معبد آکشاردام، دیدنی و بی نظیر
معبد آکشاردام ( آکشاردهام ) در دهلی معبدی هندویی است که بسیاری از سنت های مردم هند، فرهنگ آیین هندو، روحانیت و معماری هندی را به نمایش می گذارد.
این معبد توسط ماهاراج پراموخ سووآمی بنا شد که 3000 نفر از پیروانش به همراهی 7000 صنعتگر توانستند ساخت آن را به اتمام برسانند. معبد آکشاردام که حدود 70% از توریست های دهلی را به خود جذب می کند، بطور رسمی در 6 نوامبر سال 2005 افتتاح شد.
این معبد در حاشیه ی رود یامونا و مجاورت دهکده ی مسابقات کشورهای مشترک المنافع سال 2010 واقع شده است. ساختمان اصلی مستقر در وسط معبد بر اساس علم جهت یابی و معماری هندی ساخته شده که تماما از جنس سنگ است.
این معبد همچنین نمایشگاه هایی از زندگی مردم سووآمینارایان و تاریخ هندوستان، یک فواره ی موزیکال و باغات بسیار وسیعی دارد.
طرح ساختمان
طرح و نقشه ی این ساختمان از سال 1968 بخشی از رویای ماهاراج یوگیجی بوده است که می خواست معبدی عظیم در حاشیه ی رود یامونا بسازد و به تعدادی از خانواده های جان نثار سووآمینارایان که در آن زمان در دهلی زندگی می کردند تقدیم کند. چندین بار تلاش کردند این معبد را بنا کنند اما موفقیت آمیز نبود و سرانجام ماهاراج در سال 1971 جان سپرد.
در سال 1982 ماهاراج پراموخ سووآمی که جانشین ماهاراج یوگیجی بود، سعی کرد به این رویا جامه ی عمل بپوشاند و برای این کار از مریدان سازمان سووآمی نیز کمک خواست.
درخواست این طرح به سازمان رشد و توسعه ی دهلی (DDA) داده شد و مناطق مختلفی برای انجام طرح نیز پیشنهاد شد مانند قاضی آباد، گورگان و فریدآباد. اما تاکید ماهاراج بر این بود که مطابق رویای ماهاراج یوگیجی، باید این معبد در حاشیه ی رود یامونا ساخته شود.
در آوریل سال 2000 و پس از 18 سال، بالاخره این سازمان حدود 240 هزار متر مربع و دولت مطلقه ی پرادش (Pradesh) حدود 120 هزار متر مربع زمین برای این پروژه اختصاص دادند.
به محض اینکه این زمین دریافت شد، ماهاراج سووآمی برای موفقیت در پروژه مراسم Puja را اجرا نمود. بنای ساختمان در 8 نوامبر 2000 شروع شد و در 6 نوامبر سال 2005 بطور رسمی آغاز به کار کرد. بنابراین بنای این معبد باشکوه در مدت 2 روز کمتر از 5 سال تکمیل شد.
گروهی متشکل از 8 راهب مامور نظارت بر پروژه ی معبد آکشاردام بودند که اکثر آنها در طی کار بر روی پروژه ای در معبد گوجرات تجربه ی کافی کسب کرده بودند. همچنین در طی انجام پروژه از ماهاراج سووآمی نیز مشاوره و راهنمایی های بسیاری دریافت شد.
در حدود سال های 1997 و 1998 بود که درخواست شد تا بر روی سنگ بنای معبد حجاری صورت بگیرد. هرچند در آن زمان این نظر با مخالفت ماهاراج مواجه شد زیرا او عقیده داشت ساخت ساختمان باید دقیقا پس از بدست آوردن زمین آغاز شود.
اولین عملیات در این منطقه بر روی فونداسیون انجام شد اما خاک نرم اطراف رود برای ساخت چنین بنای عظیمی مناسب نبود و باید فونداسیون بسیار قدرتمندی اعمال می شد. برای ساخت چنین فونداسیونی، حدود 4.6 متر شن و ماسه با میله گرد ترکیب و 1.5 متر بتن بر روی آن ریختند.
5 میلیون آجر پخته شده نیز ارتفاع ساختمان را 6.6 متر بالا برد و با مقداری بتن دیگر پوشانده شد و زمین زیر بنای اصلی معبد بدین ترتیب تکمیل شد.
در دوم جولای 2001 اولین سنگ بنای این معبد نهاده شد. اعضای آن تیم 8 نفره نیز مهندسین خبره ای در معماری هندی و حکاکی های مذهبی بودند که نه تنها بر بنای سنگی نظارت می کردند بلکه بر روی معماری بناهای هندی در بین قرن های 8 تا 12 میلادی نیز تحقیق می کردند. این تحقیقات در مناطق مختلفی مانند Angkor Wat، Jodhpur، Jagannath، Konark و سایر معابد هندوستان جنوبی صورت می پذیرفت.
