اینجا هر فصلش دیدنی است. از زمستان سرد و برفنشین هم که خبری نیست، سالهاست که هوا رو به گرمی میرود. بهارش بوی طراوت میدهد. گرمای تابستانش زیر خنکی سبز درختان و آوای پرندگان مثل یک خواب رویایی میماند.
کیو با لهجه مردمانش، یعنی لهجه لری خرمآبادیها به معنی کبود و آبی است. دریاچهای زلال و نیلگون که آسمان را در خود به تصویر میکشد و تقدیم نگاه رهگذران میکند. آیینهای آبی و نیلی در مساحتی هفت هکتاری و عمقی که بین سه تا هفتمتر نوسان دارد. زیبایی بیبدیل این آبی آرام که آن را در شمار یکی از منحصربهفردترین و زیباترین دریاچههای استان لرستان قرار داده، سالانه گردشگران زیادی را مهمان زیباییهای خود میکند. شاید بتوان ادعا کرد که آبیترین دریاچه کشور را باید در لابهلای درختان سبز در سبز این بخش از خرمآباد در مرکز لرستان یافت.
کیو با لهجه مردمانش، یعنی لهجه لری خرمآبادیها به معنی کبود و آبی است. دریاچهای زلال و نیلگون که آسمان را در خود به تصویر میکشد و تقدیم نگاه رهگذران میکند
کیو، زاده چشمهساران جوشان است؛ چشمههای آهکی که در محدوده شهر خرمآباد میجوشند. چشمههایی که کیو را رنگی چنین آرام میدهند در زیر دریاچه قرار دارند. چشمههای مادر، فصلیاند. منبع این چشمهها آنطور که کارشناسان میگویند «سیفونی» است و هر زمان که آب چشمهها افت میکند، این سیفون نمیتواند آب را بیرون بدهد و دریاچه در خوابی عمیق فرو میرود تا دوباره خنکای آبی خروشانی، او را از خواب برهاند و خود خواب را از چهره یک شهر بزداید. بسته به گشادهدستی آسمان دارد؛ باران بیاید، دریاچه پرآبی را به ماه مهر میکشاند. باران نیاید دریاچه خردادماه دامن برمیچیند. چشمه دریاچه کیو چهار فصل نیست، میآید و میرود. گاهی هم آنقدر خشک میشود که کاملا مأیوس"‹ات می"‹کند.

هیاهوی زندگی
صدای هیاهوی کودکان و نوجوانان بر فراز بلندترین چرخ و فلک شهربازی کیو که به گوش میرسد یعنی به نزدیک دریاچه کیو رسیدهایم. برای رسیدن به این پهنه آبی زیبا باید از زیر چتر سبز درختان بلند اطرافش بگذریم با نوای یکریز گنجشکانش. مسیر رسیدن به دریاچه و شهر بازی «کیو» پر از دستفروشهایی است که خوردنیهای فصل را میفروشند؛ گاهی چغاله بادام فصل بهار را و گاهی لواشک و آلوخشک تابستان را.
اینجا هر فصلش دیدنی است. از زمستان سرد و برفنشین هم که خبری نیست، سالهاست که هوا رو به گرمی میرود. بهارش بوی طراوت میدهد. گرمای تابستانش زیر خنکی سبز درختان و آوای پرندگان مثل یک خواب رویایی میماند. پاییز برگریز رنگریزش، همگام با صدای برگهایی شنیده میشود که پارک کیو را فرشی سرخ و نارنجی کردهاند. جنگلهای اطراف پارک همیشه پر از مهمان است؛ حالا یا خرمآبادیاند یا مهمانی که برای دیدار از شهر تاریخی خرمآباد آمدهاند؛ یا قصد خوزستان دارند و از دل لرستان میگذرند.
مدتهاست که کیو شناگر به خود ندیده، مگر که شناگر قابلی باشد، وگرنه نگهبانان از شناکردن جلوگیری میکنند. قایقهای پدالی را هم بدون جلیقه نمیتوان سوار شد، یعنی نباید سوار شد
دریاچه تجربه و خاطرههای تلخ هم برای دوستدارانش آفریده است. شاید هم تقصیر از آنهایی است که بدون اینکه پیچ و خم دریاچه را بشناسند یا با زبان دریا آشنا شوند، بیهنگام دل به موجهایش دادهاند و هرگز برنگشتهاند. دریاچه رفتار غیرمنتظره زیاد دارد. مختص کیو هم نیست، همه دریاچهها و دریاها رفتارهای غیرمنتظره دارند. اگر نشناسیم و با آنها یکی نشویم، ممکن است خاطرات به کابوسی تبدیل شود. همانطور که تا حالا شده است.
مدتهاست که کیو شناگر به خود ندیده، مگر که شناگر قابلی باشد، وگرنه نگهبانان از شناکردن جلوگیری میکنند. قایقهای پدالی را هم بدون جلیقه نمیتوان سوار شد، یعنی نباید سوار شد. همه عمق دریاچه را هم نمیتوان کاوید. به یک نقطه که میرسیم باید برگردیم. تا وسط دریاچه بیشتر اجازه نداریم پیش برویم. هستند البته مسافران ماجراجویی که چشم نگهبانان دریاچه را دور میبینند و دلی به دریا میزنند، اما خطر هیچ وقت خبر نمیکند. بهتر است کسی که با دریاچه آشنا نیست، چم و خمش را نمیداند، آنقدر که رازی میان آن دو نماند از محوطه مشخص شده دور نشود.

