آشنایی با حرم کاظمین در عراق

مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان

آشنایی با حرم کاظمین در عراق
تاریخچه حرم کاظمین
به هنگام انتخاب بغداد به عنوان پایتخت در دوره خلافت منصور، در جوار این شهر باغ هایی وجود داشت که به شونیزیه معروف بود. منصور در 145 ق این باغ را به عنوان مقبره خانوادگی خود انتخاب کرد و آن را « مقابر قریش » نامید. نخستین کسی که در این قبرستان دفن شد جعفر فرزند منصور عباسی بود که در 150 ق از دنیا رفت.

در 179ق، امام موسی کاظم(علیه السلام) براساس دستور هارون، از مدینه به بغداد آمد و در آن شهر زندانی شد و سپس در 183 ق به دستور خلیفه توسط زندان بانش، سندی بن شاهک، مسموم شد و به شهادت رسید. ایشان را در همان مقابر قریش، مکانی که خود قبل از آن خریده بود، به خاک سپردند.1

امام کاظم(علیه السلام) چهارمین فردی بود که در این مقبره دفن می شد. قبل از ایشان جعفر و سپس عیسی نوفلی در آن مکان به خاک سپرده شده بودند و سومین نفر، خلیفه امین، فرزند هارون بود که مادرش، زبیده خاتون، برقبر او بقعه ای بنا کرد. با نظر امام جواد(علیه السلام) و به دستور مأمون بر روی مرقد امام کاظم(علیه السلام) بقعه ای ساختند و از آن پس بیشتر دولت مردان در این قبرستان خاک شدند و هریک برای خود مقبره و بقعه ای اختصاص دادند.2

امام جواد(علیه السلام) در 220 ق به دستور معتصم عباسی و توسط ام الفضل، دختر مأمون و برادر زاده معتصم، که عنوان همسری آن حضرت را داشت، مسموم و شهید شد. ایشان را نیز در جوار قبر جدشان، امام موسی بن جعفر(علیه السلام)، دفن کردند.3

بر قبر آن دو بزرگوار بقعه و عمارتی بنا کردند و آن را کاظمیه نامیدند. از آن پس مقابر قریش نام خود را به کاظمیه تغییر داد. در کنار این بقعه، مسجدی به نام مسجد باب التبن یا مسجد کاظمیه قرار داشت که شیعیان از داخل این مسجد قبر آن دو امام را زیارت می کردند و به همین سبب بقعه امامین به مشهد باب التین نیز معروف شد. آن هنگام برای مرقد آن دو امام گنبد و بنایی با چند حجره ساخته و خادمانی را برای اداره آن انتخاب کرده بودند.

بیشتر بخوانید: زندگینامه امام موسی کاظم (ع)

در جوار این بقعه باغی بود که به زبیده خاتون، همسر هارون الرشید، تعلق داشت. این باغ محل سکونت شیعیان شده بود و آن ها در آن جا وسایل و تسهیلات لازم را برای زائران مرقد فراهم می کردند.4
در سال 336 ق به امر احمد بن بویه ملقب به معز الدوله، از پادشاهان شیعی آل بویه، عمارت قبلی آستان خراب شد و از نو بقعه ای با شکوه بنا گردید و برفراز هر دو قبر ضریحی جداگانه از چوب ساج نصب شد. همچنین برفراز آن مقبره ها، یک گنبد بزرگ برافراشتند و داخل حرم را تزیین کردند. پس از او، عضدالدوله دیلمی همانند سایر مزارات امامان شیعه، تغییرات زیادی در حرم انجام داد و آن را توسعه بخشید. این کار را به سال 369 ق انجام داد و دیواری گرداگرد شهر کشید. بیمارستانی نیز بین کاظمین و بغداد ساخت که خدمات درمانی به زائران این مزار ارائه کرد. از آن زمان، کاظمین به عنوان یک شهر در کنار بغداد جایگاهی ویژه یافت.5

در 441 ق، به دنبال درگیری های شیعه و سنی در محل کرخ بغداد آتش سوزی عظیمی رخ داد که به مشهد کاظمین سرایت کرد و آسیب زیادی به بقعه مطهر رسانید. ابوالحرث ارسلان بساسیری با کمک ابونصرفیروز، فرزند ابی کالیجار، به بازسازی و مرمت آستان و مناره ها پرداختند و داخل حرم کاظمین را تزیین و صحن شریف را بازسازی کردند و دو صندوق برمزار دو امام نصب کردند.6

در 490 ق، مجد الملک ابوالفضل براوستانی وزیر شیعی برکیارق، از پادشاهان سلجوقی، به تعمیر و بازسازی حرم کاظمین پرداخت و بناهای جدیدی به اطراف آن افزود.7 دیوارهای آستان را با کاشی تزیین کرد و در شمال آن مسجدی بزرگ ساخت و دو مناره زیبا و یک مکان بزرگ برای استراحت زائران و سکونت آنان احداث کرد.

صحن و حرم کاظمین شریف براثر طغیان رود دجله در 569 ق دچار آسیب شد و خلیفه عباسی، الناصر لدین الله، به همت وزیر شیعی اش مؤید الدین محمد قمی در 575 ق تعمیراتی در آن انجام داد و حجره هایی در اطراف صحن ساخت.8 او در اطراف آستان خانه هایی برای زائران و فقیران بناکرد که به « دار الضیافه » مشهور شد. علاوه برآن حجره های اطراف صحن را در 608 ق به مدرسه علوم دینی تبدیل کرد. خلیفه عباسی در چند سال بعد، که دوباره حرم کاظمین براثر طغیان دجله دچار آسیب شد، به بازسازی آن پرداخت و خرابی ها را ترمیم کرد.9 در زمان فرزندش، الظاهر، نیز حرم مطهر دچار آتش سوزی شد و بسیاری از لوازم و نفایس آن در آتش سوخت و حتی به ضریح گنبد و مناره ها خساراتی وارد شد که خلیفه به بازسازی آن پرداخت.10

هنگام تهاجم هولاکو خان مغول به بغداد در 656 ق، شهر کاظمین دست خوش تاراج و حریق شد. اما دو سال بعد وزیر وی، عطاملک جوینی، به هنگام حکومتش بر عراق به بازسازی و جبران خسارت وارده به مشهد کاظمین پرداخت11 و دیوارهای آستان را با کاشی تزیین کرد. یک سده بعد، دوباره براثر طغیان دجله، حرم کاظمین رو به تخریب و ویرانی رفت و سلطان اویس جلایری به ترمیم و تعمیر آن اقدام کرد. دیوارهای صحن را با کاشی های زیبا تزیین و سپس دو صندوق خاتم کاری بر روی قبرهای مقدس نصب کرد و به جای یک گنبد، که در عصر آل بویه ساخته شده بود، دو گنبد برفراز قبرهای مطهر ساخت.

