این درختان به طور منطقی نباید آنجا باشند، آنها از روز اول در این وضعیت قرار نداشتند، مانند همه درختان دیگر بودند تا اینکه رودخانه ای که در نزدیکی آنها قرار داشت عصبانی و خروشان به سمتشان آمد و آنها را در خود بلعید و به زیر آب برد. آنها حالا مجبورند تا ریشه هایشان را در میان گِل، خاک و شن بدوانند به امید اینکه زنده بمانند.
دریاچه کندی، قزاقستان
دو هزار متر بالاتر از سطح دریا، منطقه ای با 400 متر طول و عمقی که در بعضی نقاط به 30 متر هم می رسد. اینجا دریاچه «کندی» قزاقستان است. شاید مشخصه های ظاهری این دریاچه مانند همه دریاچه های دیگر دنیا باشد اما آنچه در لحظه اول کندی را متفاوت تر و عجیب تر از دیگران در چشم هر بیننده ای نشان می دهد درختانی است که ریشه هایشان را در کف دریاچه دوانده اند اما به گونه ای سر از آب بیرون آورده اند که گویی دکل کشتی هایی غرق شده هستند.

دریاچه کندی
«کندی» جوانترین دریاچه دنیاست که تنها یک قرن از عمرش می گذرد و زندگی اش را مدیون سیلی است که باعث شست و شوی سنگ های آهکی ولغزش آنها شد تا آبی را که پشت شان پناه گرفته بود به این سمت روانه کنند. کندی متولد شد اما تولدش با مرگ درختانی همراه بود که تنها توانستند نوک خود را از آب بیرون نگه دارند، شاخه هایی خشک که تنها پناهگاهی برای شناگران خسته باشند تا زمانی کوتاه دستان خود را دور شاخه ها حلقه کنند.
این دریاچه در فصل های سرد و گرم سال تصاویری متفاوت از خود به نمایش می گذارد. در روزهای گرم تابستان، این دریاچه تصویری از آبی گرم و درختانی سبز را در ذهن بازدیدکنندگانش بر جای می گذارد، در حالی که در زمستان، با سطحی کاملا یخ زده داستانی متفاوت را روایت می کند. با این حال، دوستداران کندی، در زمستان هم از آن دست نمی کشند. روح ناآرام و ماجراجوی غواصان، آنها را به اعماق یخ زده می کشاند و آنچنان فریفته زیبایی مناظر می شوند که سردی آب را فراموش می کنند.
کامپونگ پوک، کامبوج
در کشور کامبوج، جنگل شناوری وجود دارد که درخیتان آن سر از آب بیرون آورده اند و نمایی زیبا به دریاچه ای که در آن قرار دارند بخشیده اند. کامبوجی ها از این درختان به خوبی مراقبت می کنند و آنها را موجوداتی قابل احترام می دانند.

دریاچه کدو، تگزاس
این دریاچه با آن چهره رمزآلودش مأمن درختان سروی است که در آب و نه در خشکی، زنده اند و به حیات خود ادامه می دهند. این دریاچه در مرز تگزاس با ایالت لوئیزیانا قرار دارد و دریاچه ای طبیعی محسوب می شود و مساحتی در حدود 25 هزار جریب زمین را به خود اختصاص داده است.

دریاچه بزید، رومانی
حدود 25 سال پیش برای جلوگیری از طغیان رودخانه و سرازیر شدن سیل به دره، سدی در نزدیکی روستای بزید کشور رومانی بنا شد اما سد هم نتوانست مقاومت خوبی در مقابل سیل از خود نشان دهد و با خراب شدنش، روستا و باغ های نزدیکش را زیر آب برد. ساکنان ده بعد از اینکه خانه هایشان را از دست دادند مجبوربه نقل مکان به محلی در همان نزدیکی شدند اما درختان نه قدرتی برای رفتن داشتند نه جایی برای ساکن شدن.