7000 هزار استادکار به همراه 3000 داوطلب بر روی بنای معبد آکشاردام کار کردند و بیش از 6000 تن سنگ رس از راجاستان به این معبد فرستاده شد. در بین استادکاران، تعدادی کشاورز و 15 هزار زن محلی نیز دیده می شد که از قحطی رنج می بردند و به واسطه ی انجام این کار توانستند درآمد مناسبی کسب کنند. اولین برش های سنگ معبد توسط ماشین انجام شد اما حجاری و تزئینات بعدی همگی با دست صورت گرفت. هر شب حدود 100 کامیون مصالح به این معبد وارد می شد و 4 هزار کارگر و داوطلب بر روی بنای ساختمان کار می کردند.
مراسم افتتاحیه
معبد آکشاردام در 6 نوامبر 2005 توسط ماهاراج پراموخ سووآمی افتتاح شد و در حضور 25 هزار نفر مهمان، توسط رئیس جمهور هندوستان دکتر عبدالکلام، و نخست وزیر هند مانموهان سینگ و رهبر اپوزیسیون پارلمان هند، لال کریشنا عدوانی به به زیبایی به ملت هندوستان تقدیم شد.
پس از بازدید از بنای وسط ساختمان، رئیس جمهور کلام سخنرانی ای در مورد جایگاه آکشاردام در جامعه ایراد نمود و در پایان گفت:
ماهاراج پراموخ سووآمی هزاران نفر از مردم سراسر هندوستان و جهان را به جنب و جوش و شعف آورد و گروهی از بهترین مهندسین را برای ساخت بنایی فرهنگی و زیبا جمع کرد. این معبد مکانی برای یادگیری، کسب تجربه و تذهیب می باشد که هنر سنتی را با معماری جدید، فرهنگ هند را با تمدن، ارزش های قدیمی را با دانش و مدرن ترین تکنولوژی روز درهم آمیخته است.
لایه های پیچیده و درهم تنیده ی این بنا نشان دهنده ی قدرت عقل، قدرت اراده، روح والا، محبت صرف، اتحاد مهارت های علمی، رنگ های متنوع فرهنگ های مختلف و قدرت مطلقه ی دانش می باشد. در حقیقت، معبد آکشاردام بنایی زنده با تصاویری پویاست.
آکشاردام در سحرگاه قرن 21 با وفاداری و ایثار 1 میلیون داوطلب بپا خاست. اتفاقی که امروز در آکشاردام صورت پذیرفته مرا به وجد آورده و به من اطمینان داده که ما می توانیم با کمک میلیون ها مغز متفکری مانند شما به کشوری پیشرفته تر تا قبل از سال 2020 دست یابیم.
نخست وزیر سینگ نیز با آرزوی پیشرفت عمیق تر مذهب، از معماری باشکوه معبد تجلیل نمود. او معتقد بود که در آینده این بنا یکی از ساختمان های مهم هندوستان خواهد شد و آقای عدوانی از آن به عنوان "بینظیرترین بنای جهان" یاد نمود.
سخنرانی آن شب با سخنان ماهاراج سووآمی به اتمام رسید که گفتند: "امیدوارم در این آکشاردام همه بتوانند راه زندگی خود را بیابند و زندگانی آنها روحانی و الهی شود. درخواست من از خدا این است."
منبع:lastsecond.ir
دور دنیا با یک کلیک
آرامش را کجا پیدا کنیم؟
وجود مراکز مذهبی و نیایشگاههایی از ادیان پیش از اسلام در ایران و همچنین شاهکارهای فراوان معماری که در قالب مساجد در همه جای ایران پراکندهاند نشاندهنده این است که از دیرباز ایرانیان یگانه پرست بودهاند. حضور در این مراکز فارغ از جنبه زیارتی میتواند به عنوان سازهای تماشایی برای گردشگران باشد.
شهرهای مختلف ایران در هر گوشه از این سرزمین نیز میزبان بسیاری از جاذبههای شگفت هستند. حضور در اماکن مذهبی و بازدید از این مکانهای مقدس، یکی از بهترین شیوههای کسب آرامش، تمرکز و دوری جستن از هرگونه اضطراب و خشم است بیشک نوروز از بهترین زمانها برای این کار است.
شکوهعبادت
شکوه مسجد امام در همان بدو ورود چشم و دل هر بینندهای را میگیرد. بهت تماشا اگر بگذارد قدم زدن در صحن این مسجد یکی از تجربههای به یادماندنی است. شاید شلوغی نوروز نتواند آنطور که باید و شاید لذت دیدار این مسجد را برای شما بهتر کند، اما مسجد امام آنقدر زیبا هست که شلوغی اطراف را چندان متوجه نمیشوید.
