مدل دوربین عکاسی
مدل دوربین عکاسی مدل دوربین عکاسی مدل دوربین عکاسی مدل دوربین عکاسی مدل دوربین عکاسی مدل دوربین عکاسیمدل دوربین عکاسی
مدل دوربین عکاسی مدل دوربین عکاسی مدل دوربین عکاسی مدل دوربین عکاسی مدل دوربین عکاسی مدل دوربین عکاسی10 آرامگاه مشهور در سراسر جهان عکس
مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان
10 آرامگاه مشهور در سراسر جهان +عکس
اجازه دهید در تاریخ به عقب باز گردیم و نگاهی به آرامگاه های تاریخی داشته باشیم. آرامگاه، مخزنی برای بقایای فرد مرده است. به طور کلی، آرامگاه، فضای ساختار مانند محصور یا مکان دفنی است که در اندازه های مختلف و شکل های مختلف ساخته می شود. اجازه دهید با چند عدد از این آرامگاه های مشهور در سراسر جهان آشنا شویم.
1. مقبره موسولئوم در هالیکارناسوس- ترکیه
شهر هالیکارناسوس، پایتخت پادشاهی کوچکی در امتداد ساحل مدیترانه آسیای صغیر بود. در یک سال، حاکم این سرزمین، ماسولوس، تصمیم به ساخت پایتختی جدید می گیرد؛ شهری که هم از حمله دشمنان در امان باشد و هم مکانی باشکوه و دیدنی باشد.
او شهر هالیکارناسوس را انتخاب می کند. در این پایتخت جدید، اگر کشتی های ماسولوس جلوی یک کانال کوچک را مسدود کرده و می بستند، می توانستند مانع ورود تمام کشتی های دشمن به پایتخت شوند. او شروع به ساختن هالیکارناسوس به شهری کرد که مناسب شاهزاده جنگجو باشد. کارگران او، عمق بندر شهر را افزایش دادند و شن و ماسه آورده شده را برای حفاظت از موج شکن در جلوی کانال قرار دادند. در شهر، خیابان ها و میادین را طراحی کرده و ساختند.
خانه هایی را نیز برای شهروندان عادی ایجاد کردند. در یک سمت بندرگاه، آنها کاخ عظیم و مجللی برای ماسولوس ساختند که چشم انداز فوق العاده ای به سمت دریا و تپه های اطرافش داشت- مکان هایی که دشمنان می توانستند از آنجا به پادشاهی او حمله کنند.
2. مقبره هادریان- رم، ایتالیا
شکی نیست که این آرامگاه با مجسمه های مختلفی تزئین شده است. پروکوبیوس، به طور واضح اظهار داشته است که در جریان محاصره قلعه توسط گوت ها در سال 537 پس از میلاد، بسیاری از آنها از برج ها به روی خود مهاجمان پرتاب شدند.
در هنگام مقاومت در این مسیر، نقشه برداران مجسمه های زیادی را در اطراف این آرامگاه یافتند؛ رب النوع باربیرینی (الهه مزارع) که امروز در مونیخ است، مجسمه نفیس خدای رودخانه که توسط کاسیانوو دال پازو و غیره؛ گویا چنین موضوعاتی در حال تبدیل شدن به خانه مرگ است. آرامگاه هادریان، بخشی از یکی از بزرگ ترین و نجیب ترین گورستان های روم باستان را تشکیل می داد که از مسیر ترومفالیس به آن می رسید.
3. آرامگاه لنین، میدان سرخ- مسکو، روسیه
آرامگاه لنین، همچنین به عنوان مقبره لنین شناخته می شود، که در میدان سرخ شهر مسکو واقع شده است. این مکان، آرامگاه ابدی ولادیمیر لنین می باشد. بدن مومیایی شده او را مدّت کوتاهی پس از مرگش در سال 1924، در معرض دید عموم قرار دادند. ساختار گرانیتی کوچک امّا به یاد ماندنی این ساختمان که توسط آلکسی شوخوسوف طراحی شده است، برخی از عناصر را از آرامگاه های باستانی بر داشته است، از جمله: هرم پایه و مقبره کوروش کبیر.
این آرامگاه، هر روز از ساعت ده صبح تا ساعت یک بعد از ظهر برای بازدید عموم باز است؛ البتّه به غیر از دوشنبه ها و جمعه ها. هنوز هم برای دیدن بدن لنین، صف های طولانی در این میدان تشکیل می شود. دیدن از این محل رایگان است. بازدیدکنندگان هنگامی که به مقبره می رسند، باید ادای احترام کنند؛ عکاسی و فیلم برداری ممنوع است؛ همان طور که صحبت کردن، سیگار کشیدن، گرفتن چیزی در دست، سیگار کشیدن، داشتن کیسه ای در دست، یا کلاه بر سر گذاشتن (اگر مرد باشید)، ممنوع است.
این آرامگاه هنوز هم تحت تدابیر امنیتی قرار دارد، هرچند گارد حفاظتی به صورت نامشخص از این مکان محافظت می نماید. مباحثات زیادی در رابطه با آینده جسد لنین در جریان است و بیشتر موافق دفن جسد او هستند.
4. تاج محل- آگرا، هند
تاج محل، یکی از عجایب هشت گانه جهان می باشد. و برخی از مورخان غربی اظهار داشته اند که زیبایی معماری آن هرگز غروب نخواهد کرد. تاج، زیباترین بنای ساخته شده توسط مغولان- حاکمان مسلمان هند- است. تاج محل، به طور کامل از مرمر سفید ساخته شده است. زیبایی معماری خیره کننده آن، فراتر از توصیفات معمول است، بخصوص هنگام طلوع و غروب آفتاب. تاج محل در زیر نور ماه کامل، همچون نگینی می درخشد.
در یک صبح مه آلود، هنگامی که بازدیدکنندگان از فراز رودخانه جامونا، نظاره گر تاج محل هستند، آن را در حالت معلق بین آسمان و زمین می بینند.