اما بازهم چند سال بعد، یعنی در 776 ق، دجله طغیان کرد و خرابی های زیادی در مشهد کاظمین به بار آورد.12 این بارهم سلطان اویس با تلاش وزیرش به رفع ویرانی ها پرداخت و قسمت های تخریب شده را مرمت کرد. کاروان سرایی هم برای سکونت زائران ساخت.13

عمده ترین بازسازی ها و تعمیرات آستان کاظمین در دوران صفویه انجام شد. شاه اسماعیل صفوی، در 926 ق، تمامی بناهای حرم کاظمین را خراب کرد و بنای زیبا و با شکوهی شامل رواق در چهار سو، صحن، حرم و دو گنبد جدید کاشی کاری شده ساخت. مسجدی با شکوه و با ستون های ضخیم در شمال حرم احداث کرد که اکنون هم پابرجاست و به نام مسجد صفوی اشتهار دارد. دو صندوق زیبا از خاتم برای قبر دو امام ساخت و داخل حرم را با آویزها و قندیل های قیمتی و فرش های نفیس آراست. درهای حرم کاظمین و رواق ها را نیز با نقره پوشش داد.14 امروزه، کتیبه ای از آن اقدام ها بانام شاه اسماعیل هم چنان موجود است.

بیشتر بخوانید: زندگینامه امام جواد علیه السلام

سلطان محمد خدابنده، برادر وی، که در این سال ها در عراق حکومت می کرد، کارهای او را تکمیل کرد. سلیمان قانونی پس از تسخیر عراق و سلطه عثمانی ها بر بغداد، منبری زیبا از آجر و پوششی از کاشی به مسجد صفوی تقدیم کرد. شاه عباس صفوی، برای نخستین بار، ضریحی از فولاد برفراز قبرهای امامان ساخت و حرم و روضه مطهره را تزیین کرد. در 1045 ق، شاه صفی نیز چهار مناره در گوشه های صحن ساخت که اکنون هم پا برجاست.15

در عصر قاجار هم توجه خاصی به مشهد کاظمین شد، آقا محمد خان قاجار تعمیرات و بازسازی های عمده ای در حرم انجام داد. او در 1211 ق دو گنبد آستان را، از پایین تا بالا، با طلای ناب پوشانید. ایوان رواق جنوبی را نیز طلا کاری کرد و کف حرم و صحن را با سنگ های مرمر فرش کرد. خانه هایی را در اطراف صحن خریداری کرد و صحن را توسعه داد.16
فتحعلی شاه قاجار در 1221 ق، داخل رواق ها را آینه کاری و کاشی کاری کرد و طلاهای مناره ها را تجدید کرد. این کار در 1229 ق به اتمام رسید.

بیست و شش سال بعد، معتمد الدوله منوچهر خان گرجی، از دولت مردان عصر قاجار، ایوان رواق جنوبی، شرقی و غربی را طلا کاری کرد. در 1282 ق شیخ العراقین، وکیل امیر کبیر، از ثلث ماترک میراث وی تعمیراتی در آستان انجام داد و به بازسازی و تذهیب ایوان ها و آینه کاری حرم و رواق ها و کاشی کاری صحن پرداخت. یک سال بعد، ناصر الدین شاه ضریحی از نقره بر دو مزار مطهر ساخت و آن را جای گزین ضریح فولادی عصر صفوی کرد. برخی دیگر از دولت مردان دوره قاجار از جمله فرهاد میرزا، فرزند عباس میرزا، نیز در بازسازی و توسعه حرم کاظمین نقش داشتند.17

امروزه، حرم و آستان کاظمین بیش از 14514 متر مربع مساحت دارد. طول آن 123 و عرض آن 115 متر است. حرم کاظمین به صورت مستطیل ساخته شده و با فضاهای اطراف در مجموع بیش از 26 هزار متر مربع است. در هر حال، بخش زیادی از حرم کاظمین و آستان از بناهای شاه اسماعیل صفوی است و براساس کتیبه ای سال 926 ق، تاریخ پایان بنا است.

1 ـ صندوق و ضریح
در دوران آل بویه، معزالدوله روی قبرهای امامین کاظمین صندوقی از چوب ساج نصب کرد و این صندوق در آتش سوزی سال 441 ق سوخت. ارسلان بساسیری، از حاکمان و امیران شیعی بغداد، در جریان بازسازی حرم دو صندوق جدید روی قبرها گذارد و در 629 ق، المستنصر آخرین خلیفه عباسی یک صندوق زیبا بر قبر امام جواد نصب کرد. این دو صندوق تا عصر سلطان اویس جلایری، یعنی 769 ق، باقی بود و در آن سال به سبب فرسودگی و آسیب دیدگی، دو صندوق نو و زیبا با خاتم کاری زیبا جای گزین آن ها شد.

شاه اسماعیل صفوی در قرن دهم هجری(926 ق) دو صندوق بسیار زیبا و خاتم کاری شده بر روی قبر دو امام نصب کرد. صندوق روی قبر امام جواد(علیه السلام)، که امروزه هم چنان موجود است، از شاهکارهای هنری آن عصر است و به لحاظ ریز نقش و پرکار بودن آن، از همه صندوق های نصب شده بر قبرهای عتبات زیباتر و جذاب تر است و شاهکار و زیبایی آن را تنها می توان با چشم مسلح دید.

قسمت ها و تکه های بسیار ریز عاج، که یک دهم میلی متر است، در داخل چوب های صنعتی و آبنوس کار شده و گل های منبّت از عاج با شاخه های گل نیم میلی متری از جلوه ها و شاهکارهای هنر اسلامی و ایرانی است که همه هنرمندان را به حیرت واداشته است. این صندوق 5/2 متر طول، 83/1 متر عرض و 5/1 متر ارتفاع دارد و مساحت آن بیش از 182000 سانتی متر مربع است.18

صندوق امروزین مزار مطهر امام موسی کاظم، که از عصر صفوی هم چنان باقی مانده، و توسط استاد صنیع خاتم ترمیم شده است. از لحاظ هنری و ریزکاری و پرنقشی به پای صندوق قبر امام جواد(علیه السلام) نمی رسد. این صندوق بیش از 152000 سانتی متر مربع مساحت دارد و از صندوق قبر امام جواد کوچک تر است. کتیبه هایی دارد که در 1324 ق شمسی کاری شده است.19 ناصرالدین شاه آن صندوق ها را دیده و اظهار می دارد که با نقره تزیین شده است.20

اما برای نخستین بار، معز الدوله دیلمی، در 336 ق ضریحی از چوب ساج برفراز دو قبر نصب کرد21 و در عصر شاه عباس، این ضریح جای خود را به یک ضریح فولادی داد.22
در 1283 ق ناصر الدین شاه ضریحی از نقره برای قبر دو امام ساخت و روی ضریح فولادی نصب کرد.23 حدود یک قرن بعد، در 1324 ق، بانو سلطان بیگم، دختر مشیر الملک شیرازی، ضریحی دیگر از نقره ساخت و به جای ضریح ناصر الدین شاه، که فرسوده شده و نقره های آن از بین رفته بود، گذارد.24 که امروزه هم چنان موجود است و 250 هزار مثقال نقره در آن به کار رفته است. هجده پنجره دارد و کتیبه هایی در نوار بالای آن قرار یافته که با سوره های قرآن و اسماء الهی تزیین شده است.