مسجد امام از لحاظ عظمت، نوع معماری و تزئیناتش مهمترین مسجد دوره صفویه در اصفهان محسوب میشود. ساخت این مسجد سال 1020 هـ .ق به دستور شاه عباس اول آغاز شد و سال 1025 هـ .ق به اتمام رسید.
گنبد مسجد امام عظیمترین گنبد را در میان مساجد اصفهان دارد و ارتفاع آن از کف مسجد 50 متر است. تمام سطوح گنبد، دیوارها، منارهها و طاقنماهای داخلی و خارجی مسجد از کاشیهای هفت رنگ و معرق پوشیده شده است.
نشانی: شهر اصفهان، ضلع جنوبی میدان نقش جهان
مسجدی در جزیره
جزیره قشم بعد از شهر کاشان بالاترین سرانه مسجد را دارد. در این جزیره 250 مسجد وجود دارد که به نسبت جمعیت بومی منطقه، رقم بالایی است. مسجد برخ اما قدیمیترین مسجد جزیره است. ساختمان اولیه این مسجد، احتمالا در سالهای اولیه اسلامی، در خلال فتح جزایر و بنادر ایران به دست عمروبنعاص و به امر او در روستای کوشه قشم ساخته شده است.
این مسجد چند بار براثر بلایای طبیعی چون زلزله آسیبدیده و دوباره مرمت شده است. وجود برکهای به همراه نخلستانهای متعدد در اطراف مسجد بر زیبایی و مصفایی این مکان مذهبی افزوده است. در این مسجد، لوحی از چوب وجود داشته که تاریخ بنا، انهدام و تعمیر مسجد روی آن وجود داشته است. این لوح به تهران منتقل و در یکی از موزهها نگه داری میشود.
نشانی: جزیره قشم، روستای کوشه
آرمیدن میانکوه
اگر پلههای فراوان منتهی به زیارتگاه اصلی چکچک را توان بالارفتن داشته باشید، منظره شگفتانگیزی پیشروی شما قرار خواهد گرفت.
این زیارتگاه که در منطقهای کوهستانی واقعشده، به علت ریزش قطرهقطره آب از سینه کوه به نام چکچک معروف شده است. زرتشتیان علاوه بر این که مناسک و مراسم دینی خود را در این زیارتگاه برگزار میکنند، از این مکان به عنوان مرکزی اجتماعی برای دید و بازدید، مهمانیها و آشناییهای خانوادگی بهره میبرند.
نذرکردن و نذریدادن، شمع روشنکردن، خواندن دعا از جمله مراسمی است که توسط زرتشتیان در پیر سبز چک چک برگزار میشود. در محوطه زیارتگاه، ساختمانها و آب انبارهایی ساخته شده است که قدیمیترین آنها مربوط به دوره ناصرالدین شاه قاجار است.
نشانی: 63 کیلومتری شمال شرقی شهر یزد
تاریخ بهروایت مسجد
مسجد گوهرشاد محل اتفاقات تاریخی بسیاری بوده است. حتی اگر این اتفاقات را نادیده بگیرید این مسجد آنقدر زیبا و دلباز است که بتواند شما را دعوت به قدمزدن کند.
مسجد گوهرشاد در قرن 9 هـ .ق به دستور گوهرشاد بیگم، همسر سلطان شاهرخ تیموری گورکانی، توسط استاد قوامالدین شیرازی ساخته شد. بانو گوهرشاد از زنان نامدار و نیکوکار زمان خود بود که علاوه بر مسجد مزبور مسجد، مدرسه و خانقاه شهر هرات را نیز بنا کرد.
مسجد گوهرشاد صحنی بزرگ دارد و به سبک 4 ایوانی ساخته شده است؛ نامهای این چهار ایوان به ترتیب مقصوره، دارالسیاده، حاجی حسن و ایوان آب است. مسجد گوهرشاد با کاشی معرق تزئینشده و یکی از بناهای شاخص در کاربرد کاشی محسوب میشود.
نشانی: شهر مشهد، جنوب حرم مطهر امام رضا(ع)
مسجدی بهرنگ آسمان
کاشیهای این مسجد آنقدر دلبری دارد تا تنها چمدانتان را به بهانه دیدن آنها ببندید.
مسجد جهانشاه یا مسجد کبود (گوی مسجد) تبریز به دستور ابوالمظفر جهان شاه قرهقویونلو و به همت و نظارت جانبیگ خاتون همسر وی ساخته شد.
