بقعه امامزاده هاشم در 30 کیلومتری جاده رشت به تهران در استان گیلان قرار دارد. در شجره نامه موجود در بقعه، امامزاده هاشم چنین معرفی شده است هاشم بن محمدبن عبدالله بن حمزه بن محمدبن الحنفیه بن علی بن ابیطالب(ع).
بنای بقعه را به علت اینکه مداخل خوبی دارد هرچند سال یک بار تعمیر و نوسازی کردهاند از این رو بافت اصلی بقعه به کلی به هم خورده است. در جنگ جهای اول و نهضت جنگل این بقعه سیب فراوان دید بعد از کشیدن راه شوسه بقعه کنار شاهراه اصلی شمال قرار گرفت و ساختمان جدیدی برای ن ساخته شد زلزله 31 خرداد 1369 گیلان بنای مزبور را به میزان وسیع خراب کرد که در حال حاضر بازسازی شده است.
این بنا دارای بازارچه، مهمانسرای چند طبقه، مسجد بزرگ و با شکوه، پارکینگ، پارک و تاسیسات مربوط به ن، کتابخانه، مجموعه اداری، غسالخانه، کشتارگاه و درمانگاه است و این مجموعه و از پای کوه تا قله ن ادامه دارد.




منبع:tebyan.net
دور دنیا با یک کلیک
این زیارتگاه در شهر قم قرار دارد و مدفن موسی مبرقع (ع) فرزند امام محمد تقی (ع) و امامزاد گان دیگر است . به همین دلیل در صحن بزرگ این مجموعه سه زیارتگاه به اسامی امامزاده موسی مبرقع (ع) ، چهل اختران و امامزاده زید (ع) قرار دارد . این زیارتگاه در میان مردم به نام " چهل اختران " شهرت دارد .

امامزاده موسی مبرقع (ع) : به نظر می رسد که بنای ساختمان این زیارتگاه از آثار قبل از صفویه باشد . اما اکنون اثری ازگذشت زمان بر چهره آن مشاهده نمی شود و در آن عملیات تجدید بنا صورت می گیرد . این بنا مدفن موسی مبرقع فرزند امام جواد (ع) است .
چهل اختران : تاریخ بنای این بقعه سال 950 ه . ق آمده است . بانی آن شاه طهماسب صفوی و اسم معمار هنرمندش " استاد سلطان قمی " از مشاهیر معماری دوره صفویه به شما ر می رود . نام این استاد در زیارتگاه ضبط شده است . در سال 953 ه . ق به دستور شاه طهماسب صفوی سقفی بسیار مرتفع از آجر بر این بقعه زده شد .

در این مکان قبور جمعی از سادات و امامزادگان از جمله فرزندان و اولادان امام موسی مبرقع (ع) جای دارد . می گویند در این بقعه چهل زن ، چهل مرد و بیست و پنج کودک ، در مجموع صد و پنج نفر، دفن شده اند .
امامزاده زید ( ع) : بنای این امامزاده عمارتی است که گنبدی کوچک از آجر به شکل کلاه خود بر فراز آن به چشم می خورد و به سده نهم ه . ق تعلق دارد . این مکان مدفن یکی از نوادگان امام زین العابدین (ع) است.
دور دنیا با یک کلیک