این ضریح هفت متر طول، پنج متر عرض و 5/3 متر ارتفاع دارد. درب ورودی ضریح وسط ضلع شرقی آن واقع شده و در فاصله بین دو صندوق قبر باز می شود. روی در کنده کاری ها و قلم زنی های بسیار عالی انجام شده است. بر گوشه های بالایی ضریح هشت گلدان بزرگ از فولاد حاوی آیه و حدیث فراوان قرار دارد که از آثار شاه سلطان حسین صفوی و باقی مانده ضریح فولادی عصر صفویه است.25

گفتنی است قبر شریف امام موسی بن جعفر در قسمت جنوبی و قبله ضریح و قبر امام جواد در قسمت شمالی داخل ضریح قرار دارد. قسمت غربی فاصله اندکی با دیوار دارد و قسمت شرقی دارای فضایی باز به عنوان محل اجتماع و زیارت زائران است.

ضریح مزبور در وسط روضه ای قرار دارد که از چهار قسمت، رواق ها آن را احاطه کرده اند. اطراف این روضه به طور کلی تا سقف آینه کاری شده و کتیبه هایی با خط ثلث روی کاشی های گرداگرد روضه نوشته شده و تاریخ 929 ق روی آن دیده می شود. این کتیبه ها از آثار عصر صفوی است. در داخل روضه قندیل بزرگی به سقف آویزان بوده است که در آن نهایت ظرافت و هنر به کار رفته است. این قندیل از تزیینات نفیس عصر معزالدوله دیلمی است و از طلای ناب ساخته شده است. روی کتیبه های اطراف روضه مطهر، نام های شاه اسماعیل و فتحعلی شاه دیده می شود.

2 ـ رواق ها
در چهار سمت روضه و ضریح مبارک، چهار رواق قرار دارد که تمامی آن ها از پایین تا نیمه از سنگ و بقیه تا سقف آینه کاری شده است. طول این رواق ها از شمال به جنوب چهل متر، مرکب از هفت چشمه و عرض شرقی و غربی آن سی متر، مرکب از پنج چشمه است که در برخی از آن ها عالمان شیعه و محدثان دفن شده اند.

1 ـ رواق باب المراد: این رواق به دستور ناصر الدین شاه قاجار آینه کاری شده و در قسمت شرقی قرار دارد. آن را رواق شرقی نیز می گویند. رواق باب المراد در برابر ایوان شاه اسماعیل صفوی است و در آن شیخ مفید و ابن قولویه، دو تن از محدثان و متکلمان شیعه، به خاک سپرده شده اند.
2 ـ رواق باب القریش: این رواق در جنوب ضریح قرار دارد و به دستور سلطان محمد رشادخان مرمت و بازسازی شده است.
3 ـ رواق شمالی: در شمال ضریح مطهر واقع است.
4 ـ رواق غربی: این رواق در برابر رواق شرقی است و به سبب دفن خواجه نصیر طوسی در آن به رواق خواجه نصیر نیز شهرت دارد.

3 ـ درهای رواق ها
از این چهار رواق شش در به روضه مطهر باز می شود که همه از طلا و نقره است، دو درب در کنار مقبره شیخ مفید در رواق شرقی، دو درب از طرف رواق غربی و مقبره خواجه نصیر طوسی، یک درب از رواق شمالی و یکی از رواق جنوبی. از این شش در سه در به حرم امام کاظم و سه در نیز به حرم امام جواد(علیه السلام) اختصاص دارد.

هریک از این درها از لحاظ هنری بسیار بدیع و دارای کنده کاری های زیبا و نقش های مختلف و خط های عالی است. علاوه بر آن، این رواق ها از طریق هشت درب، به صحن مرتبط می شود. نخستین آن سمت رواق جنوبی واقع شده داخل چارچوب نقره ای است و در 1283 ق از سوی سید میرزا بابای اصطهباناتی اهداء شده است. خطوط کنده کاری شده روی آن به خط استاد میرزا محمد علی طبیب شیرازی است. در حاشیه هر لنگه کتیبه ای مزین به آیه های سوره مبارکه دهر و فجر به خط نستعلیق کنده کاری شده است. روی این در تاریخ 1284 ق، با حروف ابجد به شعر، هم چنین نام واقف آن حک شده است.26

دومین درب در رواق جنوبی و حاوی کنده کاری ها و نقش های بسیار زیبا است. این در را عماد الدوله، والی کرمانشاه، در 1285 ق وقف کرده است. روی آن نام کاتب، صنعت گر و واقف آن همراه با اسم های جلاله و امامان معصوم به خط ثلث دیده می شود.سوّمین درب نقره ای رواق جنوبی را حاج محمد علی افضل شوشتری وقف کرده است وروی آن تاریخ 1399 ق، کتیبه ها، خطوط زیبای نستعلیق، آیه و شعر دیده می شود.

درب چهارم در رواق شرقی از ایوان طلای ناصری واقع شده و به باب المراد معروف است. واقف آن شاهزاده فرهاد میرزا معتمدالدوله و سال نصب آن 1294 ق است. روی لنگه های در نام واقف، تاریخ وقف و نیز نام خطاط آن به چشم می خورد.
پنجمین درب در رواق شرقی، مجاور قبر شیخ مفید، قرار داد که دارای کنده کاری ها و خطوط عالی است. واقف آن حاج محمد جواد تاجر و سال وقف آن 1314 ق است. آیه های قرآنی و شعر فارسی زینت بخش این در است.27

ششمین و هفتمین درب در رواق غربی و در مجاورت قبر خواجه نصیر طوسی قرار دارد. واقف آن نامعلوم ولی تاریخ وقف آن 1337 ق است. کتیبه های زیبا و مزین به آیه و حدیث روی آن دیده می شود.
درب هشتم در رواق شمالی قرار دارد که حاج عبدالنبی تاجر کازرونی در 1340ق وقف کرده است. روی آن آیه و شعرهای کنده کاری شده، نام واقف، کاتب و هنرمند سازنده آن ثبت شده است.