همانجا ماندند تا پوسیدند. حالا تنه های پیچ خورده شان مانند دستان چروکیده یک پیرزن از آب بیرون زده و صحنه های زیبایی از تضاد پیری و جوانی را خلق کرده اند. این دریاچه هر ساله میزبان گردشگران زیادی است که برای دیدن زیبایی های جنگل زیر آب به این منطقه سفر می کنند.
اطراف این دریاچه پر است از فیل هایی که آب بازی می کنند و پرنده هایی که بالای سر آن پرواز می کنند و جنگل زیر آب که زیبایی دو چندانی به دریاچه بخشیده است
دریاچه یوداوالاوه، سریلانکا
با اولین نگاه به «دریاچه یوداوالاوه» در سریلانکا بیشتر از اینکه حس بودن در کنار یک دریاچه به بیننده منتقل شود، تصویری از یک جنگل انبوه در ذهن شکل می گیرد.

اشتباه نکنید، قبل از اینکه این منطقه نام دریاچه یوداوالاوه را تجربه کند جنگلی به همین نام در این منطقه وجود داشت، جنگلی که به خاطر طغیان آب رودخانه، تبدیل به مخزن عمیقی از آب شد.
دریاچه یوداوالاوه
حالا، آب ها ساکنان همیشگی این قسمت شده اند و درختان مجبورند وجود این مایع حیاتبخش را همچون هوا، هر لحظه در اطراف خود حس کنند. درختان در اثر هجوم سیل همگی جان خود را از دست دادند وتنها تنه آنها از آب بیرون ماند اما دریاچه با آمدنش حیوانات زیادی را برای سیراب شدن به سوی خودش جذب کرد. حالا اطراف این دریاچه پر است از فیل هایی که آب بازی می کنند و پرنده هایی که بالای سر آن پرواز می کنند و جنگل زیر آب که زیبایی دو چندانی به دریاچه بخشیده است.
دریاچه پریار، هند
ایالت کرالای هند هم صاحب یکی از جنگل های فرورفته در آب است. دریاچه «پریار» جایی پر آب است که در اثر سیل و طغیان رودخانه در سال 1895 به وجود آمد. دریاچه مساحتی در حدود 55 کیلومتر مربع را به خود اختصاص داده و نامش را از رودخانه ای به امانت گرفته که از آن تغذیه می کند.

اگر سری به هند زدید وگذرتان به پربار افتاد، حتی اگر نخواستید غواصی کنید و درختان را از نزدیک لمس کنید، می توانید از کنار دریاچه هم به تماشای این درختان که تمام قد در آب فرو رفته اند بنشینید و لذت ببرید.
دریاچه ولتا، غنا
مسوولان وزارت نیروی جمهوری غنا برای ایجاد سد برق آبی «اکوسومبا» 78 هزار نفر از ساکنان منطقه را مجبور کردند در سال 1965 میلادی به منطقه ای دیگر نقل مکان کنند و بعد از آن بود که 120 روستای کوچک کاملا نابود شدند. با تخریب روستاها، دریاچه ای مصنوعی با 8/462 کیلومتر مربع وسعت روی خط استوا ایجاد شد تا به کمک سد بیاید و نیروی برق سراسر کشور را تولید کند، دریاچه ای که هزاران درخت را در خود خفه کرد.

حالا و بعد از گذشت چند دهه دولت غنا تصمیم گرفته تا 14 هزار متر مربع از این درختان را قطع کند اما مخالفان این طرح معتقدند تنه هایی که زیر آب باقی خواهند ماند می توانند تهدیدی جدی برای تور، قایق و جان ماهیگیران به حساب آیند و با پوسیدن در آب، تعادل زیست محیطی دریاچه ای به این وسعت را به هم بریزند.
منبع:hamshahrimags.com
دور دنیا با یک کلیک
گردشگری - همواره قایق ها و کشتی ها برای جهانگردی مورد کم لطفی قرار گرفته اند زیرا معمولا سفر با آنها طولانی تر از سایر وسایل نقلیه است. با این حال، در بسیاری موارد قایق ها و کشتی ها بهترین و گاهی تنها وسیله ی سفر برای گشت و گذاری جانانه در یک مقصد مسافرتی می باشد. در زیر به 10 نمونه از این سفرها اشاره می کنیم که توسط وب سایت معتبر LonleyPlanet.com صورت گرفته است.
1. رودهای کشور نروژ
بیش از یک قرن است که مسیر دریایی افسانه ای Hurtigruten، انواع دهکده ها و شهرهای ساحلی را به یکدیگر متصل نموده است. همه ساله حدود 11 کشتی مدرن از Bergen به سمت شمال حرکت می کنند و پس از توقف در Kirkenes دوباره باز می گردند. طی مدت این سفر 11 روزه از 34 بندر عبور می کنید و حتی موقعیت تورهای سیاحتی دیگری برایتان فراهم می شود. از محبوب ترین قسمت های این سفر می توان به دیدن خورشید نیمه شب در جزایر فوق العاده زیبای اطراف رودخانه اشاره کرد. همچنین بازدید از صومعه های متعلق به قرون وسطی و شهرهای Art Nouveau را نیز نباید فراموش کنید.

