در جهان تعدادی کشور بسیار کوچک است که شاید تاکنون اسم آن ها را هم نشنیده باشید. کشورهایی که شاید کوچک و جمعیت کمی داشته باشند، و این باعث شده باشد که درباره آنها چیزی ندانید اما آنها در این جهان وجود دارند. در اینجا ما ده مورد از آنها را به شما معرفی میکنیم.
1. ناگورنو کاراباخ
جمعیت : 110.000
مساحت : 4424.102 مایل مربع
مرکز : استپاناکرت
این جمهوری بین ارمنستان و آذربایجان قرار دارد، اما این کشور به هیچ کشور دیگری وابسته نیست، در جایی که 95 درصد از جمعیت ارمنی است و ما بقی یونانیان و کردها هستند.
2. جزایر پیتکرن
جمعیت : 50
مساحت : 18.1 مایل مربع
مرکز : آدم هوستون
جزایر پیتکرن یک مجمع الجزایر آتشفشانی شامل چهار جزیره، که قبلا مستعمره انگلیس بودند، میباشد. زبان رسمی آنها انگلیسی و تاهیتی است. در سال های اخیر کلیساهای این جزیره را بسته اند چرا که تنها هشت نفر در هر هفته برای عبادت به آنها مراجعه میکردند. همچنین این جزیره فقط یک رستوران دارد.
3. جزایر کوک
جمعیت : 19569
مساحت : 91 مایل مربع
مرکز : Avarua
جزایر کوک سالانه پذیرای 90000 گردشگر است.بنابراین گردشگری صنعت و منبع اصلی درآمد ساکنانش است. از دیگر منابع درآرمد صادرات غذاهایی دریایی و میوه میباشد.
4. توکلائو
جمعیت : 1416
مساحت : 5 مایل مربع
مرکز : ندارد
توکلائو یک کشور با حداقل درآمد در جهان است. بنابراین، مردمانش بیشتر با کمک های نیوزیلند زندگی میکنند. 96% از جمعیت توکلائو مسیحی هستند.
5. جزیره من (مرد)
جمعیت : 80085
مساحت : 339 مایل مربع
مرکز : داگلاس
جزیره ما بین بریتانیا و ایرلند، در دریای ایرلند است. منبع اصلی در آمد آنها بانک دریای و گردشگری است.
6. Guernsey
جمعیت : 65573
مساحت : 30 مایل مربع
پایتخت : سنت پیتر پورت
جزیره ای پر از صخره های شیب دار، به خصوص در جنوب آن، که مکانی مناسب برای دامپروری و باغبانی را به وجود آورده است. این جزیره مقصد توریستهای دوست دار طبیعت و پرندگان است. آب هوای این منطقه تقریبا مدیترانه ای و درجه حرارت آن به ندرت به زیر صفر و در تابستان ها هم کمتر به بیش از 20 درجه میرسد، در نتیجه این جزیره مکان مناسبی برای رشت درخت سرو، موز و نخل است.
7. کومور
جمعیت : 798.000
مساحت : 863 مایل مربع
مرکز : Moroni
کومور یک کشور جزیره ای در آفریقا ، بین موزامبیک و ماداگاسکار در اقیانوس هند واقع شده است. زمانی یک مستعمره فرانسه بود و در حال حاضر حدود 300.000 نفر فرانسوی در کومور زندگی میکنند. 98 درصد از جمعیت این کشور مسلمان است.
8. تووالو
جمعیت : 12373
مساحت : 10 مایل مربع
مرکز : فونافوتی
تووالو کشوری جزیرهای در اقیانوس آرام است. این جزیره که در گروه جزایر پلینزی قرار دارد، سابقا جزایر الیس نامیده میشدهاست. این کشور در قرن نوزدهم میلادی مستعمره انگلیس شد و در سال ۱۹۷۸ استقلال خود را به دست آورد. حکمران را ملکه انگلیس با پیشنهاد نخست وزیر تووالو انتخاب میکند. مجلس نمایندگان این کشور ۱۵ کرسی دارد که نمایندگان آن با رای مردم برای دورهای چهار ساله انتخاب میشوند. این کشور که تماما مسطح است، هیچ نقطهای با ارتفاعی بیش از ۴٫۵ متر ندارد. به همین دلیل مسئله گرم شدن جهانی به معضلی مهم برای این کشور تبدیل شدهاست.
9. نائورو
جمعیت : 14019
مساحت : 8.1 مایل مربع
مرکز : آرون
نائورو زمانی مستعمره امپراطوری آلمان بود. پارلمان ۱۸ نفره با رأی تمامیافراد بالغ هر سه سال انتخاب میگردد. مردم در ماههای نوامبر تا فوریه به جمع آوری آب باران میپردازند زیرا آب شرب در این کشور بسیار کمیاب است. در این کشور نیروی مسلحی وجود ندارد و استرالیا مسئول دفاع از نائورو است.