در برخی کتابهای تاریخی این مسجد باشکوه را «عمارت مظفریه» خواندهاند. مسجد کبود سال 1190 هـ .ق در اثر زلزله به کلی تخریب شد و تنها سردر آن باقی ماند که از معماری شگفتانگیزی نیز برخوردار است. در داخل مسجد کتیبههای متعددی با خطهای نسخ، ثلث و کوفی به همراه طرحهای گوناگون گل و بوته، اسلیمی و اشکال مختلف هندسی دیده میشود. تزئینات به کار رفته در ساخت این مسجد قابل تحسین و شگفتآور است که در میان آنها کاشیکاریهای معرق به رنگ لاجوردی غالب هستند؛ به همین سبب مسجد کبود به «فیروزه اسلام» شهرت دارد.
نشانی: شهر تبریز، شمال خیابان امام خمینی
خانهایپرعظمت
مسجد تاریخانه دامغان کهنترین بنای اسلامی استان سمنان است و یکی از با عظمتترین مسجدهای این منطقه محسوب میشود. تاریخ ساخت این بنا را سالهای قبل از 200 هـ .ق میدانند و به سبب سبک خاص معماری آن که سبک اسلامی ـ ساسانی است، سازهای بسیار ارزشمند محسوب میشود. «تاریخانه» در زبان ترکی به معنای «خانه خدا» است.
تمایز مسجد تاریخانه با سایر مسجدهای مشابه در ساخت آن است. در معماری این بنا هدف اصلی برآوردن نیازهای عبادی بوده است، اما در کنار آن جلوههایی از شکوه، عظمت و در عین حال فروتنی دیده میشود.
ستونهای بهکار رفته در این مسجد با محیط پنج متری، شبیه ستونهای کاخهای ساسانی است. این استحکام به حدی است که بسیاری از معماران، مسجد تاریخانه را یکی از بناهای ضدزلزله در دوران اولیه اسلامی میدانند.
نشانی: جنوب شرقی شهر دامغان
منبع:tebyan.net
برگرفته از جام جم
دور دنیا با یک کلیک
زیباترین مسجد شیراز
مسجد نصیرالملک یکی از مساجد قدیمی شیراز است که در محله گود عربان و در جنوب خیابان لطفعلی خان زند و در نزدیکی امامزاده شاه چراغ قرار گرفته است. مسجدی که شاید زیباترین مسجد شیراز باشد و تماشای آن با شیشه های رنگی، طاق های بلند و کاشیکاری های زیبایش، یکی از آرزوهای هر جهانگردی به حساب بیاید.
این بنا به دستور میرزا حسن علی ملقب به نصیرالملک که یکی از بزرگان سلسله قاجار بوده ساخته شده است. معماری آن کار محمد حسن معمار بوده و مدت ساخت آن حدود 12 سال و از سال 1255 تا 1267 خورشیدی به طول انجامیده است.
مسجد نصیر الملک از نظر کاشیکاری و مقرنس کاری از زیباترین مساجد ایران است. مسجد دارای صحن وسیعی می باشد که در سمت شمال آن قرار دارد. در ورودی دارای طاق نمایی بزرگ استظ¬ که سقف آن با کاشیهای رنگارنگ مزین گشته است.مسجد دارای دو شبستان شرقی و غربی است.
شبستان غربی که پوشش آجری دارد و بیشتر روی آن کار شده و زیباتر استظ¬ طاق این شبستان روی ستونها سنگی و با طرح مارپیچ روی آن در دو ردیف ششتایی و به تعداد 12 عدد به نیت 12 امام قرار گرفته است. این شبستان دارای 7 درگاه است که آن را با 7 در چوبی با شیشههای رنگارنگ به صحن مسجد مرتبط میکند.
سنگتراشی و تزیین این شبستان الهام گرفته شده از مسجد وکیل شیراز است. طاق و دیوارهای این شبستان با کاشی کاریهای زیبا تزیین شده است.کف آن با کاشیهای فیروزهای و سقف آن با نقش گل و بوته و آیات قرآنی مزین گشته است. این شبستان در واقع شبستان تابستانه محسوب میشود.
در سمت شمالی مسجد طاق نمایی به نام طاق مروارید وجود دارد که تمام سقف داخل و بیرون آن کاشی کاری رنگارنگ شده است و روی آن آیات قرآنی نوشته شده است. در دو طرف این طاقنما 2 طاق کوچکتر نیز وجود دارد
مسجد دارای دو ایوان شمالی و جنوبی است که شبیه هم نیستند و ایوان شمالی زیباتر از ایوان جنوبی است. ایوان شمالی دارای 3 نیم طاق در 3 طرف است و از سمت چهارم به صحن راه دارد. این ایوان داری 4 غرفه است و سقف میانی آن با مقرنس کاری و کاسه سازی پنج کاسه مزین شده است.ایوان جنوبی نیز دارای 2 گلدسته است و در حیاط آن نیز حوضی مستطیل شکل و سنگی با فواره وجود دارد.