دریاچه پرندگان
کیو فقط جای تفریح نیست، محل زندگی است. زیستگاه مهمی برای آبزیان و پرندگان بومی و مهاجر که پس از بالزدنهای بسیار، خستگی خود را زیر چتر سبز درختان اطراف دریاچه میکشانند، روی شاخههای آنان لانه میسازند و در سایهسارشان زندگی میکنند. دریاچه کیو برای پرندگان بومی و مهاجر گشادهدستی زیادی دارد، آنقدر که بعد از تالابهای «پلدختر»، یکی از زیستگاههای پرندگان مهاجر در استان لرستان به شمار میرود.
آرامش آبی دریاچهای غنی از لحاظ مواد غذایی، پرندگان مهاجری چون اگرتها را به سوی خود میکشاند، اگرتها که از راسته لکلکساناناند، دریاچه را سنگ صبور خود میدانند که به گفته پرندهشناسان با تولید چنین صدایی از خود، انگار در حال غر زدن هستند. اگرتها با گردن دراز و پاهای بلندشان در میان گل و لای ساحل دریاچه به دنبال آبزیان میگردند. گویی با اکراه پاهای درازشان را از آب و گل بیرون میکشند و دوباره در آب فرو میبرند. پرهایشان از ابتدای تولد سفید است.

این پرنده دارای پرهای زیبای زینتی هم است. برای اینکه بتوان از نزدیک به تماشای زیباییاش نشست باید آرام بود. اگرتها اجتماعیاند و آشیانههای خود را به صورت کلونی و اغلب در کنار دیگر پرندگان آبزی روی درختان یا درختچهها میسازند. امنیت آنها را نباید بههم زد وگرنه ممکن است بروند و هرگز برنگردند. دریاچه پر از حشرات، دوزیستان و ماهیهایی است که غذای اگرتها را تشکیل میدهند. کیو مهمان مهاجر دیگری هم دارد «ماهیخورک ابلق» که دریاچه کیو را خانه آرامش خود میداند.

در کنار آرامش دریاچه کیو که بازدیدکنندگانش را هم در بر گرفته، شهربازی کیو قرار دارد با چرخ و فلکهایی که شهر باستانی خرمآباد را به یک چرخ در دلت مینشاند. میرویم و میآییم و باروهای قلعه ساسانی فلکالافلاک را از دور به تماشا مینشینیم. شهربازی در دست کودکان است و نوجوانان. پدر و مادرها در میان سبزهها و در سایهسار درختان به نظاره بازی کودکان نشستهاند که در میان بازی زخم نخورند. شهربازی رستوران هم دارد که مسافران گرسنگی را رفع کنند.
برگرفته از سرزمین من
دور دنیا با یک کلیک
ساحل «ماهو» که در «سنت مارتین» هلند واقع شده است، خطرناکترین ساحل دنیا را دارد و به خاطر زیبایی و جاذبه های خاصش، مورد توجه گردشگران است. ساحلی که نه به خاطر زیبایی ساحلی بلکه به دلیل واقع شدنش در کنار فرودگاه بینالمللی پرنسس جولیانا در بین توریستها بسیار معروف شده است.
گردشگرانی که گذرشان به این ساحل می افتد، می بینند که هواپیما درست از ده متری بالای سرشان عبور میکند و احتمالا تصویرهایی از جزیره سریال لاست را برایشان تداعی می کند! همین ویژگی باعث شده که توریستهای زیادی به این ساحل که در جزایر آنتیل هلند در دریای کارائیب واقع شده وارد شوند.