پیچیدگی این مکان، در یک چهارباغ یا باغ مغولی بزرگ 300 مترمربعی تعیین شده است. در این باغ مسیرهای مشخصی وجود دارد که هر یک از چهار بخش باغ را به 16 باغچه یا تپه گل تقسیم می کند. مخزن بزرگ آب که از سنگ مرمر ساخته شده است، در مرکز باغ قرار دارد.
در نیمه راه میان آرامگاه و دروازه با استخر منعکس کننده ای که در محور شمال- جنوب قرار دارد. بدین طریق، تصویر آرامگاه در آب افتاده و دیده می شود. این مخزن بزرگ آب ساخته شده از سنگ مرمر، با نام هاود الکوثر شناخته می شود، که اشاره به مخزن آب بهشتی دارد که توسط حضرت محمد (ص)، وعده داده شده است.
5. آرامگاه گرانت- نیویورک، ایالات متحده آمریکا
آرامگاه گرانت، که رسما با عنوان یادبود ملّی گرانت شناخته می شود، به عنوان ادای احترام به اولیسس گرانت، نویسنده اصلی پیروزی ملّی در طول جنگ های داخلی ایالات متحده آمریکا و هجدهمین رئیس جمهور آمریکا، ساخته شده است. این آرامگاه، در پارک ریورساید در منهتن و در نزدیکی تقاطع ریورساید و خیابان دبیلو- 122 واقع شده است. این بنای ساخته شده از گرانیت و مرمر، آرامگاه ابدی رئیس جمهور گرانت و همسرش، جولیا دینت گرانت می باشد.
همچنین، دومین بنای یادبود بزرگ در منطقه همشایر غربی می باشد. در اواخر قرن بیستم و با وجود حمایت های قانونی صورت گرفته از سوی خدمات پارک ملّی، این آرامگاه مورد بی توجهی و بی مهری مسئولان قرار گرفت و تا نابودی کامل پیش رفت. این در حالی بود که متروی شهر نیویورک از زیر آن عبور می کرد و بر ستون های آرامگاه، نقاشی های گرافیتی و یادگاری نوشته می شد.
6. پانتئون- رم، ایتالیا
این ساختمان به صورت مدوّر و با سرسرایی از سه ردیف ستون های گرانیتی عظیم کورینتیان (هشت ستون در ردیف اوّل و دو ردیف چهار تایی) ساخته شده است. زیر پایه ای که به سمت ساختمانی مدوّر و گنبددار باز می شود؛ زیر گنبدی طاق دار و بتنی که دهانه مرکزی آن به سمت آسمان باز می شود.
با آنکه نزدیک به دو هزار سال است که از ساخت این مکان می گذرد، پانتئون هنوز هم بزرگ ترین گنبد بدون ستون جهان را دارد. با این حال، در نگاه آگوستوس و همکار جدید، این امر، غیر ضروری تلقی می شد. ساختن پانتئون، بخشی از برنامه ساخت و ساز بود که توسط آگوستوس سزار و حامیانش، مدّ نظر قرار گرفته بود. آنها بیش از بیست ساختمان را در پردیس مارتیوس ساختند، از جمله حمام های آگریپا و ساپتا جولیا.
7. کلیسای وست مینستر- لندن، انگلستان
کلیسای دانشگاهی سنت پیتر در وست مینستر، که معمولا با عنوان کلیسای وست مینستر از آن یاد می شود و به این نام در بین مردم مشهور است. کلیسایی بزرگ و به سبک گوتیک که در منطقه وست منیستر شهر لندن، کشور انگلستان واقع شده است؛ درست در غرب کاخ وست مینستر. این مکان، محل سنتّی تاج گذاری و محل دفن پادشاهان کشور انگلیس و کشورهای مشترک المنافع می باشد. البتّه، هنوز هم انجام می شود.
این کلیسای جامع، بین سال های 1546 تا 1556 ساخته شد؛ این ساختمان سلطنتی ویژه و عجیب و غریبی است. اداره این کلیسا بر عهده رئیس بخش وست مینستر است؛ درست همان طور که در منشور ملکه الیزابت در سال 1560 آمده است.
8. کلیسای باسیلیکای سنت پیتر- شهر واتیکان
کلیسای پاپ سنت پیتر، کلیسایی است که در اواخر دوران رنسانس، در شهر واتیکان کشور ایتالیا ساخته شده است. کلیسای سنت پیتر، بزرگ ترین ورودی را در بین تمام کلیساهای مسیحی موجود در جهان داراست. حدود 60 هزار نفر می توانند به طور همزمان در این کلیسا به عبادت بپردازند. در سنّت کاتولیک، این کلیسا محل دفن سنت پیتر می باشد.
او یکی از دوازده حواری عیسی مسیح (ع) بود. مطابق با روایات، او اوّلین اسقف روم و بنابراین، اوّلین نفر در جانشینی پاپ محسوب می شد. روایات و برخی از شواهد تاریخی نشان می دهد که قبر سنت پیتر، درست در زیر محراب کلیسا قرار دارد. به همین دلیل از دوران اولیه مسیحیت، بسیاری از پاپ ها ، پس از مرگ، در این مکان دفن می شوند.
9. آرامگاه کورش کبیر- ایران
کورش کبیر، که با عنوان کورش دوم نیز شناخته می شود، اوّلین پادشاه (شاهنشاه) زردشتی پارسی می باشد. او بنیانگذار امپراطوری ایران، تحت عنوان سلسله هخامنشی بود، که امپراطوری بدون سابقه ای در جهان هستی تلقی می شود- امپراطوری جهانی با اهمیت فوق العاده تاریخی. تحت فروانروایی او بود که تمامی مناطق متمدن پیشین شرق نزدیک به آغوش پارس بازگشت، امپراطوری بسیار گسترش یافت و سرانجام بر بیشتر آسیای جنوب غربی و بیشتر آسیای مرکزی؛ استیلا یافت؛ از مصر و هیلیسپونت در غرب گرفته تا ایندوس ریور در شرق؛ بدین ترتیب، بزرگ ترین امپراطوری که جهان تاکنون به خود دیده است، به وجود آمد.
