوره «هل اتی» به خط ثلث نوشته شده بود. دومین ضریح از جنس فولاد مرصع بود که در سال 1160 به دستور شاهرخ میرزا نوه نادر شاه افشار ساخته و نصب شد. این ضریح تا به امروز در حرم نگه‌داری می‌شود.

سومین ضریح حرم امام رضا (ع) در سال 1238 هجری قمری و در زمان فتحعلی‌شاه قاجار از جنس فولاد ساخته و بر روی ضریح دوم نصب شد. این ضریح دارای ورقه‌های طلاکوب و طوق‌های طلای جواهر نشان بود و بر روی آن سوره «هل اتی» و «یس» به خط ثلث نوشته شده‌است. این ضریح در سال ۱۳۳۸ هجری شمسی به علت پوسیدگی پایه‌هایش به موزه آستان قدس رضوی انتقال داده شد و چهارمین ضریح از جنس طلا و نقره در سال 1338 شمسی به جای آن نصب شد. این ضریح توسط حاج محمدتقی ذوفن اصفهانی و با استفاده از مصالحی چون نقره، طلا، آهن، مفرغ و چوب گردو ساخته شد.

نمای ضریح فولادی حرم امام رضا (ع) - سال 1315

پنجمین ضریح حرم امام رضا (ع) پس از یک برگزاری یک مسابقه هنری بین هنرمندان ایرانی انتخاب شد. طرح انتخاب شده از محمود فرشچیان، هنرمند و مینیاتوریست ایرانی بود. در این ضریح علاوه بر توجه به مبانی هنر اصیل ایران اسلامی، نمادهایی از معماری دوره‌های پیشین را نیز دیده می‌شود. ساخت این ضریح از سال 1372 تا 1379 طول کشید و آن را از فولاد و چوب گردو ساختند. در چهار جهت آن ۱۴ محراب به نشان چهارده معصوم که همگی به یک محراب بزرگ‌تر که آن نیز به کلمه «الله» ختم می‌شود، قرار دارد.

ساخت پنجمین ضریح حرم امام رضا (ع) از سال 1372 تا 1379 طول کشید

قلمزنی این ضریح توسط استاد خدادادزاده اصفهانی انجام شد.دو سوره «یس» و «هل اتی»، در بالای ضریح مطهر امام رضا (ع) به صورت کتیبه دور تا دور ضریح نوشته شده است. هر دو کتیبه و دیگر خطوط بیرونی و داخلی ضریح مطهر که مشتمل بر آیاتی از قرآن و اسماء‌الحسنی است توسط استاد موحد خوشنویسی شده است. در پوشش داخلی ضریح پنجم برای اولین بار از هنر خاتم‌کاری استفاده شد.

گنبد حرم امام رضا (ع)
نخستین گنبد حرم امام رضا (ع) در آغاز قرن ششم هجری و توسط سلطان سنجر سلجوقی از کاشی ساخته شد. این گنبد بارها مورد بازسازی و تعمیر قرار گرفت. گنبد حرم از آجر ساخته شده، و سپس روی آن را با الواح مسی، که روکشی از طلا دارد پوشانده‎اند. تذهیب این گنبد برای آخرین بار در سال ۱۰۱۰ تا ۱۰۱۶، در زمان شاه عباس صورت گرفته، و به طوری که از گفته‎های محققان برمی‎آید، رویه و سطح این گنبد پیش از آن کاشی‎کاری بوده است.

نخستین گنبد حرم امام رضا (ع) در آغاز قرن ششم هجری ساخته شد

گنبد طلای حرم امام رضا (ع) دارای دو پوشش در سقف حرم و بالای آن است. پوشش سقف که به صورت مقعر و مقرنس است به نام «قبه» شناخته می‌شود. کتیبه‌هایی که در اطراف گنبد وجود دارند که از نکات جالب آن اشاره به ماجرای پیاده رفتن شاه عباس صفوی از اصفهان به مشهد است که به خط ثلث توسط علیرضا عباسی نوشته شده است.