حرکت به سوی برادر
جناب سید امیر احمد معروف به شاه چراغ به اتفاق جناب سید امیر محمد عابد و جناب سید علاءالدینحسین، برادران معظم و جمع کثیری از برادرزادگان و بنی اعمام و اقارب و دوستان به قصد زیارت حضرت رضا علیه السلام از حجاز به سمت طوس حرکت نمودند. در بین راه نیز جمع کثیری از شیعیان و علاقه مندان به خاندان رسالت، به سادات معظم ملحق و به اتفاق حرکت نمودند. می نویسند: به نزدیک شیراز که رسیدند، تقریباً یک قافله پانزده هزار نفری از زنان و مردان تشکیل شده بود. خبر حرکت [سید امیر احمد و کاروان همراه] را به مأمون دادند. ترسید که اگر چنین جمعیتی از بنی هاشم و دوستداران و فدائیان آن ها به طوس برسند، اسباب تزلزل مقام خلافت گردد. لذا امریّه ای صادر نمود به تمام حکام بلاد که در هر کجا قافله بنی هاشم رسیدند، مانع از حرکت شوید و آن ها را به سمت مدینه برگردانید. به هرکجا این حکم رسید قافله حرکت کرده بود مگر شیراز.
شایعه
حاکم شیراز مردی بود بسیار جدی و مقتدر. فوری با چهل هزار لشکر جرّار، در خان زنیان، در هشت فرسخی شیراز اردو زدند. همین که قافله بنی هاشم رسیدند، پیغام داد که حسب الامر خلیفه، آقایان از همین جا باید برگردید. حضرت سید امیر احمد فرمودند: ما قصدی از این مسافرت نداریم، جز دیدار برادر بزرگوارمان حضرت رضا علیه السلام .
... صبح که قافله خواست حرکت نماید، احتیاطاً زنان را عقب قافله قرار دادند... لشکر قتلغ خان سر راه را بستند و جنگ شدید خونینی شروع شد. لشکر قتلغ خان در اثر فشار و شجاعت بنی هاشم پراکنده شدند. لشکر شکست خورده، تدبیری اندیشیدند. بالای بلندی ها فریاد زدند: الان خبر رسید که ولیعهد [امام هشتم علیه السلام ] وفات کرد. این خبر مانند برق، ارکان وجود مردمان سست عنصر را تکان داده، از اطراف امام زادگان متفرق شدند. جناب سید امیر احمد، شبانه با اخوان و اقارب از بیراهه به شیراز رهسپار گردیدند. جناب احمد فرمودند: چون دشمن در تعقیب است، خوب است با لباس مبدّل پراکنده شوید تا گرفتار نشوید. [سید امیر احمد] وقتی به شیراز وارد شدند، در منزل یکی از دوستان صمیمی اهل بیت طهارت در محل سر دزک [همین مکان که الآن بقعه و بارگاه آن حضرت است] پنهان و شب و روز را به عبادت می گذرانیدند.
شهادت
از طرف والی فارس بسیاری برای پیدا کردن امام زادگان معظم گماشتند تا بعد از یک سال جناب سید امیر احمد را یافتند. خبر به حکومت دادند. لشکر بسیاری برای دستگیری آن حضرت فرستادند. جناب احمد چنان دفاعی به کار برده و شجاعتی به خرج داده که هنوز بعد از هزار و صد سال اسباب عبرت و حیرت ارباب تاریخ می باشد.
عاقبت چون دیدند از عهده اش برنمی آیند، از طرفی خانه همسایه را سوراخ کرده وارد خانه شدند و در موقع استراحت، از پشت سر، شمشیری بر فرق نازنینش زدند و در همان حال جمعی مشغول خراب کردن خانه بودند. فلذا بدن مبارکش زیر توده های خاک پنهان شد.
پیدا شدن جسم مبارک شاه چراغ
[اوایل قرن هفتم هجری] از جمله وزراء و مقربان دربار اتابک مظفرالدین، امیر مقرب الدین مسعود بوده که میل بسیاری به عمران و آبادی داشت. فلذا امر کرد، تلّ زباله ای که وسط شهر شیراز را به صورت بدی در آورده بود بردارند و در آن محل عمارت بزرگی برپا کنند. روزی در اثنای کار، جسد تر و تازه مقتولی بدون تغییر و تبدّل با فرق شکافته، زیبا و وجیه، زیرآوار، قرار گرفته. خبر به وزارت خانه رسید. حسب الامر وزیر اعظم، جمعی به تفتیش قضیه آمدند و فقط اثری که در بدن آن مقتول جوان دیدند که معرف او شد، حلقه انگشتری بود که بر خاتمش نقش بود: «العزةُ لِلّه، احمد بن موسی»
منبع:hawzah.net
دور دنیا با یک کلیک

آدرس: لویزان، خیابان شعبانلو-امامزاده پنج تن که مرقد پنج برادر به نامهای سالم، ابوطالب، صائم، رحیم و حسین است بر بالای تپهای قرار دارد. آنها همگی پسران شیث، فرزند کاظم، فرزند علیبنالحسین زینالعابدین(ع) هستند.
بنای امامزاده تاریخی ۱۳۰ ساله دارد و دارای بقعهای چهارگوش با پوشش گنبدی است. ضریح آن مشبک و معروف به جعفری و سبز رنگ است که به صورت مربع در عهد قاجاریه ساخته شده است.
امامزاده درسال ۱۳۷۶ ، بازسازی شد و مساحت آن به ۴۶۰ مترمربع افزایش یافت و تزیینات داخلی نیز به صورت آینه کاری درآمد.
گورستان عمومی لویزان نیز در کنار امامزاده پنج تن واقع شده و مساحت آن به ۳ هکتار میرسد.