پادشاهی او، حدود بیست و نُه تا سی سال به طول انجامید. کورش، امپراطوری خود را ابتدا با جنگ و غلبه بر امپراطوری ماد ساخت، و سپس به سراغ امپراطوری لیدیان و امپراطوری بابل جدید رفت. چه پیش از بابلیان و چه پس از آن، او به آسیای مرکزی اردوکشی کرده بود. و سبب مبارزات اصلی او برای استیلا بر مناطق بسیاری در جهان شد؛ به گونه ای که هر کشوری را بدون چون و چرا نصیب او و زیر قدرت او کشاند.
کوروش نتوانست سودای مصر را در سر بپروراند، زیرا در یکی از جنگ ها کشته شد؛ جنگی که با ماساگیدیس در کنار دریای سور در دسامبر سال 530 پیش از میلاد داشت. پسر او، کمبوجیه دوم، راه پدر را در فتح سرزمین های مختلف ادامه داد، و توانست مصر، نوبیا، و سرینیکا را در طول دوران حکومت کوتاه خود به امپراطوری هخامنشی بیافزاید.
10. هرم بزرگ جیزه- مصر
اهرام مصر، ساختارهای هرمی شکل سنگی باستانی هستند که در مصر می باشند. تا سال 2008، حدود 138 هرم در مصر کشف شده است. بیشتر آنها به عنوان مقبره های فراعته و همسرانشان و در طول دوران پادشاهی کهن و میانه، ساخته شدند.
این باور وجود دارد که هرم بزرگ جیزه، برای چهارمین خاندان مصر، یعنی فرعون خوفو ساخته شده است و ساخت آن بیست سال و تا سال 2560 پیش از میلاد، طول کشید. این هرم بزرگ، بلندترین ساختمان ساخت بشر برای بیش از 3800 سال بود. آنچه که امروز از آن بر جای مانده و ما می بینیم، پایه ساختمان است. هرم جیزه با سنگ پوشانده شده بود که حالت صافی را به آن می بخشید؛ آنچه که امروز دیده می شود، سطح زیرین آن است. هنوز هم برخی از سنگ های آن را می توان دید.
نظریه های علمی و جایگزین زیادی درباره تکنیک های ساخخت هرم بزرگ جیزه مطرح شده است. بیشتر فرضیه ها بر این مبنا قرار دارد که این هرم با سنگ های عظیمی ساخته شده است که با کشیدن و بلند کردن آنها در این محل قرار داده شده اند.
*مقبره امپراطور شین، شی هووانگ- چین
امپراطور شی هووانگ (210-246 پیش از میلاد)، ببر شین و اولین امپراطور چین بود، که قبایل متخاصم با یکدیگر را به یگ گروه واحد و متحد تبدیل کرد. او بنیانگذار سلسله شین است. شی هووانگ، بین سالهای 221 تا 210 پیش از میلاد، فرمانروای چین بود. او سوژه فیلم جدید کارگردان ژانگ یموو به نام "قهرمان" بود. این یکی دیگر از شگفتی های بزرگ بشری می باشد. و توسط یکی از قدرتمندترین امپراطوران تاریخ برای جاودانه شدن، حداقل در خاطره جمعی بشر، ساخته شده است.
افراد کمی هستند که درباره ارتش تراکوتای (ارتش قرمز مایل به قهوه ای) امپراطور چیزی نشنیده اند. کاری باور نکردنی در دنیای هنر!! سربازان، امپراطور را در جهان دیگر همراهی می کنند. مساحت این مکان 52 کیلومتر مربع است.
خود کوه، که پوشیده از درختان و گیاهان مختلف است، و تقریبا به بزرگی هرم جیزه می باشد. احتمالا اندازه آن دو برابر میزانی است که امروز می بینیم، و این به خاطر دو هزار سال فرسایش موجود بر روی آن بوده که ابعادش را به میزان کنونی کاهش داده است. البته بر این اساس، نمی توان مقیاس دقیقی از آرامگاه اولین امپراطور چین به دست آورد.
امپراطور شی هووانگ، شدیدا باور داشت که پس از مرگ نیز زندگی می کند و بالواقع زنده است. بنابراین، می خواست مطمئن شود که در آن دنیا نیز از قدرتی بالا برخوردار است. به همین دلیل، او در زیر زمین امپراطوری دیگری را برای خود ساخت: امپراطوری با ارتش سربازان تراکوتای (ارتش قرمز مایل به قهوه ای).
منبع:seemorgh.com
دور دنیا با یک کلیک
ادامه مطلب ...
موقعیت جغرافیایی و تاریخی کوفه
مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان 
موقعیت جغرافیایی و تاریخی کوفه
کوفه پایتخت دوران خلافت امام علی(علیه السلام) در هشت کیلومتری شرق نجف اشرف برکرانه رود فرات قرار دارد. این سرزمین 22 متر از سطح دریا ارتفاع دارد و در شرق آن رود فرات، در غرب آن صحرا، در جنوب غربی آن شهر باستانی حیره(شش کیلومتری آن) و در شمال شرقی آن ذی الکفل واقع شده است.
به سبب همین نزدیکی به فرات، که در سه کیلومتری شرق آن قرار دارد، و نیز جاری بودن یکی از شاخه های فرات در شرق آن،1 زمین های اطراف شهر حاصل خیز است و به گفته اصطخری «به همین سبب آب و هوای کوفه از بصره خوش تر است».2
در شش کیلومتری کوفه، شهر باستانی حیره قرار دارد که در فصل های پیشین در مورد سابقه تاریخی آن سخن گفتیم.
به هنگام هجوم سپاه اسلام به ایران و تسخیر مدائن، این شهر آب و هوای مطلوبی برای حضور دائمی نیروهای جنگ جو و غازیان نداشت وچون فتح سایر قسمت های ایران وابسته به ماندگاری نیروی نظامی یا ایجاد اردوگاهی برای حضور مستمر نیروهای جنگ جو بود خلیفه دوم دستور داد تا سرزمینی مناسب پیدا کنند و سلمان فارسی محل کوفه را برای این منظور انتخاب کرد.3 در آن هنگام کوفه را به سبب وجود ریگ زاری از شن سرخ «سهله» می گفتند.