10. وانواتو
جمعیت : 243300
مساحت : 4706 مایل مربع
پایتخت : پورت ویلا
در این جا 90 درصد مردم به فروش ماهی برای گذاران زندگی مشغولند و 80 درصد از جمعیت در روستاهای دورافتاده زندگی میکنند. غواصی از جاذبه های اصلی توریستی است. صادرات وانوآتو را نارگیل، ماهی و کاکائو تشکیل میدهند و یسلاما، انگلیسی و فرانسوی از زبانهای رسمی به حساب میآیند.
منبع: vezvezak.com
seemorgh.com
دور دنیا با یک کلیک
بدون هیچ تردیدی زمینهای بازی بخشی کامل و جدانشدنی از خاطرات هر کودکی است. در حالی که تمرینات گروهی نقشی غیرقابل انکار در ارتقای سلامت جسمانی و قدرت فیزیکی کودکان دارد کارشناسان بر نقش موثر زمینهای بازی در تعلیم و تربیت و بهبود روابط اجتماعی کودکان تاکید دارند. در این بین کودکان با صرف اوقات فراغت خود در این مکانها تواناییهای بالقوه خود را مورد شناسایی قرار داده به درک جدیدی از مفاهیم دست مییابند، توانایی حل کردن مشکلات پیش رویشان را یافته و با نقشهای آینده و کنش و واکنشهای اجتماعی آشنا میشوند.
امروز زمینهای بازی مدرن با این هدف طراحی میشوند که جلوی محدود کردن کودکان را گرفته و زمینه آشنایی هر چه بیشتر آنها با محیط اطرافشان را فراهم کنند. از این رو جای هیچ تعجبی نیست که این مکانها نقشی موثر و خاص را در دوران کودکی انسان ایفا میکنند. شاید به همین دلیل است که طراحی این مکانها با خلاقیت بیشتری همراه شده و طراحان جسارت بیشتری در این زمینه به خرج میدهند. نتیجه همین خلاقیتهاست که امروز سبب شده والدین نیز کمابیش به اندازه کودکانشان شیفته این محیطها شوند. در ادامه قصد داریم شما را با تعدادی از این مکانها آشنا کنیم و خاطرات رنگارنگ کودکیمان را با هم مرور کنیم.
بروملبی (Brumleby)، کوپنهاگ، دانمارک
این زمین که از تعدادی خانه تراس دار قرن نوزدهمی ساخته شده یکی از اولین نمونههای ساخت و ساز اماکن عمومی به شیوه دانمارکی است. این زمین بازی کوچک و پیچیده با تراسهای جالب توجهاش مکانی مدرنتر از طرحهای قدیمی را به کودکان مشتاق هدیه میکند. خانههای بازی کوچک آن تصویری آیینهای از خانههایی است که در اطراف این زمین قرار گرفتهاند. گویی که از سر ذوق جهان کوچکی از ناحیه تاریخی بروملبی در اینجا به نمایش گذاشته شده است. حتی رنگ منازل هم در این خانههای بازی شبیه سازی شدهاند. خانههای برجسته این ناحیه توسط معمار دانمارکی میشل گوتلیب و با الهام از خانههای کشاورزان ایتالیایی ساخته شده و از 1959 تاکنون در فهرست اماکن حفاظت شده قرار گرفتهاند. در ضمن نسخههای خانههای این زمین به شکلی انحنادار ساخته شده تا تخیل کودکان را به کار اندازد.
پارک بلکسلند ریورساید (Blaxland Riverside)، سیدنی، استرالیا
در ناحیهای در مجاورت رودخانه پاراماتا (Parramatta) و در نزدیکی منطقه تاریخی اسلحه خانه نیواینگتون (Newington) این پارک که عنوان بزرگترین و بهترین پارک و زمین بازی سیدنی را یدک میکشد واقع شده و قادر است به دلیل داشتن تابهای بسیار بزرگ، تونلهای سرسره دار، دیوار بازی، خانههای درختی 12 متری و البته بزرگترین پارک آبی خارجی در ناحیه نیو ساوت ولز(New South Wales) به خود ببالد. این پارک آبی از 170 فواره و آب پاش استفاده کرده تا تونلهای آبیاش نیز به همان اندازه سایر سرگرمیهای پارک پر نشاط و مهیج باشند. این مکان که بالغ بر هفت جریب مساحت دارد والدین را نیز تشویق میکند که همپای کودکانشان به تفریح و فعالیت بپردازند. همچنین محیط اطراف این پارک از نظر تاریخی نیز مهیج و سرگرم کننده است. برای دههها از این محل به عنوان مکانی برای کارخانجات نساجی و کشاورزی استفاده میشد بعدها برای اهداف نظامی و صنعتی نیز مورد استفاده قرار گرفت اما اینک به پارکی بزرگ بدل شده که خلاقانه در پی جلب رضایت خانوادهها است. این پارک که در ژوئن 2012 افتتاح شد موجبات گذراندن یک روز شاد و سرگرم کننده در بیرون از منزل را برای بازدید کنندهها فراهم میکند.