 
در داخل حرم و مسجد آن، منبری بسیار زیبا و قدیمی از آجرهای تراشیده شده قرار دارد که امروزه جایگاه سخنران و خطیب نماز است. روی آن تاریخ 956 قمری دیده می شود که نشان از قدمت پانصد ساله دارد. این منبر را سلطان سلیمان عثمانی ساخته و به مسجد تقدیم کرده است. تا 1340 ق اهل سنت در این مسجد نماز می گزاردند تا این که شیخ مهدی خالصی در آن جا به اقامه نماز جماعت پرداخت و از آن پس نماز جماعت توسط شیعیان برگزار شد. این مسجد را شاه اسماعیل صفوی در 926 ق بنا کرده است.28

4 ـ گنبد و مناره ها
برفراز حرم امامین کاظمین دو گنبد با پوشش طلا قرار یافته است. در قرن سوم هجری، نخستین بار، گنبدی برفراز آن دو قبر ساخته شد.29 پس از آن در قرن چهارم، معز الدوله دیلمی گنبد و بقعه قبلی را خراب کرد و عمارت با شکوهی به جای آن ساخت و گنبدی برفراز حرم برپا کرد. در زمان خلافت الظاهر به سبب آتش سوزی که در کاظمین رخ داد گنبد نیز دچار آسیب شد و این خلیفه به بازسازی گنبد پرداخت.30

در عصر ایلخانان مغول، سلطان اویس جلایری، گنبدی به گنبد باقی مانده از عصر آل بویه افزود و حرم کاظمین را دو گنبده کرد و شاه اسماعیل صفوی آن دو گنبد را کاشی کاری کرد.
شاه اسماعیل صفوی قبه های یاد شده را با خشت های طلا آراست31 و آقا محمدخان قاجار پوشش طلای فرسوده آن را تجدید و مرمت کرد32 و از پایین تا بالا آن را طلا کرد. این دو گنبد در دو متری هم واقع است و بر روی آن ها کتیبه و مقرنس دیده نمی شود. ارتفاع آن ها 5/14 متر و از پایین تا نوک 29 متر و مساحت قسمت پایین آن ها 29 متر است. تذهیب و تزیین محیط داخلی گنبد در دوران شاه اسماعیل انجام شده است. و آینه کاری داخل گنبد نیز از میرزا شفیع صدر اعظم است.33

اکنون مرقد مطهر دو امام، چهار مناره دارد. نخستین بار معز الدوله دیلمی یک مناره برفراز قبر آنان ساخت که در یک آتش سوزی آسیب دید و سپس توسط ارسلان بساسیری تجدید بنا شد.34
مجد الملک براوستانی، وزیر برکیارق، دو مناره دیگر برای حرم ساخت. این مناره ها در دوران شاه صفی، جانشین شاه عباس، تجدید بنا و با کاشی های زیبا آراسته شد که اکنون هم پا برجاست.35 آقا محمد خان قاجار این مناره ها را با خشت های طلا آراست36 و تعداد آن ها را به چهار رساند. فتحعلی شاه نیز طلاهای فرسوده آن ها را با طلاهای جدید عوض کرد. پادشاهان عثمانی از جمله سلطان سلیم نیز در ساخت یک مناره و ترمیم برخی از آن ها نقش داشتند و کتیبه هایی از خود برجای گذاشته اند.

این چهار مناره در چهار سمت حرم ساخته شده و دارای پنج متر ارتفاع و چهار متر محیط است. ارتفاع آن ها در زمان های پیشین حدود نُه متر بود که به مرور از ارتفاع آن کاسته اند.37

5 ـ صحن و ایوان ها
صحن کاظمین در زمره صحن های بزرگ عتبات است و به صحن نجف اشرف شباهت دارد و به لحاظ وسعت و مساحت بزرگ تر از آن است. طول صحن 370 و عرض آن 350 متر است و حرم مطهر در داخل این صحن مستطیل شکل با طول 230 متر و عرض 150 متر قرار دارد.38 برای نخستین بار عضدالدوله دیواری پیرامون حرم کشید و در حقیقت صحنی برای حرم ایجاد کرد.

در آتش سوزی سال 441 ق، صحن نیز آسیب دید و ارسلان بساسیری آن را تجدید کرد.39 این صحن دوباره در 569 ق براثر طغیان دجله خراب شد و خلیفه الناصر لدین الله آن را بازسازی کرد و حجره هایی پیرامون آن ساخت و پس از چندی آن ها را به مدرسه های دینی تبدیل کرد.40 ارتفاع حجره های تحتانی شش متر و ارتفاع غرفه ها تا سطح صحن 5/11 متر است. همه آن ها در یک حلقه قرار دارد.

سلطان اویس جلایری دیوارهای آن را با کاشی های زیبا تزیین کرده است. در دوره صفوی و قاجار نیز دیوارهای صحن از نو کاشی کاری و تزیین شده است.
در دوره قاجار، محمد حسین خان قراگوزلوی همدانی آن را توسعه داد.41 صحن کاظمین از سه طرف ساختمان ها و خانه ها را در احاطه خود دارد و تنها ضلع شمالی حرم به مسجد جامع صفوی وصل است و این مسجد هم به دیوار صحن چسبیده است. در هریک از ضلع های سه گانه شرقی، غربی و جنوبی بیست باب حجره و یک ایوان مرتفع و مجلل ساخته شده است. ضلع شمالی آن ده باب حجره دارد. چهار جانب صحن را هفتاد حجره با کاشی های بسیار زیبا و ممتاز احاطه کرده است.42 این حجره ها در زمان های پیشین مدرسه علمیه و محل سکونت طلبه ها بود و اکنون قبرستان های خانوادگی است.

مجموع مساحت صحن، حرم و حاشیه های آن 26 هزار متر مربع است. صحن امروزی کاظمین کار معتمد الدوله فرهاد میرزا، عموی ناصر الدین شاه، است. او بنای سابق را خراب و خانه های مجاور را خریداری کرد و به صحن افزود و دیوارهای آن را بلندتر از گذشته ساخت. این کار شش سال طول کشید و صحنی بسیار عظیم و عالی احداث شد.43 صحن یاد شده را در عصر حاضر با سنگ های مرمر فرش کردند. این صحن در دوره قاجار دارای هفت در بود که اکنون هم موجود است. یک در نیز علامه شهرستانی به عنوان سمبل و نماد درهای بهشت، که در قرآن آمده است « لها ثمانیة ابواب »،44 به آن افزود:
1) باب القریش
2) باب القبله
3) باب المراد
4) باب صاحب الزمان
5) باب فرهادیه
6) باب آئینه
7) باب مسجد صفوی.45

از ابتدای دوره قاجار این صحن دارای سه درب اصلی بود زیرا مادام دیولافوا، که از آن دیدن کرده، می گوید: « سه درب اصلی آن در انتهای صحن قرار دارد ».46
در سرتاسر صحن تا دیوار مسجد صفوی کتیبه ای همانند کمربند قرار دارد. این کتیبه به خط ثلث بر روی کاشی های لاجوردی به عرض نیم متر و شامل برخی از سوره های قرآن است از جمله سوره جمعه، فتح، دهر، الضحی، غاشیه، که عنوان کتیبه نویس آن « کتبه تراب اقدام الزائرین نصر الله مشهدی خادم الروضة الرضوی 1298ق » در پایان نوشته ها به چشم می خورد.47