سعد بن ابی وقاص که این مکان را برای ایجاد اردوگاه مناسب دید، به احداث آن اقدام کرد.4 در سال انتخاب این منطقه به عنوان اردوگاه اختلاف نظر وجود دارد. تاریخ آن را از پانزدهم تا هجدهم هجری گفته اند، امّا اتفاق منابع تاریخی برهفدهم هجری است.5 جایی که بعدها در آن شهر کوفه ساخته شد، ریگ زار و صحرای شن بود و به نظر می رسد تا قبل از اسلام منطقه مسکونی نبود.
اما با استناد به برخی از روایت های ایرانی، این جا شهری بود که هوشنگ پیشدادی، از پادشاهان افسانه ای ایران باستان، آن را ساخت و سعد آن جا را تجدید بنا کرد.6 آن چه که روشن است در این مکان به هنگام حکومت ساسانیان قلعه و دژ وجود داشت و بدان سبب آن را قبل از اسلام «سورستان» می نامیدند و سور در فارسی به معنای دیوار و حصار است.7 به هر حال، سعد بن ابی وقاص این مکان را محل تمرکز و تجمع سپاهیان اسلام قرار داد.
هدف اصلی از هم زمانی ساخت کوفه و بصره این بود که در جانب غربی شط فرات اردوگاهی ثابت برای سپاهیان باشد.8 ابتدا مسجد بزرگی در آن ساختند سپس بازارها و خانه ها در کنار آن بنا کردند و کم کم این منطقه به شهر بزرگی تبدیل شد و محله هایی در آن ایجاد شد که هریک به قبیله ای خاص اختصاص داشت.9
برای شهر کوفه حاکمانی از سوی خلیفه تعیین می شد که نخستین آن سعد بن ابی وقاص، فاتح ایران، بود. پس از آن، خلیفه، عمار بن یاسر و چندی بعد ابوموسی اشعری را والی این شهر کرد تا این که در 36 ق، پس از جنگ جمل و شکست سپاه ناکثین، امام علی(علیه السلام) پایتخت را از مدینه به کوفه انتقال داد و از آن پس، مرکز خلافت اسلامی حدود پنج سال به این شهر منتقل شد.
کوفه پس از صلح امام حسن، برای همیشه از پایتختی افتاد. ولی موقعیت استراتژیکی خویش را به سبب حضور نیروهای جنگ جو حفظ کرد و در میان شهرهای عراق هم چنان به عنوان مرکزیتی در برابر شام قرار داشت و آبستن حوادث زیادی شد. یاران و صحابه امام علی(علیه السلام) ندای حق طلبانه خویش را از این شهر به گوش دمشق و معاویه رساندند.
کسانی چون حجر بن عدی، میثم تمار، کمیل بن زیاد، عمروبن حمق خزاعی و... تا پای جان در دفاع از علی(علیه السلام) و اهل بیت ایستادند. امروزه مزار باشکوه برخی از آنان حاکی از آن ایثارها و جان فشانی ها است.
با این حال، کوفه در تاریخ خویش کارنامه ای درخشان برجای نگذاشته است، مزاج رنگانگ مردم این شهر، عهدشکنی ها و پیمان شکنی های آنان در دوره های متعدد، سست عنصری و جهالت آن ها، که در عصر امام علی(علیه السلام) باعث ظهور جریان انحرافی خوارج و نیز واگذاری خلافت به بنی امیه شد، مدعای این سخن است.
و بالاتر از آن، دعوت نامه های فراوان مردم این شهر و سپس بیوفایی به عهد خود به هنگام قیام امام حسین(علیه السلام) و عدم حمایت جدی از نماینده ایشان، مسلم بن عقیل، و سرانجام اهل بیت رسول الله، چهره ای نه چندان مطلوب از این سرزمین و مردم آن ترسیم کرده است. با وجود این، برخی از شیعیان و دوست داران اهل بیت در این شهر کوشیدند تا وفاداری خود را به آرمان هایشان نشان دهند. توابین افرادی بودند که خود برای امام حسین(علیه السلام) نامه نوشتند و او را به کوفه دعوت کردند ولی نتوانستند به او بپیوندند و در کربلا حضور یابند.
لذا در سال 65 ق در یک قیام، جان خود را با خدای خویش معامله کردند و برای قبولی توبه خود از این کوتاهی بزرگ، آن را با خون خود مُهر کردند. یک سال بعد، مختار ابن ابی عبیدة ثقفی، که یکی از هدف های قیام خود را گرفتن انتقام خون شهیدان کربلا اعلام کرده بود، کوفه را تسخیر کرد. مردم این شهر و دوست داران اهل بیت جوان مردانه در کنار او ایستادند.
بیشتر آنان از موالی و یا عجم بودند و بیست هزار تن از آنان در سپاه مختار حضور یافتند. گفته اند که در سپاه او کسی جز به فارسی صحبت نمی کرد. مختار موفق شد با تلاش ابراهیم بن مالک اشتر، فرمانده سپاهش، سپاه عبیدالله بن زیاد را در نزدیکی کوفه شکست دهد و همه مسببان و عاملان شهادت امام حسین(علیه السلام) و اهل بیت او را به قتل برساند؛ اگرچه یک سال بعد، با شکست مختار، مصعب بن زبیر، انتقام سختی از مردم کوفه گرفت و بسیاری را قتل عام کرد.
در آغاز دعوت عباسی، کوفه یکی از مراکز استراتژیک و مهم دعوت بود و سفاح، نخستین خلیفه عباسی، مدت کوتاهی در آن جا اقامت گزید تا این که شهر هاشمیه را به عنوان پایتخت خلافت اسلامی انتخاب کرد.
از آن به بعد کوفه اهمیت خود را از دست داد و تنها در ابتدای این دوران به سبب آشکار شدن قبر مطهر امام علی(علیه السلام) در پشت شهر، رونق گذشته خود را بازیافت و به سبب توجه حاکمان و پادشاهان شیعی یا برخی از خلیفه ها به مرقد امام علی(علیه السلام)، به کوفه نیز توجه خاصی شد و این شهر نیز همانند سایر شهرهای عراق محل حضور، سکونت و زیارت شیعیان گردید. امروزه، کوفه شهری نسبتاً آباد است و موقعیت تجاری و اقتصادی قابل توجهی دارد. محصولات این شهر عبارت است از خرما، برنج، گندم و جو.
