مسجد جامع سنگاپور
مسجد جامع، یکی از قدیمی ترین مساجد در سنگاپور (+تصاویر)
مسجد جامع (Jamae Chulia Mosque) یکی از قدیمی ترین مساجد در سنگاپور است و در منطقه "شهر چینی"، در منطقه مرکزی قرار گرفته است.
مسجد جامع سنگاپور در سال 1826 تاسیس شده است
مسجد جامع، یکی از قدیمی ترین مساجد سنگاپور است
مسجد جامع در سال 1826 تاسیس شده و نیز به نام های دیگر مانند مسجد چیلا و یا مسجد مداین مشهور است و در میان تامیلان جامعه مسلمانان در سنگاپور به مسجد بزرگ شهرت دارد. مسجد Jamae توسط مسلمانان تامیل هندی که برای تجارت و معاوضه به کشور سنگاپور می آمدند ساخته شد.
نمای داخلی مسجد جامع سنگاپور
با وجود دوبار تلاش برای بازسازی آن، ساختار کنونی مسجد جامع کم و بیش همانند طرح اولیه خود در سال 1830 باقی مانده است. سر درب مسجد متشکل شده است از دو مناره هشت ضلعی با گنبد پیازی شکل بر روی هر کدام.
مسجد جامع به نام های دیگری مانند مسجد چیلا و یا مسجد مداین نیز مشهور است
سبک معماری این مسجد برگرفته از سبک های مختلف اسلامی است، حرم و دو سالن نماز آن سبک نئو کلاسیک می باشد و رنگ بکار رفته در آن نشان از مذهبی و مقدس بودن بنا دارد. در 29 نوامبر سال 1974 مسجد جامع به عنوان یک مکان تاریخی و فرهنگی به بنای ملی شناخته شد.
منبع : parsacity.com
دور دنیا با یک کلیک
کلیسای پنطی کاستی در کرمانشاه واقع است
آشنایی با کلیسای پنطی کاستی
کلیسای پنطی کاستی، مربوط به دوره پهلوی دوم در کرمانشاه، "خیابان شریعتی"، کوچه آرین واقع شده است.
وجه تسمیه این کلیسا یعنی "پنطی کاست" یکی از اعیاد یهود و به زبان عبری به معانی پنجاهمین است، یعنی پنجاهمین روز از عید که در آن روز روح القدس ظهور می کند، چون تاریخ اتمام ساخت این کلیسا مصادف با این روز بوده است، نام پنطی کاستی را برایش انتخاب کرده اند. کلیسای پنطی کاستی در سال ۱۹۵۵ م به دستور کشیش "تور ما ناصری" بنا شد.
کلیسای پنطی کاستی در سال ۱۹۵۵م بنا شد
عرصه کلیسای پنطی کاستی ۷۲۰ متر مربع و زیر بنای ساختمان اصی آن ۱۷۰ مترمربع است. در انتهای زمین و در پشت نمازخانه ساختمان دو طبقه سرایداری با زیر بنای ۱۲۰ مترمربع در هر طبقه قرار دارد. نقشه نمازخانه مستطیل شکل بوده و در ضلع جنوبی به یک فضای نیم دایره ختم می شود. این فضا محل خواندن خطبه و دعای کشیش است.
ورودی کلیسا در ضلع شمالی است و دارای طاق رومی است. این طاق بر دو ستون سنگی استوار است. اضلاع شرقی و غربی، یک در و چهار پنجره با قوس های هلالی دارند و در نمای خارجی، ازاره ای به ارتفاع حدود نیم متر از سنگ تیشه ای کار شد است و مصالح به کار رفته در بنا آجر قرمز رنگ "بهمنی" و ملات آن از ماسه و سیمان است.