در سمت شمالی مسجد طاق نمایی به نام طاق مروارید وجود دارد که تمام سقف داخل و بیرون آن کاشی کاری رنگارنگ شده است و روی آن آیات قرآنی نوشته شده است. در دو طرف این طاقنما 2 طاق کوچکتر نیز وجود دارد.
در سمت جنوب نیز طاقی وجود دارد که ارتفاعش کمتر از طاق مروارید است و تمام سطح بیرونی و داخلی آن کاشیکاری شده و سقف آن نیز مانند طاق شمالی مقرنسکاری شده است.
روی آن نیز دو گلدسته وجود دارد که در ورودی این دو گلدسته دو طاق نمای کوچکتر در دو طرف طاق اصلی وجود دارد.
شبستان شرقی که به زیبایی شبستان غربی نیست، شبستان زمستانه به حساب میآید دارای هفت ستون بدون طرح و ساده است و در یک ردیف در وسط قرار گرفتهاند.در جلوی شبستان شرقی، ایوانی قرار گرفته که با هشت طاق نما از حیاط مجزا گشته است.در ان شبستان دری وجود دارد که به یک چاه آب گشوده میشود.همچنین در این مکان یک حوضچه و یک دالان نیز موجود است.هر دو شبستان بر خلاف معمول به خاطر جهت گیری ساختمان قبله در امتداد محور قبله واقع شده اند.
در سمت شمالی مسجد طاق نمایی به نام طاق مروارید وجود دارد که تمام سقف داخل و بیرون آن کاشی کاری رنگارنگ شده است و بر روی آن آیات قرآنی نوشته شده است و در دو طرف این طاق نما دو طاق کوچکتر نیز وجود دارد.در سمت جنوب نیز طاقی وجود دارد که ارتفاعش کمتر از طاق مروارید است و تمام سطح بیرونی و داخلی آن کاشیکاری شده و سقف آن نیز مانند طاق شمالی مقرنسکاری گشته است.بر روی آن نیز دو گلدسته وجود دارد که در ورودی این دو گلدسته دو طاق نمای کوچکتر در دو طرف طاق اصلی وجود دارد.
منبع:mehrnews.com
دور دنیا با یک کلیک
معرفی ۵ زیارتگاه مطرح تهران
با نزدیک شدن تعطیلات نوروز و فارغ شدن از فعالیتهای روزمره بهتر است برنامههای متنوعی تهیه کنید. بعد از دید بازدید و انجام صلحه ارحام پیشنهاد میکنیم سری به زیارتگاههای سطح شهر تهران بزنید چرا که هم زیارت است و سیاحت. برخی از این آرامگاهها که قدمت چنید ساله و حتی به قرن سوم و چهارم هجری میرسد جاذبههای تاریخی نیز دارند.
پایتخت نزدیک به ۸۱ زیارتگاه دارد که از بین آنها ۵ امامزاده از ارج و قرب بیشتری برخوردار هستند که در ادامه گزارش به این پنج آرامگاه پرداخته شده است:
مرقد مطهر امام خمینی (ره)
بهشت زهرا (س) به واسطه حضور مرقد مطهر رهبر انقلاب اسلامی از اهمیت ویژهای در بین مردم ایران به خصوص تهرانیها دارد. کار ساخت این آرامگاه، پس از دفن وی در خرداد سال ۶۸ و با محوریت جهاد سازندگی و سپاه پاسداران آغاز شد.
پرویز موید که معمار مرقد امام خمینی (ره) است در اطراف آرامگاه چهار گلدسته به بلندی ۹۱ متر و به نشانه سن وی طراحی کرد. این آرمگاه در مجموع پنج گنبد دار که گنبد اصلی فلزی و چهار گنبد دیگر کاشی کاری شده است. برای زیارت مرقد رهبر انقلاب اسلامی میتوانید از مترو و خط یک استفاده کنید. این مکان زیارتی به پارکینگ هم مجهز است اگر قصد زیارت با ماشین شخصی دارید نگران جای پارک نباشید. همچنین در مساحت ۱۵ هزار متر مربعی در مرقد امام (ره) موزهای از آثار ایشان در نظر گرفته شده که هم زیارت باشد هم سیاحت.
زائرسرا، هتل ۵ ستاره، فروشگاهای زنجیرهای، شهربازی تهران، شهرک سلامت و شهر آفتاب از بخشهای دیگر این زیارتگاه است.
شاه عبدالعظیم حسنی(ع)
شهر ری، شهر امامزادگان است در بین آرامگاههای این شهر، زیارتگاه شاه عبدالعظیم(ع) که قدمتش به قرن سوم یعنی دوران صفوی، ایلخانی و قاجار میرسد در کنار آرامگاه امامزاده حمزه و امامزاده طاهر یکی از مشهورترین مکانهای زیارتی ایران و تهران است.