پی نوشت ها:
1. اصطخری، المسالک والممالک، 83؛ ابن بطوطه، سفرنامه ابن بطوطه، ترجمه محمد علی موحد، 1/270.
2. یاقوت حموی، معجم البلدان 4/490.
3. طبری، تاریخ الطبری 3/145؛ ابن خلدون، العبر، 1/535.
4. بلاذری، فتوح البلدان، 38؛ طبری، همان، 14؛ یاقوت حموی، همان، 4/491.
5. مقدسی، احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم، 161.
6. مصاحب، دایرة المعارف فارسی، 2/2358؛ ژان اوتر، سفرنامه ژان اوتر، 255.
7. یاقوت حموی، همان، 4/490؛ بلاذری، همان، 388.
8. لسترنج، جغرافیای تاریخی سرزمین های خلافت شرقی، 81.
9. طبری، همان، 3/148، 149؛ یاقوت حموی، همان، 4/491.
منبع:دکتر اصغر قائدان
hadj.ir
دور دنیا با یک کلیک
ادامه مطلب ...
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهانمسجد جنه ،
بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جامع در شهر جنه (djenne) مالی، در غرب آفریقا با 100 متر طول و 40 متر عرض بزرگترین بنای خشتی جهان لقب گرفته است.
معماری این مسجد و دیگر بناهای خشتی شهر را هنرمندان و صنعت کارانی متبحر از نسلهای مختلف بر عهده داشتند و آنها را به نحوی میساختند که در مقابل آب باران نفوذ ناپذیر باشند. لازم به ذکر است، مسلمانان اجازه ورود به این مسجد را ندارند.
تصاویری از مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا مسجد جنه ، بزرگترین مسجد خشتی دنیا
مسجد جنه ، بزرگترین مسجد
خشتی دنیا منبع:coome.ir
دور دنیا با یک کلیک 
آثار و اماکن حرم مطهر امام حسین علیه السلام
مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان 
آثار و اماکن حرم مطهر امام حسین علیه السلام
1 ـ صندوق و ضریح امام حسین(علیه السلام)
در عصر آل بویه، عضد الدوله برای نخستین بار در 371ق ضریحی از جنس چوب ساج و تزیین شده با عاج را روی قبر امام حسین(علیه السلام) نصب کرد و قبر را با پارچه های گران بهای دیباج پوشاند.1 در 620 ق مؤیدالدین محمد قمی، وزیر شیعی الناصر لدین الله عباسی، صندوقی از چوب بر روی قبر قرار داد و آن را با پارچه های گران قیمت پوشاند.2 شاه اسماعیل صفوی در 932 ق صندوق بسیار زیبایی از خاتم بر روی قبر نهاد. پس از آن، شاه عباس صفوی برای نخستین بار، ضریحی از مس بر فراز قبر و روی صندوق یاد شده گذاشت و ضریح را با پرده های حریر قیمتی پوشاند.3 در 1153 ق، گوهرشاد خانم، دختر سلطان حسین صفوی و همسر نادر شاه، صندوقی از خاتم بر روی قبر گذارد.
گفته اند صندوق کنونی همان صندوقی است که همسر نادر شاه روی قبر قرار داده بود.4 برخی نیز گفته اند این صندوقی است که شاه طهماسب صفوی در 1123 ق به حرم هدیه کرده است. این صندوق در اثر تهاجم وهابیان در 1216 ق آتش گرفت و بخشی از آن سوخت. در 1225ق به توصیه شیخ جعفرآل کاشف الغطاء و به دستور « خان جان » قاجاری صندوق را با پوششی از نقره ترمیم کردند و با پارچه حریر پوشاندند.5 روی صندوق به این موضوع چنین اشاره شده است:
« بعد تکسیر اعداء الله فی سنة 1216 ق قام بتجدیده خان القاجار 1225 ق کتبه صالح الکلکاوی ».
آقا محمد خان نیز ضریحی از نقره بر فراز قبر نصب کرد6 و درهای ورودی را، که از رواق به داخل حرم باز می شد، با نقره تزیین نمود.7 پس از چندی، ناصرالدین شاه، که به شخصه به زیارت کربلا مشرف شده بود، دستورهایی برای تعمیر و بازسازی حرم صادر کرد؛ ضریحی از نقره ساخت و آن را روی قبر گذاشت. بدین گونه قبر مطهر دارای دو ضریح بیرونی و داخلی شد.
نام هدیه کننده ضریح بیرونی، یعنی ناصرالدین شاه، بر آن ثبت شده است. روی درِ آن، پنجره نقره ای کوچکی است و بر بالای آن این عبارت دیده می شود: قال رسول الله(صلّی الله علیه و آله) « الحسن و الحسین سیدی شباب اهل الجنه و ابوهما خیرٌ منهما » این ضریح، ضریح مسین شاه عباس را در خود جای داده است.8 ناصر الدین شاه که خود داخل آن شده، ضریح و قبر را چنین توصیف می کند: « من و میرزا حسن کلید دار جسارت کرده توی ضریح حضرت رفته از ضریح هم درب کوچک دیگر بود میرزا حسن باز کرد، شمعی در دست داشت دور قبر منور با آجر فرش شده بود که پا روی آجر گذاشته شود.
من از طرفی میرزا حسن از طرفی به زحمت زیاد رفتیم. میرزا حسن متصل شمع را کج می کرد. من از دست او گرفتم. من به طور عجیبی روی آجرها نشسته بودم جا تنگ بود. سرم به تخته ضریح می خورد. جای نشستن تنگ و بسیار مشکل بود. میرزا حسن تخته روی قبر مطهر را کشید. دست برده دو سه مشتی تربت صحیح از روی قبر مطهر برداشتم ».9 در پایین پای آن، ضریح دیگری متصل به ضریح بیرونی قرار گرفته که به علی اکبر، فرزند دلاور امام حسین(علیه السلام )، تعلق دارد. در 1355 ق، سیف الدین طاهر، از داعیان اسماعیلی، پنجره ای از نقره برای مرقد مطهر ساخت و آن را از هند به کربلا فرستاد که بر بالای آن نوشته شده بود:
« ان الداعی الی حب آل محمد الطاهر بن ابی محمد الطاهر سیف الدین نجل سیدنا محمد برهان الدین من بلاد الهند سنه خمس و خمسین و ثلث مائة بعد الالف 1355 ق ».10 در 1360 ق استاد محمد صنیع خاتم شیرازی، از استادان برجسته خاتم کاری، صندوق مطهر را تعمیر کرد.