دور دنیا با یک کلیک

بنای اصلی و نخستین بقعه در نیمه دوم قرن سوم هجری قمری، توسط محمد پسر زید داعی علوی تعمیر اساسی شد.درگاه اصلی ورودی بنا که در سمت شمال قرار دارد، برای نخستین بار در زمان پادشاهان آل بویه و سپس در دوره قاجار به یاری مجد الملک قمی کامل شد.
با گذشت زمان، متعلقات دیگری هم بنای فوق افزوده شد تا به صورت مجموعه بزرگ کنونی درآمد. در حال حاضر، بنا مشتمل بر حرمهای متعدد، رواقها، مسجدها، ایوانها و صحنها است. در دوره صفویه، بناهای اطراف به آن افزوده شد و در دوره قاجار، به دلیل نزدیک بودن به پایتخت، توجه بیشتری به آن شد و بیشتر بناهای وابسته به حرم عبدالعظیم و امامزاده زید در این دوره تکمیل و تزیین شد.
از آثار تاریخی این مجموعه به سردر آجری دوران سلجوقی و صندوقی از چوب عود، فوفل و گردو و با کتیبههایی به خط نسخ و ثلث برجسته می توان اشاره کرد که به سال ۷۲۵ ه.ق، تعلق دارد .
بنای اصلی حرم، اتاقی چهار ضلعی به ابعاد ۷/۵ متری است که در بالا با چهار گوشواره به هشت ضلعی و سپس به کمک طاقبندهایی کوچک به شانزده ضلعی تبدیل و زمینه برای برپایی گنبد فراهم میشود. پوشش زیرین گنبد با طاق ضربی مدور در زمان شاه تهماسب تغییر یافت و پوشش خارجی آن درسال ۱۲۷۰ ، به دستور ناصرالدین شاه با خشتهای مسی و زرین تزیینشد.
حرم در هر ضلع به وسیله دری به رواقهای مجاور گشوده میشود. اطراف ضریح حرم از سنگ مرمر سیاه و سفید به ارتفاع ۱/۶۵ متر پوشیده شده و نیز درسال ۱۲۷۳، به فرمان ناصرالدین شاه بالای آن تا سقف به طرز چشم نوازی آینه کاری شده است.
در قسمت شرقی حرم، مسجد زنانه و در قسمت غربی مسجد مردانه و مقبره ناصرالدین شاه قرار داشت. در آن دوران، درِ کوچکی در سمت جنوبی مقبره ناصرالدین شاه وجود داشت که به حرم امامزاده حمزه باز میشد. در حال حاضر، اثری از قبر ناصرالدین شاه نیست.
در سال۱۲۷۰ ، بالای حرم و در کنار گنبد، دو گل دسته به ارتفاع ۲۴ متر از سطح بام و به قطر دو متر ساخته شد. بر فراز ضریح نیز حدود ۶۴ گلدان زرین قرار دارد.