دلیل ساخته شدن فرودگاه در نزدیکی این ساحل آن است که زمین قسمت شرقی جزیره سنت مارتین تپه مانند و نا هموار است، به همین دلیل چاره ای جز ساخت فرودگاه در در قسمت غربی جزیره نبود. اما این اتفاق خیلی هم بد تمام نشد چون هواپیماها مجبورند از قسمت غربی جزیره با ارتفاع 10 تا 20 متر از روی ساحل عبور کنند و منحصر به فردترین تفریح ترسناک دنیا را برای گردشگران عشق هواپیما فراهم آورند!
فرودگاه پرنسس جولیانا آنقدر به ساحل نزدیک است که تابلوی پرواز آن به راحتی از داخل رستوران های ساحلی دیده می شود و مردم تمام مکالمات برج مراقبت و خلبان ها را از رادیوی محلی می شنوند.
اگرچه ویژگیهای این ساحل، بسیار جذاب است، اما نباید از تابلوهای «خطر مرگ» که در نقاط مختلف ساحل «ماهو» نصب شده اند غافل شد، زیرا باند فرودگاه بینالمللی «جولیانا» که در جوار ساحل بنا شده، فقط 2180 متر است و هواپیماها مجبور هستند برای برخاستن از آن بیشتر از حد به ساحل نزدیک شوند، بنابراین با پرواز هواپیما و صدای گوشخراش آن، بیباکترین گردشگر نیز به وحشت میافتد. مهم ترین خطر این ساحل آن است که خیلی از گردشگران با شدت بادی که از برخاستن هواپیما ایجاد می شود، از ساحل به داخل آب کشیده می شوند یا در آب دچار یک پیشروی غیر عادی و خودناخواسته خواهند شد که ممکن است باعث مرگ افراد شود. به همین دلیل، مسئولان فرودگاه مدام در حال تذکر دادن به گردشگران بی دقت هستند.

این ساحل با شن سفید پوشیده شده و به دلیل فرسایش بادی ناشی از برخاستن هواپیماها، فاقد پوشش گیاهی است. دریاچه هم به دلیل شرایط جوی خاصی که به منطقه حاکم است، امواج بلند اقیانوسی دارد که به گردشگران فرصت خوبی برای موج سواری و اسکیم بوردر می دهد.
این ساحل در سال 2008 مورد هجوم طوفان omar قرار گرفت و بخش مهمی از تاسیسات تفریحی آن تخریب شد. یک سال بعد، در حالی که این تفرجگاه ها دوباره بازسازی شده بودند، طوفان دیگری آمد که باز نواحی دیگری از ساحل را تخریب کرد. در حال حاضر بعضی از قسمت های این ساحل هنوز در حال بازسازی هستند.

دور دنیا با یک کلیک

سخت ترین تجربه جاده ای ایران برای بیشتر گردشگران شاید جاده های باریک لرستان باشد یا گردنه گدوک فیروزکوه. اما گردشگران دنیا جاده های خطرناک تری را می شناسند که رانندگی در آنها ممکن است حساس ترین تجربه سفرشان باشد. از جاده های باریک و پرتگاه های بلند گرفته تا مسیرهای لغزنده یخی که طولانی ترین آنها را باید در نزدیکی استونی ببینید. جاده ای به طول بیست و شش کیلومتر که جزیره هیوما در دریای بالتیک را به کشور استونی متصل می کند و رانندگی در آن به معنی رانندگی روی دریاست!
این جاده لقب طولانی ترین آزادراه یخی جهان را با خود یدک می کشد و هر سال با شروع زمستان بازگشایی شده و در اواخر این فصل دوباره بسته می شود.
دلیل این بازگشایی زمستانی آن است که سرمای هوا تنها در زمستان ها به اندازه ای می رسد که یخ های جاده ضخامتی بیشتر از بیست و پنج سانتی متر پیدا می کنند و می توانند وزن ماشین ها را تحمل کنند.
در این مواقع، مسئولان استونی طبق مقررات داخلی شان چراغ های سبز این آزادراه را روشن می کنند تا رانندگان از مجاز بودن عبور و مرور در این مسیر آگاه شوند. البته این به معنای آزاد بودن عبور و مرور تمام ماشین ها در این جاده نیست.