این کلیسا در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۸۳ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
منبع : yjc.ir
دور دنیا با یک کلیک
حرم مطهر امام حسین(ع) در صد سال پیش
تصاویری از حرم امام حسین(ع) در یکصدسال قبل
"ارنست هرتسفلد" باستان شناس و شرق شناس شهیر آلمانی که برای ما ایرانیان بیشتر به خاطر کاوشهایش در تخت جمشید شناخته شده است در جریان سفرهای تحقیقاتی خود به بین النهرین و عراق در کنار عکاسی از آثار برجا مانده تاریخی و باستانی از حرم مطهر امام حسین(ع) نیز عکاسی کرده است.
شهرت هرتسفلد اما زمانی آغاز شد که وی بین سالهای 1911 تا 1913 همراه با تیم تحقیقاتی از دانشگاه شیکاگو، کاوش هایی در سامرا آغاز کرد و موفق شد مجموعهای با ارزش از کتیبههای هخامنشی را شناسایی کند. در همین زمان او به کاوش و تحقیق در نقاط دیگری از عراق همچون نجف، کاظمین و کربلا نیز مشغول بود. عکسهایی که او از حرم امام حسین(ع) برداشته است احتمالا مربوط به همین دوره است.
هرتسفلد در آن تاریخ با سفر به کربلا ضمن عکاسی از حرم مطهر سیدالشهدا از بقعه متبرکهای در همان نزدیکی نیز عکاسی کرده است.این عکسها که بیش از یکصد سال از عمر آنها میگذرد در نوع خود از قدیمترینها به شمار میرود. آنچه در زیر میبینید عکسهایی است که او و تیم تحقیقاتی دانشگاه شیکاگو از حرم مطهر امام حسین(ع) برداشته است؛ این عکسها برای نخستین بار است که منتشر میشود.
حرم مطهر سیدالشهدا
عکس های قدیمی حرم مطهر امام حسین(ع)
عکس های قدیمی حرم مطهر امام حسین(ع)
منبع : faradeed.ir
دور دنیا با یک کلیک
منا سرزمینی در مکه است
با سرزمین منا آشنا شوید
موقعیت جغرافیایی سرزمین منا
منا سرزمینی در مکه است. سرزمین منا، که پس از گذشتن از وادی محسِّر آغاز می شود، فاصلهای به طول حدود ۵/۳ کیلومتر و عرض تقریبی پانصد متر، میان دو کوه ممتد قرار دارد و انتهای آن به مکه ختم می شود. حدود منا نیز با تابلوهایی مشخص شده و در مسیر مکه، جمره عقبه، حد منا به حساب میآید. منا مکانی است که حجّاج از روز دهم تا دوازدهم ـ و برخی تا روز سیزدهم ـ در آن می مانند.
وقایع تاریخی رخ داده در منا
قسمت پایانی منا؛ یعنی عَقَبه، جایی است که نخستین بار مسلمانان یثرب در آنجا با رسول خدا(صلی الله علیه وآله) بیعت کردند و بیعت آنها با نام بیعة العقبه شهرت یافت. دورترین قسمت آن به مکه، وادی محسِّر است که میان مزدلفه و منا قرار دارد و محلی است که گفته می شود سپاه ابرهه در آنجا گرفتار عذاب الهی شدند.
وجه تسمیه منا
گفتهاند کلمه من بر گرفته از این سخن امام رضا(علیه السلام) است که فرمود: منا را از آن جهت من خوانند که جبرئیل به ابراهیم گفت: تَمَنَّ عَلَی رَبِّکَ مَا شِئْتَ [۱]، هرچه از خداوند می خواهی، آرزو کن. ابراهیم از خداوند خواست به جای ذبح فرزندش، قوچی را بفرستد تا به عنوان فدیه اسماعیل، آن را ذبح کند و خداوند آرزوی او را برآورده کرد. [۲] [۳]
کار حجاج در منا
کار اصلی حُجّاج در منا، چنان است که در روز دهم، ابتدا جمره عقبه را رمی می کنند. پس از رمی، قربانی و سپس حَلْق یا تقصیر انجام می شود و بدین ترتیب از حالت احرام بیرون می آیند. آنان موظفند در روز یازدهم و دوازدهم هر سه جمره ـ اولی، ثانیه و عقبه ـ را رمی کنند و به علاوه شبها را ـ به تفصیلی که در مناسک آمده است ـ در منا بیتوته کنند.