پارک نیشی روکوگو (Nishi Rokugo)، توکیو، ژاپن
یکی از فوایدی که وقت گذرانی در زمینهای بازی برای کودکان دارد کمک به ارتقای درک مفاهیم در آنان است و این پارک واقع در توکیو در راستای کمک به درک مفهوم بازیافت توسط کودکان ساخته شده است. با نگاهی به آن درک این نکته که چرا به این پارک لقب پارک تایرها داده شده چندان سخت نیست. در حدود سه هزار تایر فرسوده در این مکان گردآوری شده و در قالب انواع ترکیبات قابل صعود همچون روبوت یا دایناسور برای بازی کودکان به کار برده رفتهاند. این پارک همچنین دارای ساختارهای تونل مانند، پل، کوهستان، سرسرههای غولآسا و حتی تابهایی ساخته شده از لاستیک است که برای بزرگسالان نیز مناسب میباشند. محوطه بازی بچهها کاملا با شن پوشیده شده تا ضامن ایمنی و سلامت کودکان باشد. در اینجا ما شاهد یکی از عجیبترین و غیر معمولترین راهها برای استفاده مجدد از لاستیکها و تایرهای کهنه هستیم. همچنین در اینجا بچهها در عین گذراندن اوقاتی شاد با مفهوم بازیافت اشیا و مواد بی استفاده و دور ریختنی آشنا میشوند.
پارک گالیور، والنسیا، اسپانیا
ادبیات میتواند ارائه دهنده ایدههای بکر و خارقالعادهای باشد که قادرند تخیلات کودکی را به پرواز درآورند. کتاب منتشر شده جاناتان سوئیفت یعنی سفرهای گالیور هنوز هم در زمان سفر کرده و تاثیرات خاص خود را بر جای میگذارد. این اثر را میتوان در پارک گالیور از نزدیک مشاهده کرد جایی که کودکان در نقش مردمان کوچک لیلیپوت گرد مدل بزرگ ساخته شده از فایبر گلاس گالیور به بازی و شیطنت مشغولند. این مجسمه میخکوب شده به همراه اسباب و لوازم پراکندهاش این زمین بازی را تشکیل میدهند. این پارک که در بستر قدیمی رودخانه توریا قرار گرفته مکانی ایدهال برای آشنا کردن کودکان با هنر اجتماعی، فضاسازی و البته ادبیات داستانی به شمار میرود.
زمین بازی شولبرگ (Schulberg)، ویسبادن، آلمان
کارشناسان باور دارند که بازی در محیطهای طبیعی در ارتقای سلامت جسمی و ادراک کودکان نقشی موثر ایفا میکند و این زمین بازی با به کار گیری عناصری خاص این مهم را به نحو احسن به انجام میرساند. این زمین که در دامنه کوه قرار گرفته و به شهر ویسبادن مشرف میباشد در عین حال جذابیت زیادی نیز برای بزرگسالان دارد. اما طراحی خلاقانه آن با نگاه نوین خود تاثیری به مراتب گستردهتر بر کودکان داشته است. در این پارک یک جفت لوله سبز رنگ که در میان درختان پیچ و تاب میخورند و شبکهای توری که در بین این دو لوله بافته شده و به کودکان امکان بالارفتن و حرکت میدهد نقش اصلی را برای سرگرم کردن کودکان و البته بزرگسالان برعهده گرفتهاند. در این بین موانع و بخشهای دیگری هم قرار گرفته که از آن جمله میتوان به یک سرسره بزرگ، دیوارهایی برای صعود کردن و حتی تابهای متعدد اشاره کرد. کل این ساختار 35 متر قطر داشته و برای راحتی خیال والدین بیش از 3 متر ارتفاع ندارد. این پارک امکان تفریح و فعالیت در حومه شهر را برای علاقمندان فراهم کرده است.
پارک کلمیجونتری (Clemyjountri)، ویرجینیا، آمریکا
این پارک رنگارنگ که در میان درختان سرسبز در ناحیه فرفکس ایالت ویرجینیا قرار گرفته شاید در نگاه اول شبیه به یک زمین بازی معمولی به نظر برسد. هر چند قسمتهای مختلف پارک شامل، تابها، یک چرخ و فلک و میلههای میمون به قدری کوچک ساخته شدهاند که بچهها حین بازی کاملا پهلو به پهلوی یکدیگر قرار میگیرند. در واقع این فضای کوچک به کودکان امکان میدهد صرفنظر از تواناییهایشان اوقات خوشی را در کنار یکدیگر بگذرانند. همچنین معابر و محل قرار گیری تجهیزات و وسایل بازی با رنگهای پرطراوت رنگ آمیزی شده تا دسترسی آسانتری را برای کودکان به ارمغان بیاورد. برخی از بخشهای پارک به گونهای طراحی شده تا شرکت در فعالیتهای گروهی را برای کودکان امکان پذیر سازد در حالی که بعضی قسمتها آرامتر و در نقاط خلوتتری قرار گرفتهاند تا کودک از حریم خصوصی مورد نیازش در حین بازی نیز برخوردار شود. همانگونه که پیشتر اشاره کردیم یکی از فواید بازیهای دوران کودکی کمک به توسعه مهارتهای اجتماعی و ارتباطی در کودکان است و به نظر میرسد این پارک مکان خوبی برای این آموزشها به حساب میآید که به کودکان کمک میکند در ضمن تفریح و برخورداری از اوقاتی خوش به این هدف نیز دست یابند.