مهمترین صحن و ایوان حرم متعلق به ایوان وسیع آستانه است که در شمال حرم واقع شده است. این ایوان به دستور ناصرالدین شاه ساخته شد. ایوان جنوبی حرم نیز درسال ۹۴۴ ، به فرمان شاه تهماسب صفوی ساخته و در دوره قاجار آینه کاری و تزیین شد.
صحنهای دیگر حرم شامل صحن توتی یا مدرسه امین السلطان در شمال غربی، حرم و صحن ناصرالدین شاه یا صحن ولیعهدی که اکنون ، به صحن کاشانی معروف است در غرب حرم و صحن باغ علی جان در شرق و حرم و صحن جنوبی است که به صحن امام زاده حمزه معروف است.
در غرب حرم مسجد و رواق بالاسر قرار دارد که از ساختههای دوران صفوی است. این مسجد دارای محراب بسیار زیبایی است که با کاشیهای معرق رنگارنگ تزیین شده است.
گورستان حضرت عبدالعظیم حسنی با مقابر، صحنها و مجموعههای خصوصی اطراف حرم، اعتبار ویژهای دارد. احترام و تقدس ویژهای که مردم برای حضرت قایل بودهاند موجب خاک سپاری بسیاری از شخصیتهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی در این گورستان شده است. ناصرالدین شاه، قاآنی شیرزای، خاندان قائم مقام فراهانی، بدیعالزمان فروزانفر، آیتالله کاشانی، علامه محمد قزوینی، حسین علی میرزا، نصرت السلطنه، ستارخان، گروهی از دراویش نعمتاللهی و فرزندان آیتالله بهبهانی در این گورستان آرمیدهاند.
درسال ۱۳۶۹، طرح توسعه حرم عبدالعظیم، در قالب بیش از ۱۶ پروژه بزرگ مذهبی، فرهنگی و رفاهی انجام و ازسال ۱۳۷۱ ، عملیات اجرایی طرح به شعاع ۲۰۰ مترمربع از حرم مطهر در زمینی به وسعت ۲۰۰۰۰ مترمربع آغاز گردید. به همین منظور، تمام قبرهای قدیمی اطراف حرم که به مرور زمان خراب شده بود و شکل ناخوشایندی به مجموعه بخشیده بود تخریب و تعداد زیادی از منازل و مغازههای اطراف خریداری گردید. زیربنای تقریبی مجموعه ۱۰۰ هزار مترمربع بوده و بودجه مورد نیاز آن نیز بالغ بر ۱۲۰ میلیارد ریال برآورد گردیده است، که از محل درآمدهای آستان، همیاری مردم و مساعدتهای دولت تأمین میشود. احداث این پروژهها زیر نظر تیمی از کارشناسان متعهد معاونت عمران آستان مقدس و با بهرهگیری از معماران چیره دست، همزمان انجام گرفته است که در نوع خود از نظر سرعت و کیفیت عملیات ساختمانی کم نظیر است.
این حرم پس از اجرای طرح توسعه، دارای زیربنای ۳۷۰۰ مترمربع، رواقهای جدید با ۸۰۰۰ متر مربع، مصلای بزرگ ری ۵۰۰۰ مترمربع، مرکز فرهنگی جوانان ۵۰۰۰ مترمربع، دارالتولیه ۲۷۰۰ مترمربع، صحن مصلی (صحن سابق باغچه علیجان) ۱۶۵۰ مترمربع؛ صحن امامزاده حمزه ۲۰۰۰۰ متر مربع؛ دانشکده علوم حدیث ۵۸۰۰ مترمربع؛ سالن اجتماعات ۳۰۰۰ مترمربع؛ موزه جدید ۱۸۰۰ مترمربع؛ تختگاههای شمالی و جنوبی ۷۰۰ مترمربع؛ صحن امامزاده طاهر ۶۵۰۰ مترمربع؛ بیمارستان ۵۰۰۰ مترمربع؛ مهمانسرا ۵۰۰۰ مترمربع؛ حوزه علمیه برهان ۵۰۰۰ مترمربع؛ کتابخانه ری با ۱۸۰۰ مترمربع و بستانهای جنوبی و شمالی است.
حضرت عبدالعظیم، ملقب به سید الکریم، با کنیه ابوالقاسم، فرزند علی ابن حسن ، فرزند حسن ابن زید، فرزند زید ابن حسن، فرزند علی ابن ابیطالب، علیهم السلام است.
بنا به نوشته شیخ جواد بن مهدی لاریجانی در کتاب الخصائص العظیمه ، ولادت آن حضرت به تاریخ ۱۷۳ ه.ق، در مدینه بوده است.
ایام زندگانی آن حضرت مقارن با امامت امام موسی کاظم و امام رضا و امام محمد تقی و امام علی النقی(ع)، بوده است. آن حضرت از معارف مذهبی آگاه بوده و در احکام قرآن شناخت و معرفت وافری داشته است. حضرت عبدالعظیم اخبار و احادیث فراوانی از امام جواد و امام هادی (ع) روایت کرده است. شیخ صدوق در کتاب امالی در ضمن حدیثی گفته است که هنگامی که حضرت عبدالعظیم خدمت امام هادی (ع) مشرف شد و عقاید خود را اظهار کرد امام هادی فرمود تو از دوستان ما هستی.
او دارای کتب و تألیفاتی نیز بوده که از مهمترین آنها، کتاب روز و شب و خطب امیرالمومنین (ع) را میتوان نام برد. آن حضرت در پانزدهم شوال ۲۵۲ ه.ق، در شهرری وفات یافت. حضرت عبدالعظیم حسنی به این علت که متوکل عباسی شرایط نامساعد و وحشتناکی برای زندگی و فعالیت نوادگان پیامبر (ص) و علی (ع) فراهم آورده بود به شهرری هجرت کرد زیرا در این شهر زمینههای مساعد شیعی و انقلابی وجود داشت. به روایتی که از ملاباقر مازندرانی ذکر شده است هجرت حضرت عبدالعظیم به شهرری به دستور امام هادی بوده است.
دور دنیا با یک کلیک