اینها اعمالی است که از پیش از اسلام در حج وجود داشته و آغازگر آن حضرت ابراهیم (ع) بوده است.
منا مکانی است که حجّاج از روز دهم تا دوازدهم و برخی تا روز سیزدهم در آن می مانند
علت رمی جمرات
در حدیثی از امام صادق(علیه السلام) آمده است: علت رمی جمرات آن است که شیطان در محل جمره بر ابراهیم ظاهر شد. جبرئیل از ابراهیم خواست تا هفت سنگ به او بزند و با زدن هر سنگ تکبیر بگوید. ابراهیم چنین کرد و این سنّت شد. [۴]
نوع رمی جمرات
از همان صدر اسلام، دو جمره اولی و وسطی، از تمامی اطراف باز و قابل رمی بوده است؛ اما جمره عقبه، سینه کوه بوده و رسول خدا(صلی الله علیه وآله) در حالی که در سمت چپش مکه و سمت راستش منا بود، آن را رمی می کرد. [۵]
بنابر روایات شیعه، مستحب آن است که فرد رمی کننده، پشتش به مکه و رویش به طرف جمره باشد. در سال ۱۳۷۶ ق عبدالله بن دهیش، رییس محاکم شرعی مکه، فتوا به تخریب این کوه داد، مشروط بر آن که از آن سوی رمی صورت نگیرد؛ اما اکنون از هر طرف به جمره عقبه رمی می شود.
برگزاری جشن در منا در گذشته
در گذشته و تا زمان دولت عثمانی، از شب عید قربان و دو روز بعد، جشن و سرور در منا برپا و همه جا چراغان میشده است.
حکم ساخت و ساز در منا
یکی از مسائل فقهی مورد بحث در منا، آن بوده است که آیا ساختمان در آنجا رواست یا خیر. در اینباره، اختلاف نظریههای فراوانی وجود داشته است. پیش از دوره وهابی ها ساختمان های متعددی در منا بوده است؛ اما پس از آن، برای مدتی آن بناها تخریب شد و تا این اواخر شیخ عبدالله بن باز با ساختن بنای دائمی در آنجا مخالف بود.
از سال ۱۴۱۸ به این سو، چادرهای جدیدی درست شده است. این چادرها از جنس برزنت و غیرقابل احتراق تهیه و در طول سال برچیده نمی شود. همچنین راه های اصلی و فرعی، همه سنگفرش یا آسفالت شده و به این ترتیب منا در ایام حج، دلپذیر شده است.
از سال ۱۴۱۸، چادرهای جدیدی در منا برای حجاج درست شده است
محل چادرهای ایرانیان در منا
گفتنی است چادرهای ایرانی در نخستین بخش منا، پس از عبور از وادی محسّر قرار دارد. این بخش در عین حال که از جمرات دور است، اما از نظافت و خلوتی بیشتری از نظر رفت و آمد سایر حجاج برخوردار است.
قربانگاههای منا
قربانگاههای منا در گذشته در بخش ورودی به منا از سمت وادی محسِّر، واقع شده بود که گویا چیزی از آن در منا نبود. از سال ۱۴۲۰ هجری، قربانگاه اصلی به محل دیگری در فاصله ۵۰۰ متری منا به نام مُعَیْصم انتقال یافته و به صورت مجهز و با تقسیم بخشهای آن برای حجاج کشورهای مختلف، به فعالیت مشغول است. هنوز بخشی از قربانگاه ها نیز در همان منطقه قرار دارد.
ایام تشریق
روزهای دهم تا دوازدهم ذی حجه را ایام تشریق می نامند. این تشریق به معنای خشک کردن گوشتهای قربانی است که از این طریق برای حفظ آنها از فاسد شدن استفاده می شده و ماههای بعد مورد استفاده قرار می گرفته است.