در طول تاریخ، همواره پادشاهان و بزرگان، چراغ دان های گران قیمتی از طلا و نقره به داخل ضریح مبارک هدیه می کردند. یک جفت شمعدان طلای بسیار بزرگ از سوی سلطان عبدالمجید خان عثمانی به حرم هدیه شده است.
بعضی از قندیل های آویزان شده از جنس طلا و نقره، از هند و جاهای دیگر آمده است.11 امروزه طول ضریح مطهر به پنج پنجره و عرض آن نیز به چهار پنجره تقسیم می شود. هر قسمت هشتاد سانتی متر عرض دارد. اما بخشی که مرقد علی اکبر( علیه السلام) در آن است، یعنی پایین پای آن حضرت، از ضریح تنها یک بخش و از طول دو بخش را در بر می گیرد.
طول ضریح مرقد امام حسین(علیه السلام) 5/5 و عرض آن 5/4 متر است و طول آن قسمت که قبر علی اکبر(علیه السلام) را در خود جای داده 6/2 و عرض آن 4/1 متر است. ارتفاع ضریح به 5/3 متر می رسد و بر بالای آن در چهار گوشه، چهار گویچه شکلی است که طول هر یک نیم متر و زر اندود است.12 بر روی ضریح، دیوارهای صحن، حرم و گل دسته ها آثاری از گلوله دیده می شود که حاصل تهاجم نیروهای بعثی به شیعیان متحصن در مرقد در 1370 ش است. این شیعیان علیه حکومت وقت قیام کرده بودند.
بربالای سر مبارک آن حضرت، بیرون ضریح، سنگ قهوه ای رنگی به نشانه جایگاه دفن سر آن حضرت نصب است. برخی گفته اند شمر ملعون سر مبارک امام(علیه السلام) را روی آن جدا کرد.
بر اساس روایت های موجود، امام سجاد(علیه السلام) سر مبارک امام حسین و برخی از شهیدان را به کربلا بازگرداند و در کنار جسدهای پاک شان به خاک سپرد. بر اساس روایتی دیگر، سر مبارک امام در بالای قبر پدر بزرگوارش امام علی(علیه السلام) در نجف دفن شده است. امام صادق(علیه السلام) در این مکان نماز می گزارد و توصیه می کرد که بر سر مبارک امام حسین(علیه السلام)، در این مکان نماز گزارده شود13 برخی نیز گفته اند سر آن حضرت را به عسقلان مصر بردند و در آن جا دفن کردند.
امروزه، در شهر قاهره در مسجدی به نام مسجد الحسین(علیه السلام) ضریحی با عنوان رأس الحسین قرار دارد که مردم آن شهر پیرامون آن دعا و زیارت می خوانند و سوم شعبان، روز تولد امام حسین(علیه السلام)، را ده روز جشن می گیرند و احترام خاصی به این مکان می گذارند.
قبر و ضریح علی اکبر(علیه السلام) محل دفن جوان شجاع و دلاور امام حسین(علیه السلام) در پایین پای آن حضرت است. ضریح امام حسین(علیه السلام)، چنان که شرح آن در صفحه های پیشین رفت، به صورت شش ضلعی است که دو ضلع پایین آن به علی اکبر و شهیدان بنی هاشم تعلق دارد. این قسمت به ضریح بیرونی قبر امام حسین(علیه السلام) وصل شده و 6/2 متر طول و 4/1 متر عرض دارد. بنابر این از عرض یک بخش و از طول دو بخش را در بر می گیرد و دو ضلع از آن را به خود اختصاص می دهد.
2 ـ مزار شهیدان بنی هاشم
مزار شهیدان بنی هاشم در کنار مزار علی اکبر و پایین پای مبارک امام حسین(علیه السلام) قرار دارد. بر اساس روایات، بنی اسد وقتی شهیدان را به خاک سپردند جنازه های شهیدان بنی هاشم را، که در یک خیمه توسط امام حسین(علیه السلام) جمع آوری شده بود، پایین پای آن حضرت دفن کردند و سپس چند متر پایین تر از آن دیگر شهیدان کربلا، غیر از بنی هاشم، را به خاک سپردند.14
3 ـ قبرهای دیگر شهیدان کربلا
تمامی شهیدان کربلا، به جز حضرت ابوالفضل، حربن یزید ریاحی و حبیب بن مظاهر، در نزدیکی قبر حضرت امام حسین(علیه السلام) به خاک سپرده شده اند و قبرهای آنان در سمت جنوب شرقی ضریح امام حسین(علیه السلام)، به فاصله چند متری آن قرار دارد.
اکنون این قبرها، که در داخل یک اتاقک دوازده متری و حاوی صندوق خاتم است، پنجره ای از نقره به طول پنج متر دارد و آرامگاه را مشخص می کند. بر بالای این پنجره، اسامی حدود 120 تن از شهیدان کربلا، همراه با زیارت نامه مخصوص بر روی کتیبه ای از کاشی های آبی نقش بسته است. قبل از توسعه جدید حرم، یعنی تا 1213 ق، این قبرها بقعه ای جداگانه داشت و از حرم امام حسین(علیه السلام) مستقل و مجزا بود به گونه ای که طواف پیرامون آن میسر بود.
سخن ابو حمزه ثمالی این مطلب را تأیید می کند: « سپس از حرم مطهر خارج شو و در مقابل قبور شهدا بایست ».15 کسانی که قبل از توسعه آن را دیده اند توصیف شان به همین گونه است.16 در 1213 ق، عملیات توسعه جدید آغاز شد و به دلیل زیاد بودن زائران و تنگیِ مکان زیارت، سید علی طباطبایی و آیت الله شهرستانی برای تأمین رفاه زائران دیوار آن بقعه را برداشتند و راهروی درِ ورودی رواق جنوبی به مزار شهیدان را بستند و در قسمت شمالی آن، ضریحی از چوب ساج قرار دادند سپس دیوار حائل را برداشتند و آن را به حرم متصل کردند.