زمین بازی بوآدیا دل مونته (Boadilla Del Monte)، مادرید، اسپانیا
مینهای بازی میتوانند همانند سکویی برای به پرواز در آوردن تخیلات کودک عمل کنند و این همان چیزی است که باید مد نظر طراحانی که فضاهای بازی را برای کودکان طراحی کرده یا میسازند قرار گیرد. وقتی که گروهی از طراحان در حال کار روی نوسازی و اصلاح پارک بوآدیلا دل مونته بودند دو تن از آنان ادواردو ناواجیو و سابا تارسولی کاملا به این موضوع که رنگ و فضای بازی چه نقشی در توسعه شخصیت و مهارت کودکان دارند واقف بودند. نتیجه کار آنها زمین بازی غیر معمول و ساختارهای معماری گیج کنندهای بود. این دو معمار فضای بازی بزرگی طراحی کردند که با رنگهای فریبنده سفید و آبی تزئین شده بود و شامل وسایل معمول زمین بازی به همراه سازههای دراماتیکی است که با بازی نور و سایه تخیل کودکان را در هنگام بازی تحریک و تشویق میکنند.
زمین بازی پارک بلویل (Belleville)، پاریس، فرانسه
همیشه لازم نیست زمینهای بازی مسطح و هموار باشند گو اینکه گاهی اوقات طراحان و معماران این مکانها موانع طبیعی موجود در محیط را گرفته و آنها را به امتیازات مکانی تبدیل میکنند. این پارک و زمین بازی آن که در شهر پاریس قرار گرفته از همین ویژگی برخوردار میباشد. این زمین روی سراشیبی بسیار تندی قرار گرفته است که مبنای اصلی ساخت پارک قرار گرفت. در واقع این زمین از سراشیبیهای تندی ساخته شده که کودکان را به صعود از آنها تشویق میشوند و البته این سطوح درجات مختلفی از سختی را دارا میباشند تا همه کودکان با تواناییهای گوناگون قادر به آزمودن شانس خود در این صعود باشند. حتی در برخی نقاط از طناب یا گیره برای کمک به بالا رفتن کودک استفاده شده و در نهایت هدف این است که کودک احساس کند توانسته بر این آزمون غلبه کند. سازندگان این پارک شگفت انگیز از عناصر گوناگونی برای جلب نظر کودکان استفاده کردهاند از جمله قالیچه پرنده، استحکامات دفاعی قرون وسطایی و حتی بخشی از کشتی دزدان دریایی که جز مسیرهای حرکتی رو به بالا قرار دارند ولی اوج موفقیت و تاج این آزمون یک خانه درختی است که در بالاترین نقطه پارک قرار گرفته و جایزه کسی است که موفق میشود به آن برسد.
جنگل تور، هاکونه (Hakone)، ژاپن
این پارک که در فضای باز موزه هاکونه قرار گرفته است به مناسب چهلمین سالگرد افتتاح این موزه ساخته شد. این مکان در اصل یک عمارت کلاه فرنگی چوبی است که در داخلش شبکه رنگارنگی از تور قرا رگرفته است. این تور توسط هنرمند ژاپنی توشیکو هوریوچی و با دست قلابدوزی شده است. هنرمند در ابتدا این شبکه توری را به گونهای طراحی کرده بود که کودکان روی آن سوار شده و در اطرافش چرخیده و تاب بخورند اما زمانی که تصمیم گرفته شد این مکان حفاظت شود هنرمند تصمیم گرفت این محافظ به گونهای طراحی شود که مرز بین خطوط داخلی و خارجی محو و نامشخص باشد و این عمارت که تماما از چوبهای قابل بازیافت ساخته شده این امر را برآورده کرده است.این زمین بازی در سال 2009 افتتاح شد و از آنزمان تا کنون به دلیل استفاده خلاقانه از مواد طبیعی به شهرت رسیده است. توشیکو در این زمینه میگوید: کودکان شیفته کارهای من هستند. هر چند که با گذر سالها این مواد پوسیده شده و به تدریج ناپدید میشوند ولی کودکانی که با آنها سرگم بودند خاطرات این لحظهها را برای همیشه در ذهن خود حفظ خواهند کرد.