مسئولان جاده ای استونی تنها هر یک یا دو دقیقه یک بار به اتومبیل ها اجازه عبور از این آزادراه را می دهند تا فاصله اتومبیل های عبوری به حدی که جاده تحمل وزن آنها را داشته باشد حفظ شود. این ماشین ها البته محدودیت های دیگری هم دارند. مثلا تنها باید سرعتی در حد چهل تا هفتادکیلومتر بر ساعت داشته باشند، در غیر این صورت آزادراه شکافته شده و ماشین ها در دریای بالتیک غرق می شوند!
امنیت در این جاده آنقدر اهمیت دارد که گرمای زودرس بهار گاهی باعث می شود این جاده تنها چند روز امکان عبور و مرور داشته باشد. درست مثل سال گذشته که رانندگان مسیر هیوما به استونی یازده روزفرصت عبور از این جاده یخی و کوتاه کردن مسیر دوساعته همیشگی به سی دقیقه را داشتند.
البته گرما تنها دلیل بسته شدن این جاده نیست؛ گاهی سرمای زیادی هم می تواند با ایجاد ترک در لایه های یخی باعث مسدود شدن این جاده دریایی شود!
منبع:tebyan.net
دور دنیا با یک کلیک
هیچ عارضهای در طبیعت به اندازه آبشارها، محصور کننده و دلفریب نیست. خروشی طوفان گونه از برخورد جریانهای تند آبی که از ارتفاعی بلند به پایین سقوط کرده و در مسیر خود، دیوارهای پرتگاههای وحشت آوری را میپوشانند.آنچه که در ادامه میخوانیم برگیزدهای از چند آبشار دیدنی و مشهور جهان است که به دلیل برخورداری از ظاهر و نمایی زیبا، همه ساله میزبان جمع کثیری از گردشگران هستند.
دریاچه پلیتویس، کرواسی
میگویند اگر دره زیبای گرند کانیون نیز از خزههای سبز و رنگارنگ پوشیده میشد و گستره بستر آن را 16 دریاچه در برمیگرفت و سرتاسر دیوارهایش را هزاران آبشار کوتاه و بلند میپوشاند، میتوانست تا اندازهای بسیار ناچیز شبیه به پارک ملی دریاچه پلیتویس در جنوب غربی کرواسی شود. دریاچهای که رنگ آب آن به لطف تلفیق خارقالعادهای از ارگانیزمها و مواد معدنی که از کوههای آلپ سرچشمه گرفتهاند کاملاً فیروزهای است.

بخش خدمات تفریحی دریاچه پلیتویس، همه روزه تورهای تفریحی سه ساعته برگزار میکند که هزینه ابتدایی آن به صورت گروهی از 130 دلار شروع میشود اما به گفته آنهایی که تجربه گشت و گذار در این مکان را داشتهاند، هیچ یک از این تورها،به جذابیت کشف تمام زوایای آن به صورت انفرادی نیست.
آبشار نیاگارا، نیویورک و کانادا
آبشار نیاگارا که دقیقاً در وسط مرز مشترک کانادا و آمریکا قرار گرفته، قدرتمندترین آبشار قاره آمریکای شمالی محسوب میشود. این آبشار به سه آبشار کوچک تقسیم میشود که یکی از آنها آبشار آمریکایی نام داشته و از ارتفاعی 167 فوتی برخوردار است، دیگری آبشاری به نام بریرال ویل با ارتفاع 181 فوت است که در مرز آمریکا قرار دارد و آبشار سوم نیز نعل اسب نام داشته و با ارتفاع 158 فوتی خود به سرزمین کانادا میریزد.
اگرچه بحثهایی پیرامون بهترین نما برای تماشای آبشار وجود داشته و همواره گردشگران بر سر انتخاب کشور مناسب به منظور لذت بردن از چگونگی سقوط آبها با مشکل مواجه هستند، اما بر خلاف تصور، کرانههای ساحلی در هیچ یک از خطوط مرزی دو کشور همچون نمای داخل آب، از جذابیت بالایی برخوردار نیستند. نیاگارا امتدادی 17 مایلی به سمت شمال داشته و طی کردن آن 25 دقیقه به طول خواهد انجامید.