بر پیشانی غرفه ها و ایوان ها نیز کتیبه هایی به همین خط و شکل کشیده شده است. در آن ها نیز سوره های قرآن با تاریخ 1298 ق دیده می شود و هریک از ایوان ها سوره ای خاص را در برمی گیرد. صحن دو عدد ساعت بزرگ و زیبا دارد که یکی بر فراز ایوان داخلی سه درب جنوبی و دیگری بربالای ایوان درونی سه درب شرقی استقرار یافته است. این دو ساعت را شاهزاده اعتماد الدوله فرهاد میرزا نصب کرد. او کف زمین صحن را سنگ فرش کرد و سرداب های آن را برای دفن مرده ها مهیا ساخت.48

صحن مطهر دارای سه ایوان بزرگ و زیبا است؛ یکی روبه روی باب القبله، دیگری روبه روی باب المراد و سومی در برابر باب القریش واقع است و به ایوان جنوبی، ایوان شرقی و ایوان غربی شهرت دارد. دو ایوان کوچک در دو طرف باب الذهب قرار دارد که مزین به کاشی هایی باخط کوفی است. ایوان های بزرگ میانی شانزده متر ارتفاع دارد.

طول دهنه هر ایوان چهار و عرض آن دو متر است. ایوان های تحتانی باسنگ سیاه به ارتفاع یک متر پوشیده شده است. ایوان جنوبی در 1255 ق توسط معتمد الدوله منوچهر خان گرجی طلاکاری شده و بر بالای آن نام دوازده امام ثبت است. ایوان شرقی نیز با اموال امیرکبیر طلاکاری شد.49 این ایوان ها امروزه نشان از هنر و معماری عصر قاجار دارد. هر سه ایوان بزرگ از لحاظ تذهیب دیوارها، سقف، مقرنس ها و آینه کاری ها و نقاشی های زیبا چشم نواز است. ایوان ناصری در 1285 ق با روکش طلا تزیین یافته است.50 مادام دیولافوا زیبایی این ایوان ها و صحن را همانند منظره دلپذیر کاخ چهل ستون اصفهان توصیف می کند.51

علاوه برایوان های سه گانه، ایوانی از آثار عصر صفویه در ضلع شرقی رواق و برابر مقبره شیخ مفید قرار دارد که امروزه متروک مانده است و کتیبه ای به خط ثلث به نام شاه اسماعیل به تاریخ 926ق بر آن دیده می شود. کاشی های بسیار معرق و گره سازی های زیبا با خط های سفید و سیاه این ایوان را به لحاظ هنری از دیگر ایوان های عصر قاجار ممتاز می سازد و کتیبه دیگری به خط کوفی در بالای آن قرار دارد که با خطی بسیار خوب و زیبا از کاشی های بریده مشکی شکل گرفته است.52 در زمان های پیشین، این ایوان ورودی اصلی رواق شرقی بود.

 -------------------------------------
پی نوشت ها:
1. دایرة المعارف تشیع، 1/107،.2. فیض، همان، 30.،3. حسینی الجلالی، مزارات اهل البیت و تاریخهما، 114.،4. دایرة المعارف تشیع، 1/107.
5. پیشین، 1/107 ـ 108؛ حسینی الجلالی، همان، 108.،6. فیض، همان 89.،7. موسوی الزنجانی، جوله فی اماکن المقدسه، 109؛ حسینی الجلالی، همان، 115.
8. دایرة المعارف تشیع، همان، 1/108.،9. همان، 1/108.،10. حسینی جلالی، همان، 115؛ موسوی زنجانی، همان، 110.،11. مصاحب، دایرة المعارف فارسی، 2143.
12. موسوی الزنجانی، همان، 111.،13. دایرة المعارف تشیع، 1/110؛ فیض، همان، 121.
14. موسوی الزنجانی، همان، 112.،15. فیض، همان، 122.
16. دایرة المعارف تشیع، 1/109.،17. همان جا؛ موسوی الزنجانی، همان، 113.
18. عماد الدین حسین اصفهانی، تاریخ جغرافیایی کربلای معلی و اماکن متبرکه و عتبات عالیات، 118 ـ 120.
19. همان، 121.،20. ناصرالدین شاه، سفرنامه ناصرالدین شاه به عتبات، 97.،21. دایرة المعارف تشیع، 1/107.،22. فیض، همان، 122.
23. دایرة المعارف تشیع، 1/109.،24. میلانی، همان، 133.،25. فیض، همان، 45، 46.،26. فیض، همان، 197.،27. فیض، همان، 203 ـ 208.،28. فیض، همان، 249، 250.،29. دایرة المعارف تشیع، 1/107.،30. حسینی جلالی، همان، 115.،31. فیض، همان، 237؛ سیف الدوله، سفرنامه سیف الدوله به مکه؛ 212.
32. ناصر الدین شاه، شهریار جاده ها، 96؛ ابوطالب خان، مسیر طالبی، 400.،33. ناصرالدین شاه، همان، 97.،34. فیض، همان، 89.
35. فیض، همان، 122.،36. دایرة المعارف تشیع، 1/109.،37. فیض، همان، 240.،38. جعفر خلیلی، همان، 85.،39. فیض، تاریخ کاظمین و بغداد، 89.
40. دایرة المعارف تشیع، 1/108.،41. سیف الدوله، همان، 213.،42. فخرالملک اردلان، از حریم تا حرم، 38؛ فیض، همان، 129 ـ 130.
43. فیض، همان، 126؛ دایرة المعارف تشیع، 109.،44. فیض، همان، 48، 127.،45. سدید السلطه کُبابی، سفرنامه سدید السلطنه، التوفیق فی الطریق، تصحیح احمد اقتداری، 240.
46. مادام دیولافوا، سفرنامه مادام دیولافوا، 569.
47. فیض، همان، 131 ـ 132.،48. فیض، همان، 127.،49. دایرة المعارف تشیع، 109.،50. فیض، همان، 40 ـ 41.،51. مادام دیولافوا، همان، 571.،52. فیض، همان جا.
منبع: عتبات عالیات عراق



دور دنیا با یک کلیک

• از مسجد براثا چه می دانیم؟
• از مسجد کوفه چه می دانیم
• امامزاده سیده ملک خاتون(س) +عکس

آشنایی با بقعه امامزاده حیدر (ع) در بهبهان

مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان

آشنایی با بقعه امامزاده حیدر (ع) در بهبهان
امامزاده حیدر بن موسی جعفر الکاظم علیه السلام در بهبهان از فرزندان امام موسی کاظم علیه السلام هفتمین پیشوای شیعیان جهان می باشد. در کتابهای تاریخی از این امامزاده واجب التعظیم معمولا با القابی چون امیرحیدر و امامزاده حیدر و یا آقاپیرحیدر و گاهی نیز با لفظ حیدر بن موسی بن جعفر یاد می شود. همچنین از ایشان بنام امیر حیدر بن موسی کاظم یا امامزاده حیدر فرزند بدون واسطه حضرت موسی کاظم علیه السلام و برادر حضرت فاطمه معصومه نام برده می شود.