زمین بازی آبی، تیچی (Tychy)، لهستان
البته همیشه هم نباید زمینهای بازی فضاهایی خشک و لبریز از تاب و الاکلنگ باشند. در سال 2012 این زمین بازی آبی در ساحل رودخانه گوستینیا (Gostynia)درشهر تیچی افتتاح شد. محوطه این پارک به گونهای طراحی شد که تکمیل کننده انحناهای محیط و چشم انداز اطرافش باشد به طوری که هیچکدام از درختان اطراف قطع نشوند. حتی نردهها و اتاق کنترل پارک هم در هماهنگی با محیط تعبیه شد. محوطه این پارک درخشان و رنگارنگ بوده و دارای فوارههای متعدد و آبنماهای متنوعی است. همچنین در طول شب چراغهایLED این پارک را به نمایشگاه آبی خیرهکنندهای تبدیل میکنند. این زمین بازی آبی زیبا هوش کودکان را تحریک و تقویت میکند و چه کسی میداند؟ شاید راههای استفاده از آب را نیز به کودکان آموزش میدهد. بازی کردن با آب به کودکان در فهم ریاضی و فیزیک نیز کمک میکند. البته چه چیزی میتواند مفرحتر از پریدن به داخل گودالی از آب و پخش کردن آب با صدای شلپ شلوپ در اطراف باشد.
منبع : zoomit.ir
ایالت باواریا (Bavaria) بزرگترین استان آلمان در جنوب این کشور واقع شده است و از جنوب با کشور اتریش و از شرق با جمهوری چک هم مرز است. طبیعت و آب و هوای این ایالت بسیار دلپذیر است: قله های پوشیده از برف آلپ، رودخانه های پرآب و جنگل های سرسبز و باطراوت، حال و هوای رمانتیکی به باواریا می دهد.
مردم این ایالت به داشتن گنجینه ای از بناهای تاریخی به خود می بالند.
در باواریا بیش از 1100 موزه و کلکسیون هنری وجود دارد که همه ساله گردشگران زیادی از آنها بازدید می کنند. شاید بتوان گفت بهترین موزه هنر آلمان در این ایالت واقع شده است.
باواریا در حال حاضر به یک مرکز مدرن صنعتی در اروپا تبدیل شده و اقتصاد آن از اقتصاد کشور سوئد نیز بزرگتر و قدرتمندتر است. در باواریا انواع دریاچه ها، جنگل ها و قله های سر به فلک کشیده را می توان به تماشا نشست.
تسوگ اشپیتسه (Zugspitze) بلندترین کوه آلمان با ارتفاع 2962 متر، در باواریا قرار گرفته است. مرز آلمان و اتریش از قله غربی این کوه عبور می کند. این کوه مکان بسیار مناسبی برای پیاده روی، کوهنوردی و اسکی است.
از جمله دریاچه های زیبا و پرجاذبه باواریا می توان به Chiemsee، Starnberger See و Tegernsee اشاره کرد. گردشگران زیادی برای گذراندن ساعاتی، به کنار این دریاچه های تماشایی می روند و در آرامش طبیعی این منطقه استراحت و تجدید قوا می کنند.
این ناحیه برای ورزش هایی همچون شنا، طبیعت گردی، دوچرخه سواری و دیگر فعالیت هایی که در فضای باز انجام می شود، بسیار مناسب و ایده آل است. مونیخ، قلب تپنده و پایتخت ایالت باواریا است.
این کلانشهر مدرن و ثروتمند دارای جاذبه های هنری، آثار فرهنگی و مراکز دیدنی بسیاری است.
در قسمت شمالی باواریا، قلعه های پرجلال و جبروت و صومعه های بسیار دیدنی خودنمایی می کند. یکی از مناظر زیبا در باواریا، جاده رمانتیک (Romantic Road) است که از شهرتی جهانی برخوردار می باشد.
این جاده در کنار قصر قدیمی نوی شوان شتین (Neuschwanstein) که خود یکی از محبوب ترین نقاط توریستی آلمان به شمار می رود و نیز در کنار شهر کوچک و کوهستانی فوسن (Füssen) در دامنه کوه های آلپ امتداد یافته است.
قلعه «نوی شوان شتین» که توسط پادشاه وقت باواریا به نام لاودیگ دوم، در بلندای کوه ساخته شده است، اکنون میزبان رویدادی جهانی به نام «جشن اکتبر» است که یکی از بزرگترین جشن های دنیا به شمار می رود.
منبع:lastsecond.ir
دور دنیا با یک کلیک
از علفزارهای مغولستان درونی گرفته تا قله های عظیم یونان، هشت منطقه باشکوه زیر تابحال در جدال بین توسعه و حفاظت پیروز شده اند و دست نخوردگی خود را حفظ کرده اند. "چین پنهان" در محیط زیست بکر آن است.
کوهستان چانگبی (Changbai Mountains)
استان هیلونگ جیانگ
منطقه حفاظت شده دورافتاده چانگ بیشان، بزرگترین منطقه حفاظت شده در چین و مرکز صحنه های اسکی نوپای کشور است. این منطقه از 500 هزار جریب جنگل کاج تشکیل شده و در راستای مرز چین با کره شمالی است و آخرین زیستگاه ببرهای سیبری در این کشور است.
کی برویم؟
فصل اسکی فصلی طولانی است، از ماه نوامبر تا ماه مه.
چطور برویم؟
فرودگاه چانگ بیشان پرواز مستقیم از پکن و شانگهای دارد.
کجا بمانیم؟
در ماه جولای، هتل های استاروود مجتمعی 559 اتاقی به سبک کلبه های ییلاقی با نام های وستین چانگ بیشان و شریتون چانگ بیشان دارند که شش رستوران و دسترسی به اسکی دارند.