2. خلیج هالونگ در ویتنام
این خلیج که در کناره ی آب های نیلفام جای گرفته، بیش از 3000 جزیره ی ساخته شده از سنگ آهک دارد که این خود فوق العاده شگفت انگیز است. جزایر کوچک آن تنها دارای ساحل می باشند و تمامی غارهای ناحیه توسط باد و موج ساخته شده است. جنگل های جزایر نیز مملو از نوای زیبای پرندگان مختلف می باشد. در اینجا بیش از 300 قایق منتظرند تا مسافران علاقه مند را از منطقه ی توریستی Bai Chay جمع آوری کرده و به درون آب های زیبایی ببرند که در میراث جهانی هم به ثبت رسیده. تورهای روزانه بین 4 تا 8 ساعت طول می کشد اما در صورت درخواست، تورهای شبانه نیز در دسترس هستند.

3. رودخانه ی آمازون در آمریکای جنوبی
طول این رودخانه از سرمنشاء نامعلومش در ارتفاعات Peruvian تا دهانه ی آن در نزدیکی Belém در برزیل حدود 6200 کیلومتر می باشد. جریان این رودخانه 12 برابر تندتر از رودخانه ی می سی سی پی بوده و حدود یک پنجم آب تازه ی سراسر جهان را با خود حمل می کند. می توانید بر روی یک قایق کوچک و آرام قرار گرفته و بین Manaus تا Belém در برزیل و یا بین Trinidad تا Guayaramerín در بولیوی سفر نموده و از مناظر اطراف لذت ببرید. راستای رودخانه در این مسیرها با جنگل و دهکده های کوچکی احاطه شده و سفر شما بین 4 تا 6 روز به طول می انجامد.

4. رودخانه ی فرانکلین در استرالیا
قایقرانی در میان رودخانه ی ترسناک فرانکلین برای افراد جسور یک چالش دلپذیر و حرکت خطیر وسوه انگیز می باشد. این محیط وحشی واقع در منطقه ی میراث جهانی Tasmania محیطی حافظت شده برای گیاهان بسیار قدیمی و جانوران فراوان آن می باشد. تنها در ماه های دسامبر تا مارچ می توان از طریق رودخانه به اینجا دسترسی پیدا کرد. این سفرها حدود 8 تا 14 روز به طول می انجامند و مختص قایقرانان حرفه ای می باشد. با وجود طغیان های گاه و بیگاه رودخانه، قایقرانان علاقه مند می توانند از رودخانه ی Collingwood واقع در 49 کیلومتری پل Derwent سفر خود را آغاز و در رودخانه ی Gordon به اتمام برساند. همچنین از قبل باید اطلاع دهند تا در اینجا به دنبال آنها بیایند.

5. پارک استانی کیتیکو (Quetico) در کانادا
پارو زدن بر روی آب های پاک و زلال اونتاریوی شمالی ناخواسته شما را در دل طبیعت وحشی و دست نخورده ی کانادا غرق خواهد کرد. می توانید علاوه بر قایقرنی، در دل طبیعت کمپ برپا کنید و شاهد تردد گوزن های شمالی در کنار آب باشید یا حتی ماهیگیری کنید. این پارک با وسعت 4800 کیلومتر مربع بدلیل داشتن این مسیر قایقرانی 1500 کیلومتری بسیار معروف است. می توانید از تورهای همراه با راهنما نیز در داخل و خارج از پارک استفاده نمایید.