بنای نخستین این آرامگاه را محمد پسر زید داعی علوی در نیمه دوم قرن سوم تعمیر اساسی کرد. بسیاری از نامداران ایران ازجمله ناصرالدین شاه قاجار (که پس از پیروزی انقلاب اسلامی تخریب شد)، آیتالله سید ابوالقاسم کاشانی، ملا علی کنی و محمد قزوینی، عباس اقبال آشتیانی، شیخ محمد خیابانی، ستار خان، محمدتقی فلسفی و برخی حکام اردلان که از وابستگان پادشاهان قاجار بودند در کنار آرامگاه و رواقهای اطراف، عمدتاً در باغ طوطی، به خاک سپرده شدهاند.
این آرامگاه آثار تاریخی از جمله صندق مرقد عبد العظیم که تاریخ ساخت آن به سال ۷۲۵ هجری قمری برابر با ۱۳۳۵ میلادی میرسد وجود دارد. همچنین دو لوحه کتیبه چوبی که در سالهای ۸۴۸ هجری ساخته شده است اکنون روی یک در چوبی جدیدتر نصب شده از دیگر اثار باستانی زیارتگاه شاه عبدالعظیم است.
اگر به زیارت این امامزاده رفته باشید در بزرگ چوبی بین رواق شمالی و مسجد زنانه نظرتان را جلب کرده این در تاریخی در سال ۹۰۴ هجری قمری به سبک دوره تیموری ساخته شده است تا قدمت و ارزش زیارتگاه را بیش از پیش نشان دهد.
بهترین گزینه برای رسیدن به شهر ری و حضرت عبدالعظیم مترو است. باید خود را به یکی از ایستگاههای خط یک برسانید و سوار قطار شده و در ایستگاه شهر ری پیاده شوید. از این ایستگاه میتوانید با سه وسیله خود را به حضرت عبدالعظیم برسانید.
از مترو تا حرم. هم میتوانید تاکسی دربست بگیرید و هم میتوانید سوار تاکسیهای خطی میدان شهر ری شوید تا از بخش قدیمی و بازار وارد حرم شده. اما اگر قصد دارید با کمترین هزینه زیارت کنید بعد از پیاده شدن از مترو با اتوبوسهای خط ۷۱۱ (پارکینگ شهر ری) و ۷۱۹ (فلکه دوم دولت آباد) که از نزدیکی حرم عبور میکنند به این آرامگاه برسید.
توجه کنید که خط ۷۱۱ از ضلع شمالی حرم عبور میکند و میتوانید همان جا پیاده شوید اما اگر سوار خط ۷۱۹ شدید باید در میدان شهر ری یا به قول اهالی شهر ری میدان شابدالعظیم پیاده شوید و از بخش قدیمی و سمت بازار وارد حرم شوید.
با این حال از انجا که پیاده روی هوای بهار شور و حال خواصی دارد میتوانید از ایستگاه مترو تا امامزاده عبدالعظیم پیاده بروید؛ باید از خیابان فرمانداری راه بیافتید و به میدان شهدای شاملو برسید. از انجا وارد بلوار شهید آوینی شوید که از انجا دیگر حرم پیدا است و بعد هم که حرم پیداست. این پیاده روی بیشتر از نیم ساعت وقت نمیگیرد.
امامزاده صالح(ع)
تهرانیها وقتی دلشان میگیرد، نمیتوانند به زیارت امام هشتم (ع) بروند، به برادر ایشان امامزاده صالح متوسل میشوند، تجریش محلهای فارغ از بازارچههای خرید، در پس ذهن تهرانیهای به واسطه حضور آرامگاه امامزاده صالح مکانی برای زیارت و نذر و نیاز است.
بنای این آرامگاه به واسطه وضع طاقنماها و معماری ساختمان و پوشش آن از معماری بناهای سدهٔ هفتم و هشتم است. همچنین بالای حرم در رواق، لوح مستطیل خشتی کاشیکاری شدهای وجود دارد که تاریخ ۱۲۱۰ هجری قمری را بر خود دارد و نام فتحعلی شاه بر آن حک شدهاست.
«نمک» نذر اصلی این امامزاده است، در تحقیقات به عمل آمده در این خصوص مشخص شد در ایام قدیم چنین رسمی وجود نداشته و مردم اکثرا به روشن کردن شمع و نذر و نیاز در این محل میپرداختهاند اما از آنجا که در فصل زمستان به دلیل سرما و یخبندان و نبودن جادههای مناسب، راههای رسیدن به این آرمگاه ناممکن میشد و زیارتگاه خالی از زائر، متولیان امامززاده تصمیم میگیرند از مردم بخواهند به جای شمع، «نمک» نذر امامزاده کنند تا در فصل زمستان برای آب کردن یخ و برف اطراف امامزاده از آن استفاده کنند. با وجود اینکه این روزها رفتن به امامزاده به واسطه اتوبوسهای بیار تی راه آهن به تجریش و خط یک متروی تهران سهل و آسان شده است، اما نذر نمک هنوز در بین زائران پابرجاست.