آبشار ایگوآزو، آرژانتین
شبکهای از 275 آبشار کوچک و بزرگ که محدودهای به امتداد دو مایل را در برمیگیرند، ایگوآزو را تبدیل به چنان آبشار متحدالشکل وسیعی کردهاند که بازدیدکنندگان در نگاه نخست، آبشار نیاگارا را در برابر آن بسیار ناچیز میشمارند. جریانات آبی که از ارتفاع به سطح دریاچه آبشار برخورد میکنند چنان پراکنده میشوند که گویی تمام آب بستر دریاچه به نقاط اطراف پاشیده شده است.
یکی از خوشمنظرهترین بخشهای ایگوآزو، آبشاری به نام «گلوی شیطاناست که شکلی نعل اسبی داشته و دارای 269 فوت عرض و دو هزار و 300 فوت طول میباشد.
از جمله جاذبههای تفریحی که در کنار آبشار قرار دارد، قطار جنگلی و پلهای پیادهرویی است که در اطراف آبشار قرار داشته و بازدیدکنندگان با استفاده از آنها میتوانند تمام مناطق مشرف بر ایگوآزو را مشاهده کنند.

آبشار هاناکاپیآی، هاوایی
نام آبشار هاناکاپیآی،همواره در ذهن مخاطب زیباییهای بکر مناظر پارک ژوراسیک را متبادر میکند. رگههای نازک از جریان آب که حاصل بارشهای جنگلهای بارانزا بوده و صخرههای آتشفشانی به ارتفاع 300 فوت را میپیماید زیبایی خاصی به آن بخشیده است.
از جمله فعالیتها و سرگرمیهایی که گردشگران میتوانند در این منطقه انجام دهند، کوهپیمایی است. فعالیتی که در عین سرگرمکننده بودن اگر با خنککردن مداوم همراه نباشد میتواند افراد را در زیر آفتاب سخت منطقه زمینگیر کند. در ادامه مسیر بازدیدکنندگان میتوانند از جنگل درخت بامبو دیدن کرده و از بخار آب تازه لذت ببرند.
بهترین ماه برای بازدید از آبشار هاناکاپیآی از اواسط سپتامبر تا دسامبر و ژانویه تا مه است.

آبشار یوسمیت، کالیفرنیا
ارتفاع این آبشار سه دهنه از قله تا انتها،دو هزار و 425 فوت است. این آبشار به خودی خود دلفریب و اغواکننده است. اما این صخرههای گرانیتی و درختهای عظیمالجثه سکویا هستند که اطراف آن را محاصره کرده و آبشار را به یکی از برجستهترین مناظر طبیعی آمریکا تبدیل کردهاند. دره یوسمیت که این آبشار در آن جاری است. از هر سو دارای نمای مناسب برای تماشای کامل آبشار است. علاوه بر آن تجهیزات خدماتی رایگانی همچون اتوبوسهای تندرو در محل مستقر شدهاند که در عرض 20 دقیقه تمامی مناطق دره یوسمیت و آبشار آن را به بازدیدکنندگان نشان میدهند.

آبشار ویکتوریا، زیمباوه و زامبیا
آبشار ویکتوریا با ارتفاعی نزدیک به یک مایل که تقریباً دو برابر آبشار نیاگارا میباشد از توده عظیم جریان آبی برخوردار است که در هنگام برخورد به دریاچه یا استخر زیرین آبشار آنچنان پراکنده میشوند که در روزهای معمولی حتی تا فاصله 30 مایلی نیز قابل رویت هستند.
از دیگر دیدنیهای نهفته در اطراف آبشار جمعیت حیاتوحش آن بوده و در اغلب مواقع میتوان حیواناتی همچون بابون، فیل و اسبهای آبی را در اطراف آن مشاهده کرد.
دو روش برای بازدید از این آبشار وجود دارد که اولین آن سفری آبی از رودخانه زامبزی بوده که به ویکتوریا منتهی میشود و راه دوم نیز چرخزدن در آسمان آبشار با هلیکوپتر و مشاهده کرگدنهایی است که برای آبتنی خود را به بستر دریاچه ویکتوریا میرسانند.