6. تالاب های کلارا در هندوستان
شبکه ای از تالاب ها، دریاچه ها، رودخانه ها و کانال ها در ساحل کلارا جمع شده و برای علاقه مندان مکانی مهیج می باشد. می توانید با قایق های ساده ی چوبی از دریاچه های کم عمق احاطه شده با درختان عظیم نخل عبور کنید و در راستای کانال های خنک و سایه به مسیر خود ادامه دهید. کرویزهای 8 ساعته نیز بیشتر مورد توجه مسافران می باشد که از Alappuzha تا Kollam ادامه دارد و در یکی از معدود صومعه های مادران روحانی به نام Matha Amrithanandamayi توقف خواهد داشت.

7. رودخانه ی میلفورد در نیوزیلند
نیازی نیست زیاد در این رودخانه پیشروی کنید تا بدانید که چرا تا این حد محبوب است. دیواره های ساییده شده ی این رودخانه توسط باران، به تنهایی نشان گر متروکه بودن و دست نخورده بودن طبیعت زیبای منطقه است. کرویزهای این رودخانه حدود 1 تا 2 ساعت به طول می انجامند و از یک بندر که حدود 5 دقیقه با پارکینگ ماشین ها فاصله دارد، عازم سفر می شوند. می توانید از قایق های پارویی یا موتوری استفاده کنید و در میان دره های تماشایی و فوق العاده زیبای این منطقه در جست و جوی دیدن حیات وحش آن باشید... مانند پنگوئن زرد چشم. کرویزهای شبانه نیز ارزش امتحان دارند. این نوع تورها تمام مصافت 22 کیلومتری رودخانه را در می نوردند و در انتها می توانید توسط قایق پارویی به ساحل دسترسی بیابید.

8. جزایر یونان
یونان با داشتن بیش از 1400 جزیره ی گوناگون، بیش ترین خط ساحلی را در میان سایر کشورهای اروپایی دارد بنابراین عجیب نیست اگر بین جزایر مختلف تردد کنیم و از مناظر تماشایی آنها لذت ببریم... همانند جزیره ی سرسبز نیمه گرمسیری Ionian، جزایر شمالی دریای اژه و صخره های Cyclades که در مقابل نور خورشید پخته شده اند! هر جزیره دارای سرویس قایقرانی مخصوص به خود می باشد که از قایق های بسیار بزرگ برای تردد در مسیرهای اصلی و از قایق های کوچک برای مناطق متروکه و دنج استفاده می کنند.

9. خلیج دسکو در گرینلند
شهر Ilulissat بر روی 40 کیلومتر خط ساحلی یک رود یخی جای گرفته که همه ساله حدود 20 میلیون تن یخ تولید می کند. کرویز در میان یخ حقیقتا تجربه ای متفاوت و بی نظیر است. کشتی های آبی رنگ غول پیکر در اطراف این خلیج تردد می کنند و بیش از نصف بدنه ی آنها در دل آب و یخ فرو رفته است (تقریبا هفت هشتم این کشتی ها خارج از دید می باشند!!) می توانید همراه با تورهای سیاحتی مختلف که تجیزات کامل دارند در اطراف این خلیج یخ زده به گردش بپردازید.

10. جزیره ی گالاپاگوس در اکوآدور
سیاحت در این جزیره که در فاصله ی 1000 کیلومتری از جزیره ی اکوآدور قرار گرفته، تجربه ای بی نظیر از حیات وحش به شما خواهد داد و می توانید لحظه های زیبایی را شکار کنید. می توانید با شیرهای دریایی شنا کنید و پنگوئن ها را از نزدیک مشاهده کنید یا درست در کنار "غازهای پا آبی" بایستید. از قایق های کوچک پاروئی گرفته تا کشتی های کرویز عظیم آماده اند تا مسافران را برای دیدن جاذبه های این ناحیه همراهی کنند. مدت زمان آنها نیز از 3 روز تا 3 هفته متغییر است.

منبع:lastsecond.ir
دور دنیا با یک کلیک
گردشگری - کوهستان آلپ یکی از عظیم ترین رشته کوه های اروپاست که بین اتریش و اسلونی واقع در شرق تا ایتالیا، سوئیس، لیختن اشتاین، آلمان، فرانسه و موناکو در غرب گسترده شده است. قله ی بلانک مرتفع ترین قله ی کوهستان آلپ است که حدود 4811 متر ارتفاع دارد و در مرز بین ایتالیا و فرانسه واقع شده است. پیزبرنینا با ارتفاع 4049 متر مرتفع ترین قله ی آلپ شرقی می باشد. قله ی روزا با 4634 متر و اورتلر با 3905 متر، دیگر قلل مرتفع این رشته کوه را تشکیل می دهند. قله ی بلانک اولین بار در سال 1786 فتح شد و تمام 4 هزار قلل دیگر آلپ تا نیمه ی نخست قرن 19 میلادی فتح شدند. شخصی به نام ماترهورن در سال 1865 آخرین فتح را انجام داد و به عصر طلایی آلپینیسم خاتمه بخشید.