امامزاده قاسم (ع) در شمیران
در باره این امامزاده که در حدود دو کیلومتری شمال تجریش، شرق دربند و گلاب دره و در دامنه کوه سرچال کوچک واقع شده، نقل قولهای فراوانی وجود دارد که اکثرا عامیانه و فاقد سند است، به طور مثال برخی میگویند این امامزاده همان قاسم بن الحسن معروف است که درجریان کربلا به شهادت میرسد و سر ایشان را برای عبرت مردم به اطراف شهر ری میفرستند.
همچنین میگویند با سر این امامزاده چوکان بازی میشد که یک زن شمیرانی برای باز پس گیری آن واطه میشود تا در نهایت سر در محل فعلی توسط یکی از فرزندان عمار یاسر که ساکن رودبار قصران بوده دفن میشود.
در سالهای اخیر شاهد اجرای طرحهای نوسازی در بافت حرم بودیم، تغییرات زیادی در این بقعه صورت گرفت و بخصوص حیاط امامزاده و بناهایی مثل تعاونی و اتاقهایی که در شرق حیاط قرار داشت همگی از بین رفتند. امروز دیگه از آن همه قبر قدیمی در حیاط امامزاده خبری نیست.
حیاط این امامزاده اگرچه نه به اندازه حیاط قدیمی، اما هنوز هم باصفاست و چشم انداز قشنگی به شمیران و تهران دارد. برای زیارت امامزاده قاسم کافی است با مترو خط یک به ایستگاه تجریش بیاید و از آنجا با تاکسیهای خطی خود را به آرامگاه برسانید.
امامزداه عبدالله(ع)
آرامگاه امامزاده عبدالله شهر ری از مراکز عبادی متعلق به دوران صفوی - قاجاری است. بنای این بقعه که در خیابان فداییان اسلام، سه راه ورامین قرار دارد به قرن یازدهم هجری میرسد.
قبرستان ارامگاه امامزاده عبدالله (ع) شهر ری محل دفن بسیاری از مشاهیر ایران از جمله چون سردار شرفی بدر، خاندان مفخم، پورممتاز، حسن وحیدی دستگردی شاعر، مهدی برکشلی، نیما یوشیج، عمادالکتاب، یداالله سحابی، عبدالحسین تیمورتاش، شیخ خزعل و سه دانشجوی کشته شده در تظاهرات ۱۶ آذر ۱۳۳۲ (مهدی شریعترضوی، احمد قندچی، مصطفی بزرگنیا)، عباس مسعودی موسس روزنامه اطلاعات، خاندان ماهرالنقش، محمدعلی باباییان، آیت الله لشکری و دو تنی که در ترور نافرجام شاه در سال ۴۴ به ضرب گلوله کشته شدند، صادق سرمد شاعر دههٔ ۱۳۳۰، خاندان سالار معتضد، عامری، ناصح و حسن وحید دستگردی و محمد علی عبرت که به ترتیب مجله ارمغان و روزنامه عبرت را در میآوردند شده است.
همچنین در گوشه و کنار این محوطه آرامگاههای خانوادگی زیادی مشاهده میشود که هنوز معماری دوران پهلوی و قاجاری در برخی از آنها پابرجاست.
اما با اجرای طرح توسعه شبستان امامزاده بسیاری از سنگ قبرهای محوطه تاریخی امامزاده عبدالله شهر ری که از مراکز عبادی متعلق به دوران صفوی و قاجاری از بین رفت تا این گورستان نیز به سرنوشتی همچون گورستان ملی ابن بابویه دچار شود و حال و هوای ساخت و سازهای مدرن شهری به خود بگیرد.
منبع:soroushnews.ir
دور دنیا با یک کلیک

مسجد سهله؛ به نام امام زمان(عج)
مسجد سهله، در اطراف کوفه، در دو کیلومترى شمال غربى مسجد اعظم کوفه، کهنترین مکان منتسب به حضرت بقیةاللّه(عج) است.
مسجد سهله،در زمینی خالی از سکنه که اطراف آن پوشیده از ماسه های قرمز است ساخته شده است.
شکل هندسی مسجد سهله تقریباً به صورت مستطیل با طول 140 متر، عرض 125 متر و مساحتی بالغ بر 17500 مترمربع است. ارتفاع دیوارهایی که آن را احاطه کرده حدود 22 متر است که هر یک از اضلاع چهارگانه آن به وسیله برجهای نیم دایره ای از طرف خارج و به فاصله های مساوی تقویت می شوند. در میانه ضلع شرقی دیوار، مناره ای به ارتفاع 30 متر وجود دارد. در اصلی مسجد در میانه ضلع شرقی در مجاورت این مناره قرار دارد.