مساجد موجود در منا
در گذشته و از قرون نخست اسلامی، چندین مسجد در منا وجود داشته که برخی از میان رفته و برخی موجود است.
-----------------------------------
پی نوشت
۱. وسائل الشیعه ج۱۶، ص۳۵۵.
۲. عیون اخبار الرضا ج۲، ص۹۱.
۳. علل الشرائع ج۲، ص۴۳۵.
۴.علل الشرائع ج۲،ص۴۳۷.
۵. التاریخ القویم ج۶، ص۱۵.
منبع : wikifeqh.ir
دور دنیا با یک کلیک
مسجد سلطان احمد
آشنایی با مسجد سلطان احمد (مسجد کبود) در استانبول +تصاویر
مسجد سلطان احمد (که در زبان ترکی «Sultanahmet Camii» نام دارد) مسجدی است که در شهر استانبول واقع شدهاست. این شهر که در زمان امپراطوری عثمانی طی سالهای ۱۴۵۳ تا ۱۹۲۳ پایتخت این کشور بودهاست، یکی از زیباترین شاهکارهای معماری اسلامی است که به علت وجود کاشیهای آبی رنگ در طراحی داخلی به «مسجد آبی» نیز شهرت دارد.
مسجد سلطان احمد در استانبول
مسجد سلطان احمد طی سالهای ۱۶۰۹ تا ۱۶۱۹ به دستور سلطان احمد اول بنا شد و به همین دلیل پس از مرگ وی مسجد را مسجد سلطان احمد نامیدند. وی در همین مسجد دفن شدهاست. مسجد سلطان احمد در قدیمیترین بخش استانبول واقع شده که این منطقه در قبل از سالهای ۱۴۵۳ (میلادی) مرکز قسطنطنیه، پایتخت امپراطوری بیزانس، محسوب میشدهاست. این مسجد در نزدیکی هیپودروم قسطنطنیه واقع شدهاست و تا کلیسای بزرگ مسیحیان با نام ایا صوفیا فاصله اندکی دارد.
مسجد سلطان احمد طی سالهای ۱۶۰۹ تا ۱۶۱۹ به دستور سلطان احمد اول بنا شد
مسجد سلطان احمد در چند قدمی سرای توپقاپی قرار دارد، کاخی که محل اقامت پادشاهان عثمانی تا سال ۱۸۳۵ بود و فقط تا ساحل بسفور چند دقیقهای فاصله دارد. اگر از دریا به مسجد نگاه کنید، قبهها و منارههای مسجد در بخش قدیمی شهر برجسته هستند و هدف سازندگان هم ایجاد چنین چشم انداز زیبایی بودهاست.
ساختار اصلی مسجد سلطان احمد تقریباً شبیه مکعب است که طول و عرض آن ۵۳ و ۵۱ است
مسجد سلطان احمد به عمد در مقابل عمارت ایا صوفیا ساخته شده تا نشان دهد که معماران عثمانی و مسلمان میتوانند رقبای سرسختی برای اجداد مسیحی خود باشند. با این وجود، معمار نتوانسته قبههایی بزرگتر از قبه عمارت ایا صوفیا بسازد و به همین دلیل تلاش کرده با تنظیم دقیق موقعیت قبهها، شبه قبهها و منارهها جلوهای زیبا را پدید آورد. علیرغم تلاش معمار، ابعاد ساختمان کوچکتر از ابعاد عمارت ایا صوفیا است که این مساله سلطان احمد را بسیار خشمگین کرد. بنابراین دو عمارت آثار تاریخی و معماری بسیار ارزندهای هستند که جلوهای منحصربهفرد را به این بخش از شهر میدهند.