گفته می شود نام انگلیسی آلپ از کلمه ی لاتینی آلپس گرفته شده که با کلمه ی لاتین آلبوس به معنای "سفید" مترادف می باشد. رشته کوه آلپ عارضه ای طبیعی است که در نتیجه ی برخورد صفحات قاره های آفریقا و اروپا بوجود آمده و موجب ناپدید شدن بخش غربی اقیانوس تتیس شد که قبلا در بین این دو قاره قرار گرفته بود. فشار ناشی از این برخورد موجب خمیدگی و برآمدگی هایی شد که از دریای تتیس سر بر آوردند و به سمت شمال رانده شدند. گاهی برخی از این عارضه ها بر روی هم سوار شده و گسل های چین خورده و عظیم را بوجود آوردند. آلپ شرقی معمولا بدلیل داشتن ترکیبات سنگی متفاوت، از بخش آلپ شمالی و جنوبی تفکیک می شود.

کوهستان آلپ تقریبا 5 آب و هوای مختلف دارد و به همین ترتیب از پوشش گیاهی و جانوری متفاوتی هم تشکیل شده است. سردترین آب و هوا متعلق به بخش هایی است که ارتفاعی بیش از 3000 متر دارند و با لایه های ضخیمی از برف پوشیده شده اند. بنابراین پوشش گیاهی ضعیفی هم دارند. مناطقی که ارتفاعی بین 2000 تا 3000 متر دارند سرمای نسبتا کمتری دارند و گلهای وحشی و علف در آن رشد می کند. در ارتفاع 1500 تا 2000 متر می توانید جنگل های درختان صنوبر و کاج را ببینید. در ارتفاع 1000 تا 1500 متری درختان بلوط رویش می کنند و امکان کشاورزی هم وجود دارد. در ارتفاع زیر 1000 متر انواع گیاهان و جانوران را خواهید دید که در کنار اهالی دهکده به زندگی ادامه می دهند. این زنجیره ی قلل باعث می شوند که گرمای مناطق پایین دست به بالای کوه ها رانده شده و به صورت باران و برف به زمین باز گردند.

بجز مسائلی که در تاریخ و زمین شناسی یونانیان و رومیان باستان به آنها اشاره شده، اطلاعات دیگری در مورد ساکنین اولیه ی اینجا در دسترس نیست. اما اخیرا دانشمندان با آزمایش dna میتوکوندریال به این نتیجه رسیده اند که قبیله ی هاپلوگروپ حدود 12000 تا 15000 سال پیش در جنوب آلپ زندگی می کرده اند. همچنین می دانیم که در طی جنگ دوم پونیک در 218 سال قبل از میلاد، ژنرال هانیبال به همراه لشگری 92 هزار نفری از میان این کوهستان عبور نموده و این برترین دستاوردی است که در جنگ های باستانی ثبت شده است. از قرن 6 تا 13 میلادی نیز قبایل آلمانی در این نواحی اقامت داشتند. .
توریست های بسیاری در طول تابستان و زمستان به این ناحیه رفت و آمد می کنند. در طول ماه های دسامبر تا آوریل ورزش های زمستانی مانند اسکی و اسنوبرد در اینجا طرفداران بسیاری دارد. در طول تابستان اکثرا علاقه مندان به کوهنوردی و پیاده روی به اینجا می آیند. همه ساله در ماه جولای مسابقات دوچرخه سواری "تور فرانسه" به مدت سه هفته در اینجا برگزار می شود. اکثر شهرهای آلپ جاده های مناسبی دارند و می توانید با ماشین در آنها تردد کنید اما جاده های نواحی مرتفع حتی در تابستان صعب العبور می باشند. فرودگاه های متعددی نیز برای راحتی حال مسافران در اینجا تدارک دیده شده است.
لازم به ذکر است که امکاناتی هم برای ورزش بانجی جامپینگ در نظر گرفته شده و می توانید از مناظر زیبای این کوهستان معروف نهایت لذت و استفاده را ببرید. مناطقی همچون اینترلیک در سوئیس و اینسبورک در اتریش در تابستان ها بسیار دیدنی و دلربا هستند. قلعه ی نوشوآنستین بزرگ ترین میراث شاه لودوویک
دوم باواریا می باشد که ساخت آن در سال 1868 شروع و در 1892 مدتی پس از مرگ پادشاه، به اتمام رسید. این قلعه بیشتر به قصرهایی شبیه است که در قصه های پریان می بینیم و در حقیقت همین قصر، الهام دهنده ی قصر داستان زیبای خفته ی والت دیزنی بوده است. جالب است بدانید که این قصر با وجود دور افتادگی، سالانه
حدود 1.3 میلیون بازدید کننده دارد و از توریستی ترین جاذبه های اروپا به شمار می آید.
گردشگری - آلپ
گردشگری - آلپ
گردشگری - آلپ
گردشگری - آلپ
گردشگری - آلپ گردشگری - آلپ گردشگری -
آلپ گردشگری - آلپ
منبع:lastsecond.ir
دور دنیا با یک کلیک 