 بقعه امامزاده حیدر (ع)

به قول از کتاب بقعه متبرکه و همچنین روزنامه قدس (مورخ 29/1/80 )قول مشهور این است امامزاده حیدر فرزند امام موسی کاظم علیه السلام از همراهان احمد بن موسی معروف به شاه چراغ بودند و به همراه برادرانش در سال 201 تا 203 عازم ایران شده است. همچنین در خود آستان مقدس دو اثر تاریخی و زیبا موجود است. اثر پای مبارک ایشان که اثر ضربه زدن با بیل و قطع انگشت مبارک آن حضرت در آن نمایان است و در همین اثر ، نشان خاتم مبارک ایشان که به خط کوفی نوشته شده حیدر بن موسی بن جعفر نیز موجود می باشد.

  بقعه امامزاده حیدر (ع)

 آستان مقدس امامزاده حیدر علیه السلام بهبهان امروزه همانند خورشیدی در آسمان خوزستان و استانهای هم جوار می درخشد و به عنوان پر زائرترین بقعه متبرکه خوزستان از دیرباز تاکنون میعادگاه عاشقان خاندان رسول اکرم صلی ا... علیه و اله بوده و همه روزه زائران زیادی از سراسر کشور به ویژه استانهای خوزستان ، کهگلویه و بویر احمد، فارس و بوشهر جهت زیارت و عرض ارادت به این امامزاده واجب التعظیم تشرف پیدا می کنند.

 بقعه امامزاده حیدر (ع)

  بقعه امامزاده حیدر (ع)

بنای اولیه آستان مربوط به سال 737 (ه.ق) بوده و بعدها در سال 1349 توسط هیات امناء وقت تجدید بنا شده است.  بنای آستان متشکل از حیاط بزرگ ، صحن مطهر،روضه منوره ، سالن حضرت فاطمه زهرا (س)، مسجد امامزاده حیدر علیه السلام ، سالن جدید امام حسن مجتبی (ع) در دوطبقه ، گنبد و 4 گلدسته می باشد که از معماری منحصر به فرد اسلامی ایرانی برخوردار است.

منبع:amir-heydar.ir



دور دنیا با یک کلیک

• 10 جاذبه گردشگری مهم مذهبی ایران وجهان
• کلیسای حضرت مریم در برلین
• آشنایی با بقعه متبرکه امامزاده ابوالحسن(ع)
• آشنایی با تکیه نیاوران
• آشنایی با قره کلیسا یا کلیسای تادئوس
• از آرامگاه زیبای شاه‌چراغ بیشتر بدانیم + تصاویر

آشنایی با مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر تصاویر

مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان

آشنایی با مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر
مسجد ابولعباس تاریخی ترین و زیباترین مسجد در الکسندریا می باشد.این مسجد اصولا در سال 1775 بر روی آرامگاه محقق روحانی لإابو ال عباس مورسی (1219-86) ساخته شده است و چشم انداز آن به طرف بندرگاه شرقی می باشد. لإابو ال عباس مورسی (اسم اصل او طولانی تر است) در یک خانواده ی ثروتمند در Andalusia که در 1219 بخشی از اسپانیا بود متولد شد.به دنبال افزایش کنترل مسیحیت در اسپانیا ,او و خانواده اش در 1242 انجا را به مقصد "تونیسا " ترک کردند.

 مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر

او بعدا به الکسندریا که محل بسیاری از محققان مسلمان آن زمان بود رفت.ابو ال عباس  به عنوان محقق و معلم به مدت 43 سال تا فرا رسیدن مرکش در انجا زندگی کرد.او در یک ساختمان کوچک نزد بندرگاه شرقی در الکسندریا به خاک سپرده شد.

  مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر

در 1307 ,شیخ الذیندین ,که یکی از تاجران ثروتمند الکسندریا بود,آرامگاه را مشاهده کرد.او سنگ قبر و گنبد برای آرامگاه,به  همراه مسجد کوچکی را سرمایه گذاری کرد.به این ترتیب آرامگاه ابو ال عباس به یک مکان زیارتی برای بسیاری از مسلمانان مصر و  مراکش  که از شهر الکسندریا در حال گذر به مکه بودند ,تبدیل شد.

  مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر

 این مسجد در طی دهه های مختلف توسط پادشاهانی که برای خود در کنار این مکان مقدس ارامگاه می ساخته اند, مورد ترمیم و بازسازی قرار کرفته است. این مسجد در سال  1943 به طور کامل بازسازی شد و و یک جشنواره ی سالیانه برای تولد ابو ال عباس ال مورسی بر گزار گردید.

 مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر

  مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر

 این مسجد که به رنگ کرمی است 24 متر ارتفاع دارد و نمای آن  از سنگهای مصنوعی می باشد.مناره ی این مسجد که در ضلع شمالی ان قرار دارد ,72 متر می باشد. از آنجایی که این مسجد در نزدیکی ساحل  بندر گاه  شرقی قرار کرفته  است,مسجد و تمام بناهای همسایه ی آن به طور واضح از دریا قابل مشاهده است. مناره ی به صورت Ayoubids طراحی شده که دارای 4 بخش با اشکال متفاوت است.

این مسجد دارای 2 وروی است ,یکی از سمت شمال و دیگری از سمت شرقی است.بخش اصلی مسجد هشت گوش آن  با دیواره های داخلی از نوع سنک  مصنوعی  آن است ,به جز  ارتفاع 5.6 متر آن که با سرامیک پوشانده شده است.

  مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر

سقف آن  با شیوه ی تزیینی اسلامی  تزیین شده است و شامل  پنجره ی سقفی هشت گوشی که به Shokhsheikha مشهور است ,می باشد.هر سمت این سقف شیشه ای دارای 3 بنجره رنگی با چارچوپ  از جنس آلومینومی است.این سقف شیشه ای  توسط سه گنبد که در روی 4 آرامگاه بزر گ قرار گرفته است ,  احاطه شده است.

 مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر

  مسجد ابولعباس در اسکندریه مصر

کف این مسجد از مرمر ساخته شده,درها ,بنجره ها , منبر از اتصال درخت ساج تراشیده شده و درخت گردو ساخته شده است.منبر دارای اشعاری از قرآن  است که در بالای آن  با طلای  فرانسوی نگاشته شده است.محراب  در پایه ی مناره قرار گرفته  است و بر روی آن این عقیده  به زبان عربی درج شده است :"خدای جز پروردگار متعال نیست و محمد , پیامبر اوست ".همچنین در سمت دیگر  محراب 2 ستون از نوع سنگ گرانیت مصری قرار دارد.یک مکان دیگر به نام  mayda در بخش غربی مسجد قرار دارد که طبق روایات افسانه ای این محل مخصوص عبادت برای زنان بوده است.

منبع:parsacity.com



دور دنیا با یک کلیک

• آرامش را کجا پیدا کنیم؟
• آرامگاه سید محمد اندرابی از نوادگان امام موسی کاظم (ع) (+عکس)
• آشنایی با مسجد النبى (ص)–مدینه
• امامزاده سید ناصر الدین(ع)
• بقعهٔ امام‌زاده محمد (ع)در بسطام- شاهرود
• تاریخچه بیت المقدس

جاذبه های توریستی و مذهبی ایتالیا

مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان

جاذبه های توریستی و مذهبی ایتالیا

ایتالیا، یکی از کشورهایی است که مهد مسیحیت به حساب می آید و کلیساها و عبادتگاههای تاریخی زیادی را در خود دارد. این جذابیتها باعث شده اند سالانه میلیون ها نفر برای بازدید از عبادتگاههای مسیحی به شهرهای مختلف این کشور سفر کنند. در ادامه چند مکان زیارتی پر بازدید کشور ایتالیا را معرفی میکنیم:

ونیز
ونیز بیش از ۲۰۰ کلیسا و همچنین ۸ کلیسای سلطنتی دارد و به همین جهت یکی از جذابتترین مقاصد گردشگری است. کلیسای سلطنتی سن مارک، سانتا ماریا و ریالتو، از بهترین مکانهایی هستند که گردشگران میتوانند از آنها بازدید کنند، اما هر کس بنا بر سلیقه خود میتواند برنامه سفرش را انتخاب کند. در کلیساهای ونیز، شاهکارهای هنری زیادی مشاهده میشوند.
برای تسهیل و رواج این نوع توریسم، هتلهای زیادی در اطراف این کلیسا بنا شده اند.

 پادووا
کاخ سلطنتی سنت آنتونی، بهترین مقصد برای گردشگران مذهبی است. سنت آنتونی بر اساس وصیت خود، در کلیسای کوچکی دفن شد که بعدها به یک کلیسای سلطنتی تغییر شکل یافت. این کلیسای بزرگ، دارای چهار صومعه و اشیای گرانقیمت زیادی است.

 
در این کلیسا نیز مانند کلیسای سنت مارک در ونیز و بسیاری مکانهای دیگر در ایتالیا، فرهنگ و مذهب در هم آمیخته و تاریخ و فرهنگ دینی این کشور را به هزاران بازدیدکننده خود ارائه میدهد. اما پادووا تنها یک مکان مذهبی نیست بلکه شهری است غنی از فرهنگ و هنر. این شهر در طول تاریخ، هنرمندان بزرگ بسیاری را به خود جذب کرده است.

 تورین
تورین، به لطف نمایش کفن مقدس تبدیل به شهری مذهبی شده است. کفن مقدس، تکه ای پارچه کتان است که نقش مردی به صلیب کشیده شده را نشان میدهد. بسیاری معتقدند کفن مقدس، کفن عیسی مسیح(ع) است و به همین دلیل این پارچه ارزش زیادی برای مسیحیان ایتالیا دارد. کفن مقدس، میلیونها گردشگر، زائر و بازدیدکننده را به خود جلب کرده است.

 تورین،جاذبه های گردشگری بسیار دیگری نیز دارد و یکی از معروفترین کارخانه های شکلات سازی ایتالیا نیز در این شهر واقع است.

لورتو
لورتو به دلیل وجود کلیسای سانتا کازا معروف است. این کلیسا عمارت بزرگی دارد که به خوبی تزئین و آراسته شده و ناقوس بزرگی نیز دارد. اما اصلیترین جاذبه گردشگری مذهبی این شهر خانه مقدس است که گفته میشود مسیح در آنجا متولد شده است.

 
لورتو، چشمانداز بسیار زیبایی دارد که به دریا ختم میشود. این شهر نزدیک روستای باستانی است که یکی از قدیسان مسیحیت در آنجا زندگی میکرده است.

لانچیانو
شهرت و اهمیت لانچیانو به دلیل معجزه ربانی است که در این شهر رخ داده است. در سال ۷۰۰ میلادی، یکی از راهبان شرکت کننده در مراسم عشای ربانی، به وجود مسیح شک کرد. هنگام خواندن آیات مقدس، نان تبدیل به گوشت و آب تبدیل به خون شد. این یادگارها در کلیسای سنت فرانسیسکو نگهداری میشوند و اصالت آنها توسط متخصصین بسیاری تایید شده است.

 لانچیانو دارای مکانهای مذهبی بسیار دیگری از جمله کلیسای جامع سانتا ماریا است.

 آسیسی
آسیسی شهری است با حال و هوای کاملا مسیحی. سن فرانچسکو و سانتا چیارا، دو تن از قدیسان مسیحی در این شهر بهدنیا آمدند. در آسیسی، مکانهای زیارتی بسیار زیادی مشاهده میشود. کلیسای سن فرانسیس در سال ۱۲۵۳ میلادی تاسیس شد. کلیسای سانتا چیارا، مقبره این قدیس را در خود جای داده است.

 آسیسی در منطقه اومبریا قرار گرفته است.اومبریا، به قلب سرسبز ایتالیا معروف است، بنابراین آسیسی، علاوه بر اماکن زیارتی و مذهبی، چشماندازهای دیدنی بسیاری را در خود جای داده است.

مونته کازینو
مونته کازینو به خاطر سن بندیکت نورچیا شهرت دارد. سن بندیکت، آئین بندیکتی را بنیان نهاد و نخستین صومعه آنها را در مونته کازینو بنا کرد. این بنا در طول جنگ جهانی دوم آسیب دید اما بعدها توسط دولت ایتالیا ترمیم شد. در این صومعه، پیکر سن بندیکت دفن شده و اغلب توسط پاپ ها زیارت میشود.

 
فلورانس
فلورانس یکی از مقاصد مذهبی و هنری گردشگری در ایتالیاست.کلیساها و بناهای مذهبی بسیار زیبایی در این شهر وجود دارند. این کلیساها که در مرکز شهر واقع شده اند در فهرست میراث فرهنگی سازمان ملل نیز ثبت شدهاند. یکی از اصلیترین این بناها، کلیسای جامع سانتا ماریا دل فیوره است.

 
موزه های بزرگ فراوانی نیز در فلورانس وجود دارند که شاهکارهای هنری هنرمندان بزرگی چون جیوتو، بوتیچلی، لئوناردو داوینچی، میکلآنژ و بسیاری دیگر را در خود جای داده اند.