نمای داخلی مسجد سلطان احمد
در غرب این مسجد را با نام مسجد کبود میشناسند چرا که در نقاشیهای طرح داخلی از رنگ آبی استفاده زیادی شدهاست. با این وجود، این نقاشی داخل مسجد بخشی از دکور داخلی اصلی نبوده و امروزه آنرا از دکور داخلی حذف کردهاند. بنابراین دکور داخلی مسجد دیگر منحصراً آبی رنگ نیست.
نمای داخلی مسجد سلطان احمد
سده فار محمد آقا، معمار سلطان احمد دستور داشت تا در ساخت زیباترین و مجللترین مکان عبادت مسلمانان در جهان از هیچ تلاشی فروگذار نکند. ساختار اصلی مسجد تقریباً شبیه مکعب است که طول و عرض آن ۵۳ و ۵۱ است. جهت گیری مسجد به گونهای است که وقتی مسلمانان نماز به پا میکنند، رو به سمت مکه داشته باشند و «محراب» در روبرویشان قرار داشته باشد. در واقع در بالای مکعب مجموعهای از قبهها و شبه قبهها فضا را تسخیر میکنند و به سمت قبه اصلی اوج میگیرند، قبه اصلی ۳۳ متر قطر و ۴۳ متر ارتفاع دارد. جلوه نهایی یک هماهنگی بینایی زیباست که چشم را به سمت انتهای قبه هدایت میکند.
تصاویر مسجد سلطان احمد در ترکیه
مسجد سلطان احمد (مسجد کبود) تنها مسجد ترکیهاست که شش مناره دارد. وقتی تعداد منارهها اعلام شد، عدهای از سلطان انتقاد کردند و وی را به علت تقلید از شش مناره مسجد الحرام در مکه سرزنش نمودند. وی با پرداخت مبلغی، مناره هفتم مسجد کعبه را ساخت تا این انتقادها را آرام کند.
دور تا دور صحن مسجد کبود در پایینترین قسمت توسط ۲۰۰۰۰ کاشی سرامیک دست ساز تزیین شدهاست که این سرامیکها در ازنیک (نیشای باستان) ساخته شدهاند. بخش بالایی نقاشی شدهاست. بیش از ۲۰۰ پنجره شیشهای نور را به درون صحن اصلی هدایت میکنند و از لوسترهای بزرگ نیز برای نورپردازی مسجد کمک گرفته شدهاست. در دکوراسیون مسجد کبود از آیاتی از قرآن استفاده شدهاست که بسیاری از آنها به خط سید کاظم غباری نوشتهاند که بزرگترین خطاط آن زمان بودهاست. صحن اصلی فرش شدهاست و این فرشها در زمان مقتضی تعویض میشوند.
نمای داخلی مسجد سلطان احمد
مهمترین بخش صحن داخلی مسجد سلطان احمد، «محراب» است که از مرمری با تراش ظریف و کنده کاری ساخته شده و دیوارهای کناری آن از جنس سرامیک است. در سمت راست محراب «منبر» قرار دارد که امام جماعت در زمان خطابه به هنگام نماز ظهر یا در روز جمعه یا روزهای تعطیل بر روی آن میایستد. طراحی صحن اصلی به گونهای است که حتی در زمان شلوغی همه افراد بتوانند امام جماعت را ببینند و سخنانش را بشنوند.
هر مناره سه بالکن دارد و تا چندی قبل «مؤذن» میبایست پنج بار در روز از یک پله مارپیچ باریک عبور میکرد تا اذان بگوید. امروزه از یک سیستم بلندگو استفاده میشود و صدای اذان که توسط مساجد همجوار نیز اکو میشود در اغلب مناطق قدیمی شهر به گوش میرسد. عده زیادی از مردم ترک و گردشگران در هنگام غروب در پارک روبروی مسجد جمع میشوند تا صدای اذان مغرب را بشنوند و با غروب آفتاب، نورپردازی زیبای صحن مسجد را تماشا کنند.
منبع : fa.wikipedia.org
دور دنیا با یک کلیک