مجموع فضای مسجد از دو قسمت شبستان و صحن تشکیل شده است. شبستان که در قسمت جنوب به طول 120 متر و عرض 5/5 متر بنا شده است حدود 660 متر مربع مساحت دارد و از طریق ایوانکهایی به عنوان ورودیهای شبستان به صحن مسجد متصل می شود که قدمت تاریخی این ایوانکها به قبل از 750ق. می رسد.
در احادیث مأثور از امامان، مسجد سهله، به عنوان اقامت گاه شخصى حضرت ولى عصر (علیهالسّلام) در عصر ظهور معرّفى شده است.
بدانکه بعد از مسجد کبیر کوفه مسجدى به فضیلت مسجد سهله در آن عرصه نیست و آن خانه حضرت ادریس علیه السلام و حضرت ابراهیم و محلّ ورود حضرت خضر علیه السلام و مسکن آن حضرت است و از حضرت صادق علیه السلام منقول است که به اَبُوبَصیر فرمود اى ابومحمّد گویا من مى بینم حضرت صاحب الا مر علیه السلام در مسجد سهله فرود آید با اهل و عیالش و منزل آن حضرت باشد... مفاتیح الجنان

در احادیث فراوانی به صراحت اعلام شده که اقامتگاه شخصی امام مهدی(عج)در دوران ظهور، مسجد مقدس سهله است :
1. محدثان عالی مقام شیعه، با اسناد معتبر، در مجامع حدیثی خود روایت کردهاند که روزی در محضر حضرت امام صادق(ع) از مسجد سهله گفت و شنود شد، فرمودند: «آنجا اقامتگاه صاحب ماست؛ هنگامی که با خانوادهاش قیام کند». کافی،ج3، ص 495.
2. بیش از یک قرن پیش از ولادت امام مهدی(عج)، امام صادق (ع) به یار باوفایش ابوبصیر، فرمود:
« ای ابا محمد! گویی فرود آمدن قائم(عج) را با اهل و عیالش در مسجد سهله، با چشم خود می بینم»
ابوبصیر عرضه داشت: آیا محل اقامت دایمی آن حضرت در مسجد سهله خواهدبود؟
حضرت فرمود: آری، سپس فرمود: مسجد سهله اقامتگاه حضرت ادریس بود.
مسجد سهله اقامتگاه حضرت ابراهیم خلیل الرحمان بود.
خداوند، پیامبری را مبعوث نکرده جز اینکه در مسجد سهله نماز گزارده است.
مسجد سهله، پایگاه حضرت خضر(ع) است.
کسی که در مسجد سهله اقامت کند، همانند کسی است که در خیمه رسول اکرم(ص) اقامت کند.
مرد و زن با ایمانی یافت نمی شود، جز اینکه دلش به سوی مسجد سهله پر می زند.
هیچ کس در مسجد سهله نماز نمیگزارد که با نیت راستین خدا را بخواند ، جز اینکه او را با حاجت برآورده شده از آنجا بر میگرداند.
هیچ کس نیست که در مسجد سهله به خدا پناهنده شود، جز اینکه خداوند او را از آنچه بیم دارد، پناه دهد.
ابوبصیرعرض کرد: فضیلت بسیار بزرگی است!
امام صادق(ع) فرمود: آیا برایت بیفزایم.
عرض کرد : بلی .
فرمود: مسجد سهله از آن بقعه هایی است که خداوند دوست دارد، او را در آنجا بخوانند.

شب و روزی نیست که فرشتگان به زیارت مسجد سهله نشتابند و در آنجا به عبادت حق تعالی نپردازند. اگر من در آن سامان سکونت داشتم، هیچ نمازی را جز در مسجد سهله نمیخواندم. ای ابا محمد! اگر مسجد سهله هیچ فضیلتی جز فرود آمدن فرشتهها و اقامت پیامبران نداشت، همین فضیلت بس بود، در حالی که این همه فضیلت دارد.
آنچه از فضایل مسجد سهله برای تو بازگو نکردم، بیش از فضایلی است که برایت گفتم.». بحارالانوار،ج100،ص 436.
3. مفضل در ضمن حدیث مفصلی از محضر امام صادق(ع) پرسید که منزل امام مهدی(عج) و مرکز اجتماع شیعیان کجا خواهد بود؟
امام صادق (ع) در پاسخ او فرمود: «مرکز حکومت او کوفه و مرکز قضاوتش، مسجد اعظم کوفه و مرکز بیت المال و محل تقسیم غنائم مسلمانان، مسجد سهله و محل خلوت و مناجاتهایش تپههای سپید و نورانی نجف اشرف است». بحار الانوار،ج53، ص 11.
منبع:khabaronline.ir
دور دنیا با یک کلیک