با این کار امکان طواف پیرامون مزار شهیدان از بین رفت اما فضای زیارتی مناسبی ایجاد شد. در 1230 ق از سوی ملا محمد صالح برغانی ضریحی از برنج با کتیبه نقره ای حاوی شعرهای محتشم کاشانی بر آرامگاه شهیدان نصب شد و صندوقی از خاتم نیز در داخل آن قرار گرفت. در اوایل قرن چهاردهم، انیس الدوله، همسر ناصرالدین شاه، ضریح نقره ای به طول حدود 80/4 در پنج شبکه و ارتفاع 70/1 برای آرامگاه شهیدان تقدیم کرد. این ضریح به جای ضریح قبلی نصب شد و هم اکنون نیز در همان مکان باقی است. در 1361 ق صندوق خاتم کاری این آرامگاه به کوشش محمد صنیع خاتم شیرازی تعمیر شد و دیوارهای مجاور ضریح را هنرمندان توانای ایرانی آینه کاری کردند.17
پی نوشت ها:
1. جعفر الخلیلی، موسوعة العتبات المقدسه، 8/182.
2. مدرسی، همان، 259.
3. آل طعمه، همان، 98.
4. مدرسی، همان، 260.
5. آل طعمه، همان، 100.
6. ناصر الدین شاه، همان، 119.
7. سفرنامه سیف الدوله به مکه مکرمه، 231.
8. ادیب الملک، سفرنامه ادیب الملک به عتبات، 160.
9. ناصر الدین شاه، همان، 120.
10. آل طعمه، همان، 100.
11. سیف الدوله، همان، 231؛ ابن بطوطه، همان، 273.
12. آل طعمه، همان 100 ـ 101.
13. بنگرید زیارت مخصوص امیر المؤمنین که در آن به دفن سر امام حسین(علیه السلام) در این مکان اشاره شده است.
14. دایرة المعارف تشیع، 3/363.
15. مدرسی، شهر حسین، 347.
16. همان جا. 17. دایرة المعارف تشیع، 1/44؛ مدرسی، همان، 423.
منبع: عتبات عالیات عراق؛ دکتر اصغر قائدان
hadj.ir
دور دنیا با یک کلیک
ادامه مطلب ...
مهمترین زیارتگاههای کربلا و حومه آن
مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان 
مهمترین زیارتگاههای کربلا و حومه آن
حرم امام حسین(علیه السلام)، که به همراه حرم ابوالفضل العباس(علیه السلام) و فضاهای پیرامون این دو جایگاه، هسته مرکزی شهر را تشکیل می دهند. حرم مطهر بیش از دو متر از سطح شهر پایین تر است؛ از این رو تعداد زیادی پله زائران را از دروازه ها به درون صحن هدایت می کند.
ساختمان کنونی حرم از ساخته های دوره صفوی و عثمانی و قاجار است. حرم مطهر از گنبدی بزرگ و مطلاّ تشکیل شده که بر روی گنبد خانه ای وسیع و چندین رواق و یک مسجد بزرگ و صحنی فراخ است که تمامی این مجموعه را در بر می گیرد. گنبد طلا از ساخته های دوران صفویه است و طلاکاری آن به دستور آغامحمدخان قاجارانجام گرفته است.
در زیر گنبد، ضریح نقره ای و بزرگ و چند ضلعی قرار دارد که قسمت عمده فضای گنبدخانه را اشغال کرده و درون آن قبر مطهر امام حسین(علیه السلام) و دو فرزندش علی اصغر و علی اکبر جای دارد. در سمت شرق ضریح مطهر حضرت، فضایی است که در جنوب آن پنجره ای نقره ای قرار دارد. اینجا آرامگاه قسمت اعظم شهیدان واقعه کربلا است که همگی آنان پیرامون آن پنجره و فضاهای اطراف پراکنده و مدفون هستند.
قتلگاه: جایگاهی است در نزدیکی آرامگاه حبیب بن مظاهر اسدی که بنابر گفته روایات، امام حسین(علیه السلام) در آنجا به شهادت رسید و بعدها به جایگاه کنونی منتقل شد و دفن گردیده اند.
تلّ زینبیّه: در فاصله 20 متری از سمت غرب صحن مطهّر، تپه ای به ارتفاع 5 متر وجود دارد که امروزه بر روی آن اتاقی ساخته شده است، این تپّه به نام «تلّ زینبیّه» یا تپّه حضرت زینب(علیها السلام) مشهور است و بنا به نقل مورّخان، تپّه ای بوده است که در روز عاشورا حضرت زینب بر روی آن می رفته و از سیر وقایع جنگ آگاهی می یافته اند.
حرم منوّر و پاک ابوالفضل العباس(علیه السلام): این حرم در فاصله 350 متری شمال شرقی حرم امام حسین(علیه السلام)قرار گرفته و دارای قبّه و بارگاه شکوهمندی است که جسد پاک این سردار رشید و یار وفادار امام حسین(علیه السلام) را در بَرگرفته است. ساختمان دارای گنبدی طلایی است که بر روی گنبد خانه ای کوچکتر از حرم امام حسین(علیه السلام) قرار دارد. گِرداگرد قبر مطهّر را چهار رواق و صحن فراخ و وسیعی به همراه ایوان زیبا در برگرفته است. ضریح زیبای آن حضرت به دستور مرحوم آیة الله العظمی حکیم در سال 1965 میلادی در اصفهان ساخته شد.
آرامگاه حبیب بن مظاهر اسدی: او یکی از شهدای روز عاشورا است که در سن 80 سالگی به یاری امام حسین(علیه السلام) شتافت و شهید گردید و در فاصله 10 متری از ضریح مطهر و در رواق جنوب غربی مدفون است و دارای ضریح کوچکی است.