کوه کاوا کارپو (Mount Kawa Karpo)
استان یونان
قله های یخ زده رشته کوه برفی میلی، 1500 مایل در راستای فلات تبت در مرز شمالی غربی یونان در نزدیکی برمه امتداد یافته اند. بلندترین قله آن کاوا کارپو است که 22 هزار فوت بالاتر از سطح دریاست و یخچال مینگ یونگ بیش از 7 مایل از سمت شرقی این کوهستان را پوشانده است.
کی برویم؟
در اواخر تابستان وقتی آسمان صاف است، بهترین مناظر کوهستانی را می توانید در این منطقه مشاهده کنید.
چطور برویم؟
از پکن، سه ساعت با هواپیما طول می کشد تا به کانمینگ برسید و سپس پرواز کوتاه دیگری تا شانگری-لا دارید. شش ساعت راه با ماشین است تا از میان جنگل به گوجی اونونگ برسید.
کجا بمانیم؟
سونگتسام میلی 17 اتاق دارد که از آن مناظر نفسگیری از کاوا کارپو مشخص است. کارکنان این هتل شما را به کوهنوردی می برند و راهنمای شما هستند.
منطقه حفاظت شده ملی چانگ کینگ (Changqing National Nature Reserve)
استان شاآنشی
برای تماشای پانداهای غول آسا هیچ جایی بهتر از چانگ کینگ نیست. چانگ کینگ در ارتفاعات کوه های کینگ لینگ در استان شاآنشی واقع شده است. حدود 100 پاندا در مساحتی در حدود 115 مایل مربع زندگی می کنند و بزرگترین تراکم پانداهای کشور در همین منطقه است.
کی برویم؟
در زمستان، وقتی خرس ها به سمت شیب ها می آیند تا در دره ها بامبو بخورند، شانس اینکه یکی از آنها را ببینید خیلی زیاد است.
چطور برویم؟
چانگ کینگ در 180 مایلی شی آن قرار دارد که از هر جای آسیا می توان به آنجا پرواز کرد. می توانید از فرودگاه با اتوبوس یا اجاره اتومبیل شخصی به آنجا بروید.
کجا بمانیم؟
مسافرخانه های دولتی شبیه به کلبه های روستایی هستند. شرکت های مسافرتی همچون WildChina سطح رفاه بیشتری دارند و محل خواب راحت، میوه تازه و محصولات بهداشتی باکیفیت برای حمام و دستشویی دارند.
دریاچه کاناس (Kanas Lake)
شین جیانگ
با آنکه ده ها سال است که افسانه های زیادی در مورد هیولای دریاچه کناس در میان مردم پخش شده است، ولی گردشگرانی که دوستدار مناظر کوهستانی جنگلی هستند، حتماً باید به این منطقه بیایند و کوهنوردی، پاراگلایدر و فعالیت های پرهیجان دیگر این منطقه را تجربه کنند.
کی برویم؟
اواخر ماه سپتامبر وقتی که برگ های درختان غان و نارون می ریزد، زیباترین و جادویی ترین مناظر به رنگ های نارنجی و طلایی در این منطقه دیده می شود.
چطور برویم؟
در فصل تابستان، خطوط هوایی چاینا ساوترن هر روز از اورومکی به فرودگاه کاناس پرواز دارند. در فصل های دیگر، بهترین راه برای رسیدن به این دریاچه، پرواز از اورومکی به التای است. از آنجا می توانید دو کورس اتوبوس سوار شوید و به کاناس برسید.
کجا بمانیم؟
مجتمع 52 ویلایی در گردشگاه هونگفوی دریاچه کاناس، شبیه دهکده های کوهستانی اروپایی است و بهترین مکان برای اقامت است.
پارک ملی وولینگ یوان
استان هونان
طرفداران فیلم پرفروش و موفق آواتار حتماً مناظر این پارک ملی را می شناسند. گذشته از ستون های بلند ماسه سنگ، این پارک پر از گیاهان و حیوانات متنوع است. سمندر غول آسا و گوزن آبی چینی که هر دو گونه های در خطر انقراض هستند ممکن است جایی در جنگل پنهان باشند.
کی برویم؟
بهار یعنی وقتی شکوفه های گیلاس و آلو در می آیند و تا قبل از تابستان بروید که گرما به اوج خود نرسیده است.
چطور برویم؟
از پکن یا شانگهای، پروازی دو ساعته به فرودگاه هه هوآ در شهر ژانگ جیاجیه خواهید داشتید که 23 مایل از پارک فاصله دارد.
کجا بمانیم؟
از راهنمای تورهایی مانند WildChina کمک بگیرید تا با مشکلاتی در مورد زبان یا دردسر حمل و نقل نداشته باشید و مسافرخانه ای ساده و مرتب در کنار پارک گیر بیاورید.