مناره‌های حرم امام رضا (ع)
مناره به معنای جای نور و روشنایی است و در معماری به بنایی گفته می‌شود که بر فراز ایوان اصلی مساجد، زیارتگاه‌ها و مدارس دینی می‌ساختند و بر بلندای آن اذان می‌گفتند و یا به اطراف نور می‌انداختند. این بنا علاوه بر این ویژگی، محلی برای هدایت مسافران بود.

در کل 12 مناره در بناهای حوزه حرم امام رضا وجود دارد

در حرم دو مناره با روکش طلا وجود دارد که یکی از آن‌ها نزدیک گنبد و دیگری مقابل آن و در قسمت بالای ایوان عباسی (صحن انقلاب) واقع شده است. مناره نزدیک گنبد در زمان ساخت گنبد بنا شده، اما مناره دوم از آثار دوره نادری است. از نکات قابل توجه معماری مناره‌ها این است که با وجود فاصله‌ی زیادی که با یکدیگر دارند، وقتی کسی از سمت جنوب اماکن متبرکه و خیابان امام رضا به سمت حرم می‌آید، چنین می‌پندارد که گنبد میان دو مناره قرار گرفته است.

ایوان‌های حرم امام رضا (ع)
حرم امام رضا (ع) دارای چند ایوان است که نمونه‌های قابل توجهی در معماری ایرانی – اسلامی هستند. ایوان جنوبی که به «ایوان طلا» معروف است توسط امیر‌علیشیر نوایی، وزیر سلطان حسین بایقرا در قرن نهم هجری ساخته شد. این ایوان که 21 متر ارتفاع دارد از خشت‌های طلا ساخته شده و دارای چهار در است و سطح آن در زمان نادرشاه افشار طلاکاری شد. ایوان عباسی در زمان شاه عباس صفوی ساخته شد. ارتفاع آن 22 متر است. ایوان غربی حرم نیز با 24 متر از بلندترین بناهای حرم است و بر سر در آن، ساعت بزرگی وجود دارد، به همین دلیل به آن ایوان ساعت نیز گفته می‌شود.

ایوان شرقی یا ایوان نقاره‌خانه نیز مانند ایوان غربی از دو ایوان مجزا تشکیل شده است. بر بلندای این بنا که 26 متر ارتفاع دارد ساختمان نقّاره‌خانه قرار دارد. نواختن نقاره، برای آگاهی از نزدیک شدن پایان وقت نماز است که در طول سال به جز ایّام محرم و صفر و دیگر ایّام سوگواری، همه روزه در دو نوبت، 10 دقیقه پیش از طلوع و غروب آفتاب نواخته می‌شود. علاوه بر آن، در شب‌های عید پس از نماز مغرب و عشا و روزهای عید، زمان تحویل سال نو و اعلام عید فطر و سحرهای ماه مبارک رمضان نیز نقاره نواخته می‌شود.

سقاخانه را در دوران سلطنت نادر شاه افشار و بین سال‌های 1144 تا 1145 از سنگ مرمر ساختند

سقاخانه حرم امام رضا(ع)
از بناهای معروف حرم امام رضا (ع) ، سقاخانه‌ای است که هم‌اکنون در وسط صحن انقلاب واقع شده است. سقاخانه را در دوران سلطنت نادر شاه افشار و بین سال‌های 1144 تا 1145 از سنگ مرمر ساختند. استاد اسماعیل طلاکار سقفی گنبدی شکل بر روی آن ساخت و پوششی هشت‌ضلعی روی آن قرار داد و سپس آن را طلاکاری کرد. این بنا در سال 1347 بازسازی شد.

منبع : isna.ir



دور دنیا با یک کلیک

• آرامش را کجا پیدا کنیم؟
• امامزاده سید ناصر الدین(ع)
• کلیسای سنت میشل در فرانسه
• «مسجد خانم» بنای هفتاد ساله قاجاری که فراموش شده است+عکس
• آشنایی با مسجد النبى (ص)–مدینه
• بقعهٔ امام‌زاده محمد (ع)در بسطام- شاهرود