آرامگاه سید ابراهیم مجاب: وی امام زاده والا مقام و عظیم الشأن و دارای نسل مبارکی است. او ابراهیم فرزند محمّد العابد فرزند امام موسی بن جعفر(علیه السلام) است که در این بقعه مطهّر دفن شده است و بنا به نوشته مورّخان، بسیاری از سادات و بزرگان پیرامون او مدفونند. آرامگاه او در رواق حرم مطهّر و در گوشه شمال غربی آن است.
مشاهیر مدفون در حرم: در سرتاسر صحن و حجره های گرداگرد آن و رواقها، بسیاری از بزرگان در طول تاریخ دفن شده اند، برخی از این حجره ها به نام شخصیتی که در داخل آن دفن شده، مشهور است؛ همچون آخرین مقبره ای که در جنوب سمت مشرق قرار دارد و مدفن بسیاری از علمای دین می باشد که مشهورترین آنها مرحوم آیة الله میرزا محمّد تقی شیرازی است که در سال 1920میلادی، رهبری انقلاب مردم بر ضدّ دولت انگلیس را بر عهده داشت. از دیگر مشاهیر مدفون در این بقعه مطهر، میرزا محمّد تقی خان امیر کبیر است که پس از به قتل رسیدنش در کاشان، به کربلا منتقل و در مقبره ای در رواق شرقی حرم مطهر دفن گردید، همچنین قاجاریه نیز در رواق شمالی، دارای مقبره ای هستند که جمعی از آنان در آنجا مدفونند.
خیمه گاه: در جنوب صحن مطهّر امام حسین(علیه السلام) و در فاصله 250 متری واقع است. (بنا به نقل مورّخان، محلّ برافراشته شدن خیمه ها و چادرهای سید الشهدا(علیه السلام) و یاران او بوده است). امروزه جایگاه خیمه ها را با ساختمانسازی به تصویر کشیده اند.
مقام حضرت مهدی(علیه السلام): در میان نخلستانهای کرانه رودخانه فرات که این شاخه رودخانه به نام «نهر علقمه» مشهور است، از شمال کربلا می گذرد و آن جایگاهی است منسوب به حضرت حجّت(علیه السلام) که مردم در آن به نماز می پردازند.
حُرّ: و آن شهرکی است در جنوب غربی کربلا که در فاصله 9 کیلومتری از شهر واقع شده و نام آن برگرفته از نام حرّ بن یزید ریاحی است. او در روز عاشورا یکی از فرماندهان لشکر عبیدالله زیاد بود ولی بعدها توبه کرد و به لشکر حق پیوست و تا پای جان ایستاد و به شهادت رسید و در این موقعیّت دفن گردید. امروزه آرامگاه او، که از ساخته های شاه اسماعیل صفوی است، دارای صحن و رواق و گنبد کاشی کاری است و مؤمنان فوج فوج به زیارت قبرش می شتابند.
آرامگاه الأخرس بن الکاظم(علیه السلام): وی محمد ابن أبی الفتح أخرس، از نوادگان حضرت موسی بن جعفر(علیه السلام)است که بقعه اش در حومه کربلا، در محله ای به نام «الأبتر» قرار دارد.
آرامگاه ابن حمزه: وی نواده امیر المؤمنین و از امام زادگان والا مقام است. آرامگاهش در آغازِ بزرگراه کربلا ـ طویریج قرار دارد.
آرامگاه عون بن عبدالله: در نسبت این امام زاده تردیدهایی وجود دارد که آیا وی همان عونی است که در کربلا شهید شد و یا نواده امام حسن(علیه السلام) است؟ امروزه وی دارای بقعه و بارگاه باشکوهی در 11 کیلومتری شمال غربی کربلا و در آغاز بزرگراه کربلا ـ بغداد می باشد. این امام زاده بسیار مورد توجّه مردمان عراق و دارای نذر مجربی است: از این رو همواره مزار او مملو از زائر و نذورات آنان است.
آرامگاه طفلان مسلم: این آرامگاه در راه کربلا ـ بغداد، در حومه شهر مسیّب قرار دارد.
این دو کودک به نامهای محمّد و ابراهیم، فرزندان حضرت مسلم ابن عقیل هستند که پس از شهادت پدرشان به شهادت رسیدند، آرامگاه این دو کودک صحن و سرای باشکوهی داشته و بر قبر هر یک گنبد و ضریحی قرار دارد.
آرامگاه ابن هاشم: وی از نوادگان حضرت موسی بن جعفر(علیه السلام)است که در سال 745هـ.ق. وفات یافت و آرامگاهش امروزه در کویری واقع در شمال غربی کربلا می باشد. قبر او دارای صحن و سرای بزرگی است و در میان اعراب بیابان گرد بسیار معروف است و آنان همواره بدو پناه آورده و نذر می کنند.
آرامگاه ابن فَهْد حِلّی: او از فقهای امامیّه است و قبرش در غرب خیابان «باب القبله» درون مسجدی به نام او قرار دارد.
حسینیّه های کربلا: با توجّه به این که کربلا شهری زیارتی است و سالیانه صدها هزار مسلمان از سرتاسر کشورهای شیعه نشین برای زیارت به این شهر مقدّس مشرّف می شوند، از این رو بسیاری از مردم شهرهای گوناگون به ساختن حسینیّه و زائرسرا پرداخته اند که مهمترین حسینیّه ها از آنِ ایرانیان است; همانند حسینیّه تهرانیها، اصفهانیها، مازندرانی ها، قمی ها و آذربایجانیها، و ده ها حسینیّه دیگر که قسمت عمده این مراکز در سالهای اخیر منهدم و ویران گردیده است.
مدارس دینی کربلا: کربلا دارای حوزه علمیّه کهن و مهمّی است; از این رو مدارس دینی فراوان در کربلا دیده می شود که مهمترین آنها عبارتند از: مدرسه هندیّه، مدرسه حسن خان، مدرسه آیة الله بروجردی، مدرسه بادکوبه، مدرسه کریم خان، مدرسه مجاهد، مدرسه بُقعه، مدرسه حسینیّه، مدرسه شریف العلما، مدرسه سلیمیّه و...
منبع: hadj.ir
دور دنیا با یک کلیک
ادامه مطلب ...