به جرات میتوان گفت، رود «ویرزاسکا» در سوئیس یکی از زلالترین رودهای جهان است، بگونهای که به راحتی میتوان کف این رودخانه را دید.
رود «ویرزاسکا» در سوئیس را باید یکی از زلالترین و شفافترین رودهای جهان به شمار آورد، آب این رودخانه چنان زلال است که به راحتی میتوان کف آن را دید و همین ویژگی آن موجب شده تا سالیانه هزاران گردشگر را به خود جذب کند.
تصاویری از این رود زیبا مشاهده میکنید:











منبع:farsnews.com
دور دنیا با یک کلیک

این دره در پارک ملی بانف قرار گرفته و تاجی از 10 قله بر سر نهاده و دریاچه ی زیبای موران را دربر گرفته است. می توانید با دنبال کردن جاده ی دریاچه ی موران از کنار دریاچه ی لوئیس به این دره برسید. مرتفع ترین قله ی این دره به 3051 متر می رسد و منظره ای پانوراما تمام محیط اطراف دارد. این قله اولین بار در سال 1927 توسط اچ اف اولریچ فتح شد. معمولا می توانید با دیدن یک دسته برف افقی بر روی این قله آنرا از سایر قلل تشخیص دهید.
این 10 قله اولین بار توسط فردی به نام ساموئل آلن که اولین کاشف این مکان بود نام گذاری شد. نامگذاری او از بین اعداد 1 تا 10 و به اولین زبان ملی سنگی بود. شاید او این زبان را از دوستان اصیل آمریکایی خود آموخته باشد که او را در کشف این مکان همراهی می کردند. قومی به نام ناکودا هم در این مکان زندگی می کنند که گفته می شود در اواسط قرن 17 میلادی از قبیله ای بزرگ تر استقلال یافته و در کوهستان ها و دشت های اطراف آلبرتای جنوبی تا کلمبیای بریتانیایی اسکان یافته اند. این دره بخشی از اولین قلمرو این افراد بود که به تدریج نام 3 قله به افتخار 3 جوانمرد که آلن هم یکی از آنان بود تغییر یافت.
دریاچه ای که در میان این دره قرار گرفته از یخچال های طبیعی تغذیه و سیرآب می شود و حدود 14 کیلومتر با دریاچه ی لوئیس واقع در آلبرتای کانادا فاصله دارد. مساحت سطح این دریاچه حدود نیم کیلومتر مربع می باشد. به این دلیل که آب آن از یخچال های کوه تامین می شود، تقریبا اواسط جون سطح آب آن تا آخرین حد خود بالا می آید. این آب معمولا سایه ای از رنگ آبی دارد و این به خاطر رنگ سنگ هایی است که کف آنرا پوشانده.
در مناطق اطراف دریاچه تعداد 5 گذرگاه فوق العاده زیبا وجود دارد که گاهی بدلیل وجود خرس های گریزلی تردد در آنها از سوی نگهابانان ممنوع اعلام می گردد.







منبع:lastsecond
دور دنیا با یک کلیک