علفزارهای هولونبویر (Hulunbuir Grasslands)
مغولستان درونی
علفزارهای هولونبویر (ایالت خودمختار مغولستان درونی) بینهایت به نظر می رسد و بیش از 35 هزار مایل مربع از علفزارها را به خود اختصاص داده است. می توانید در این علفزارهای بینهایت اسب سواری کنید و خیمه های سنتی مغولی را با گوسفندان و گاوهایشان از نزدیک ببینید و از رودهای پرماهی آن بگذرید و برای شام ماهی بپزید.
کی برویم؟
از اواخر مه تا اواسط سپتامبر، وقتی متوسط دمای هوا 20 درجه سانتیگراد است، می توانید به آنجا سفر کنید، ولی باران و پشه در این فصل فراوان است.
چطور برویم؟
فرودگاه هولونبویر به چندین شهر چین سرویس می دهد و 15 دقیقه با ماشین تا هیلار فاصله دارد. این علفزارها با تاکسی یک ساعت فاصله دارند که 15 دلار از شما کرایه می گیرند.
کجا بمانیم؟
دهکده جین ژانگان در دره ای خوش منظره قرار گرفته که نمونه کوچکی از جامعه مغول است و خیمه های کوچکی دارد که می توانید در ماه های ژوئن تا اواسط سپتامبر با پرداخت روزی 10 دلار در آنها بمانید. سرویس مسافرتی CITS شعبه ای در هایلار دارد که کارمندان انگلیسی زبان دارد و می توانند به شما کمک کنند.
استان گوئیژو (Guizhou Province)
چندین و چند اقلیت قومی در مزارع برنج و در میان کارست ها (ناحیهاى که از سنگهاى آهکى پر سوراخ و شکافهاى ژرف پوشیده شده است و جوی ها و غارهاى زیرزمینى دارد) زندگی می کنند.
کی برویم؟
همین حالا، قبل از آنکه بخاطر توسعه شهری، از بین برود و ناپدید شود.
چطور برویم؟
هر روز 7 پرواز از شانگهای تا گوئی یانگ، مرکز این استان، وجود دارد.
کجا بمانیم؟
با WildChina هماهنگ کنید و در مسافرخانه ها اتاق رزرو کنید.
استان گوئیژو (Guizhou Province)
این استان فقیرترین استان چین است و قرار است اکوتوریسم را در مقیاس بزرگ توسعه دهند، ولی دولت مرکزی به شدت در تلاش است تا منطقه را صنعتی کند. ساکنین این منطقه، مانند مردی که در تصویر می بینید و برادرزاده اش، ایستادگی می کنند تا در هر صورت نفع اقتصادی خود را تأمین کنند.
پارک ملی جیوژیگو (Jiuzhaigou National Park)
استان سیچوان
این منطقه با عنوان مهمترین منطقه محافظت شده چین شناخته می شود.
کی برویم؟
اواسط نوامبر تا ماه مارس بهترین زمان برای بازدید از این منطقه است، زیرا شلوغی ماه های دیگر را ندارد.
چطور برویم؟
هر روز چندین پرواز از چنگدو به فرودگاه جیو هوانگ صورت می گیرد.
کجا بمانیم؟
گردشگاه شریتون جیوژیگو در فاصله نزدیکی از پارک قرار دارد.
منبع:bartarinha.ir
دور دنیا با یک کلیک
سرزمین عجایب. کشور 72 ملت. هر چه که نامش باشد و عنوانش از دیرباز تاکنون مقصدی پر وسوسه برای مسافران بوده است؛ مقصدی که از گذشته محبوب ایرانیان هم محسوب می شده است.
اما همواره چیزی که از هند به یاد می آوریم، زاغه های شلوغ و کثیف، شهرهای پر سر و صدا و آلوده و البته معابد رویایی و پرشکوهش بوده است در کنار آن باید از مردم رویا پردازش هم یاد کنیم، مردمی که همچون تمام فیلم های بالیوود همواره به بهبود امید دارند و میدانند که مثل پایان تمام فیلمهای هندی عاقبتی خوش در انتظار آنهاست، ذهنیتی که همیشه درست نیست اما آنها به چیزی غیر از آن هم دل نمیبندند.
یکی از شهرهای مهم این کشور «گوا»(Goa) است، شهری که ویترین گردشگری این کشور هم محسوب می شود زیرا یکی از زیباترین و پاکیزه ترین شهرهای این کشور است. طبیعت گوا با تپههای سرسبزش کنار رودهای فراخ با کشتزارهای برنج، نخلهای فراوان و دیگر درختان گرمسیری جلوه بسیار زیبایی دارد. وسیعترین سواحل و مراکز تفریحی ساحلی هند هم در گوا قرار دارد و این شهر سالانه از صدها هزار گردشگر داخلی و خارجی پذیرایی میکند.