آبشار ساترلند، نیوزلند
پارک ملی فیوردلند در جنوبیترین نقطه از جزیره جنوبی، مکانی ویژه آبشارهای متعددی است که حاصل بارندگیهای 300 روز از سال بوده و از ارتفاعات این منطقه جاری میشوند. از جمله این آبشارها که تعداد آنها به صدها عدد میرسد، آبشار ساترلند با ارتفاع هزار و 904 فوت که از زیباترین آنها محسوب شده و جریان آن همواره از راست به چپ در حال تغییر و از اینرو به سه دسته بخش مختلف تقسیم میشود، قرار دارد.
بهترین مسیر برای دیدن آبشار، شکاف میلفورد نام دارد که پس از یک کوهپیمایی سه مایلی قابل دسترسی است. گفتنی است از این منطقه تا پایینترین سطح آبشار که همان بستر دریاچه آن است، 45 دقیقه فاصله زمانی وجود دارد.

آبشار آنجل، ونزوئلا
آبشار آنجل، مرتفعترین آبشار جهان به شمار میرود، که طول پرتاب جریان آب در آن از محل سقوط تا بستر دریاچه سه هزار و 211 فوت است. این ارتفاع به قدری زیاد است که بخشی از آب پیش از برخورد با سطح زیرین در میانههای راه تبخیر میشوند. از سویی دیگر این فاصله به اندازهای است که در هنگام مشاهده آبشار از پایین به بالا نمیتوان منطقه سقوط آب را شناسایی کرد. بر خلاف اکثر آبشارها، آنجل از ذوب شدن برفها، آب دریاچه یا رودخانه تغذیه نمیشود، بلکه سرچشمه و منبع اصلی آن بارانهایی است که از ابرهای گرمسیری میبارند.
کوهنوردی، قایقسواری، و غواصی در اعماق دریاچه آنجل، از جمله تفریحاتی است، که گردشگران هنگام بازدید از آبشار میتوانند از انجام آنها لذت ببرند.

برگرفته از میراث آریا
دور دنیا با یک کلیک
وین-کلیسای جامع سنت استیفان(St. Stephen's Cathedral)
کلیسای جامع وین در اتریش توسط رودولف چهارم (Rudolf IV) بر روی ویرانه های دو کلیسای قدیمی تر ساخته شده است. طراحی این کلیسا همانند کلیسای bishop در Passau می باشد. کل ساختمان بیرونی این کلیسا به رنگ سفید است ولی اکنون به علت آلودگی هوا رنگ آن تیره شده است. همچنین سقف کلیسا که به صورت طرح کاشیکاری و طرح نماد امپراتوری وین که بر روی آن کشیده شده جلوه خاصی به نمای بیرونی ساختمان داده است.

وین-موزه هنرهای زیبا ( Kunsthistorisches)
موزه تاریخ هنر یا هنر های زیبا در مسیر Ringstraße در وین در اتریش ، داخل کاخی با گنبد هشت ضلعی قرار دارد. این موزه یکی از برترین موزه های هنرهای تزئینی یا هنر های زیبا در جهان است. این موزه در سال 1891 همزمان با موزه Naturhistorisches توسط امپراتور فرانتس ژوزف من از اتریش - مجارستان بنا شد ه و شروع به کار کرد ه است. هر دو موزه تاریخ هنر kunsthistorisches و تاریخ طبیعی Naturhistorisches از لحاظ شکل ساختاری شبیه هم هستند و طراحی هر دوی آن توسط Gottfried Semper و Karl Freiherr von Hasenauer انجام گرفته است.

وین-موزه تاریخ طبیعی (Naturhistorisches Museum)
موزه تاریخ طبیعی (Naturhistorisches Museum) با مساحت 8.700 متر مربع بزگترین موزه در شهر وین می باشد. این موزه دارای یکی از قدیمی ترین کلکسیون ساختگی تاریخ طبیعی می باشد که یکی از موزه های مهم در جهان شناخته می شود. ساختمان این موزه که از لحاظ ساختاری همانند موزه هنرهای زیبا ( Kunsthistorisches) در وین می باشد به شیوه ای استادانه طراحی شده است که همچنین برای سازگاریش با محیط دائما در حال تغییر می باشد.
برگرفته از parsacity.com

دور دنیا با یک کلیک