450 سال حکومت پرتغال بر این منطقه باعث شده که تمام شهرها و حتی روستاهای گوا فرهنگی خاص داشته باشد. از معماری خانهها و معابد این شهر گرفته تا خرده فرهنگهای مردم این منطقه تاثیر پذیرفته از فرهنگ پرتغالیهایی است که بیش از چهار سده در این شهر حکومت میکردهاند. امپراتوری پرتغال شدیدا علاقه مند به گسترش قلمرو خود و تجارت ادویه بود. فتح شهر و بندر گوا برای تجارت پرتغال میان شبه جزیره عربستان و آسیای جنوب شرقی امری حیاتی بود. بندر گوا پس از مدتی به مرکز امپراتوری استعماری پرتغال در جزایر هند شرقی و اقیانوس هند تبدیل شد و از پایگاه گوا بود که پرتغالیها به سایر نقاط آسیا از جمله خلیج فارس دست اندازی کردند.
نام گوا هم احتمالا تلفظ پرتغالی یک واژه سانسکریت است که در «حماسه ماهابهاراتا» هم آمده. «گوپاراشترا» یا «گوواراشترا» به معنی مردم گاوبان. گوای قدیمی (به همراه تاج محل، میدان ویکتوریای بمبئی، غارفیل و معبدهای کاماسوترا) یکی از 9 منطقهای در هند است که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده است.
گشت و گذار در گوا
قدمت شهر گوا را به قرن سوم پیش از میلاد نسبت می دهند زمانی که به عنوان بخشی از امپراتوری مایریان شکل گرفت و از آن پس تحت حکومت های محلی یا خاندانهای مهم هند بود.
این شهر بافتی قدیمی هم دارد که به نام گوای قدیم مشهور است. منطقهای که یکی از جاذبههای ثبت جهانی هندوستان را هم در خود جای داده است، یکی از 9 میراثی که یونسکو آن را ثبت جهانی کرده است. این منطقه در 9کیلومتری شرق پانجیم، پایتخت سابق پرتقالی ها قرار دارد و از نظر اهمیت هم رده تاج محل، میدان ویکتوریای بمبئی، غارفیل و معبدهای کاماسوترا است.
غذاهای گوا بسیار معروف است و مخلوطی است از غذاهای پرتغالی، جنوب هند و عربی اما به سبب حضور همیشگی گردشگران، غذاهای متنوعی در همه جای شهر در دسترس است. گوا یکی از معدود مکانهای هند است که اغلب رستورانهای آن گوشت گاو هم سرو میکنند.
برای بازدید از همه کلیساها، موزه ها و صومعههای گوای قدیمی به یک روز کامل وقت احتیاج هست. در ایستگاه اتوبوس پانجیم مرتب اتوبوسهایی به سمت گوای قدیمی حرکت میکند که کرایه آنها به نسبت ناچیز است و طی مسیر حداکثر نیم ساعت طول میکشد. مسیر جاده از پانجیم به گوای قدیمی صاف است و میتواند مسیر بسیار راحتی برای دوچرخه سواری به حساب آید.
همچنین می توانید در گوای قدیمی سوار قایق بشوید و به جزیره دیوا (Diva Island) بروید. واگاتور که در بلندی های سنگی ای که واگاتور را از چاپورا جدا می کند بقایا یک قلعه پرتغالی از قرن هفدهم میلادی قرار دارد که گرچه شاید دیدن خودش به بالا رفتن نیرزد ولی منظره بسیار خوبی از ساحل و دریا را پیش چشمانتان قرار می دهد.
چه وقت برویم؟
بندر گوا در اغلب سال هوایی گرم و شرجی دارد. که برای استفاده از دریا مناسب است. در ماه می گرمترین هوا را دارد. فصل باران های موسمی یا مانسون از ماه جون تا سپتامبر را در بر میگیرد اما اوج بارندگیها مربوط به جولای و آگوست میباشد. گوا یک فصل سرما کوتاه مدت از اواسط دسامبر تا اواخر فوریه دارد.
خرید در گوا
گوا هرچند کوچکترین ایالت هندوستان است اما درآمد سرانه مردمان آن از دیگر ایالت ها بیشتر است. به همین دلیل میتوان در این شهر مرکز خریدهای خوبی را به چشم دید.
فروشگاه بیگ جی (Big G) یکی از آنهاست . در این مجموعه تمام چیزهایی را که به آن نیاز دارید می توانید پیدا کنید. در این مجموعه، در طبقات مختلف، می توانید اجناس مختلفی مثل لوازم آرایش ، پوشاک مردانه ، زنانه و حتی بچگانه را خریداری کنید. این مجموعه که مملو از مغازه های مختلف است حتی چند رستوران مخصوص گیاهخواران را نیز در خود جا داده است. از دیگر امکانات آن، محدوده بازی برای بچه هاست.
این فروشگاه از معروف ترین فروشگاههای گوا است و بهنوعی محبوبترین فروشگاه این شهر هم حساب می شود. فروشگاه آکرون آرکید (Acron Arcade) یکی دیگر از این فروشگاه هاست.
در این فروشگاه می توانید بهترین برند ها را با مناسبترین قیمتها خریداری کنید. از دیگر فروشگاههای این شهر میتوان گوا شاپینگ سنتر، اوسانز شاپینگ سنتر، شهناز شاپینگ سنتر، پاپولار شاپینگ سنتر، کانکونکار را نام برد.
منبع: جام جم
شباویز
تبیان
دور دنیا با یک کلیک