پمپی
حرم مقدس بیتا ویرجین روزاریو، نماد شهر پمپی است. ساختمانی عظیم که در قرن نوزدهم با کمکهای خیریه مردمی بنا شد. این بنا سالانه بیش از ۴ میلیون زائر و گردشگر را به خود جلب می کند.

 
در این شهر، پارکهای باستانی فراوانی وجود دارند. این شهر در سال ۷۹ میلادی کاملا تخریب شد. خاک و خاکستر باقیمانده خرابه های این شهر را پوشانده و آنها را برای سالها محفوظ نگه داشته است.

رم
رم و واتیکان همیشه مرکز سفرهای زیارتی بوده اند. رم با بیش از ۹۰۰ کلیسا در سراسر شهر، مسلما مرکز مسیحیت در ایتالیا محسوب میشود. کلیسای جامع رم در جنوب شرقی مرکز شهر واقع شده است. از دیگر اماکن مذهبی میتوان به کلیسای سانتا ماریا ماگوری، کلیسای سن پل، کلیسای سن کلمنته و کلیسای مسیح اشاره کرد.

هر یک از این کلیساها زیبایی های خاص خود را داشته و یک اثر هنری به حساب می آیند. علاوه بر همه اینها، حضور شخص پاپ در رم، هر ساله میلیونها نفر را برای بازدید و شنیدن آموزه های پاپ، به این شهر می کشاند.
منبع:alef.ir



دور دنیا با یک کلیک

• به سیسیل جزیره آتشفشانی ایتالیا خوش آمدید
• رویایی ترین دهکده های ساحلی ایتالیا
• کاخ پیتی در ایتالیا (+تصاویر)
• کلیسای دوئومو در میلان ایتالیا (+تصاویر)
• بناهای آسمان خراش قرون وسطی (+عکس)
• تصاویری از شهر باستانی پمپی در ایتالیا

مسجدهای مشهور کوفه

مجموعه: مکانهای زیارتی ایران و جهان

مسجدهای مشهور کوفه
شهر کوفه چند مسجد دارد که هر یک اهمیت خاصی دارند. در این جا مهم ترین مسجدهای این شهر به اختصار توصیف می شود.

مسجد کوفه
این مسجد شاید نخستین بنایی باشد که به هنگام احداث شهر برپا کردند، زیرا وقتی سعد بن ابی وقاص این منطقه را برای استقرار دائم سپاهیان و غازیان در نظر گرفت، نخستین اقدام او بنای مسجدی برای عبادت مردم بود. آنان ابتدا نقشه مفصل و جامعی برای بنای مسجد کشیدند و بر آن اساس مسجد را، که محور و مرکز اصلی شهر بود، ساختند. محدوده مسجد را با تیراندازی یک تیرانداز تعیین کردند که در چهار سمت تیر انداخت.

دلیل این کار آن بود که می خواستند مساحت بسیار زیادی را به مسجد اختصاص دهند به گونه ای که همه جنگجویان و ساکنان این منطقه، که به چهل هزار نفر می رسید، برای نماز در آن جا حضور یابند. برای مطالعه بیشتر به این بخش مراجعه نمایید.

مسجد سهله
یکی از مسجدهای مهم و با فضیلت کوفه مسجد سهله یا سهیل است. این مسجد منزل گاه و عبادت گاه بسیاری از پیامبران از جمله حضرت ابراهیم(علیه السلام)، ادریس(علیه السلام)، خضر(علیه السلام)، و جایگاه برخی از امامان شیعه از جمله مقام امام صادق(علیه السلام)، امام سجاد(علیه السلام) بوده است و براساس روایت امام صادق(علیه السلام)، حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) پس از ظهور در آن جا ساکن خواهد شد».

مسجد صعصة بن صوحان
در صد متری مسجد سهله، مسجدی است که در آن یکی از صحابه رسول خدا(صلّی الله علیه وآله) و یار باوفای امام علی(علیه السلام) و امام حسین(علیه السلام)، صعصعة بن صوحان، خاک شده است. او در جنگ های جمل و صفین در کنار امام علی(علیه السلام) حضور داشت و در دوران معاویه وادار شد روی منبر رود و علی(علیه السلام) را دشنام دهد اما او علی(علیه السلام) را به نیکی یاد کرد و برمعاویه لعنت فرستاد و معاویه نیز او را به بحرین تبعید کرد تا در آن جا وفات یافت. بنای مسجد صعصعه در 1387 ق بازسازی شده و 160 متر مربع مساحت دارد.

مسجد زید بن صوحان
زید، برادر صعصعه، از صحابه رسول خدا(صلّی الله علیه وآله) و امام علی(علیه السلام) بود. او در جنگ نهاوند حضور یافت و ابتدا یکی از دستانش را قطع کردند. او با همان حال به جنگ ادامه داد تا در رکاب مقتدایش به شهادت رسید. مسجدی در جنوب مسجد سهله به نام این صحابه بزرگوار وجود دارد که خود آن را بنا کرده است. بنای اصلی آن تخریب شده و در 1395ق بنای جدیدی به جای آن ساخته اند. این مسجد 165 متر مربع مساحت دارد.

مسجد حمراء
گویند این مسجد محل دفن حضرت یونس است و برخی هم گفته اند: « این جا محلی است که ماهی، یونس را از شکم خود بیرون انداخت ». در این خصوص از امام علی(علیه السلام) روایتی نقل است که فرموده اند: « مسجد حمراء در جای بستانی است که قبر برادرم یونس بن متی در آن جا است ». امیر المؤمنین(علیه السلام) در این مکان نمازگزارده اند.
حمراء به معنای سرخ گون است. در صدر اسلام به موالی و ایرانیان، حمراء می گفتند، آنان عمدتاً در سپاه مختار به عنوان نیروی داوطلب او حضور یافته بودند.

مسجد جُعفی
این مسجد، بر حسب روایتی، شاهد عبادت و نماز امام علی(علیه السلام) بوده است. منظور از جعفی قبیله جعفی است که جابر بن یزید جعفی، از راویان و اصحاب امام باقر، از میان آن قبیله برخاسته است.

مسجد بنی کاهل
به مسجد امیر المؤمنین نیز معروف است و امام علی(علیه السلام) و امام صادق(علیه السلام) در این مسجد نماز گزارده اند. امروزه از آن جز پایه و بخشی از مأذنه چیزی باقی نمانده است. بنی کاهل بن اسد بن خزیمه تیره ای از بنی اسد هستند.

در کوفه مسجدهای ملعونه ای هم بود که امروز اثری از آن ها نیست از جمله مسجد ثقیف، متعلق به مغیرة بن شعبه از یاران معاویه و راویان حدیث های جعلی؛ مسجد اشعث، متعلق به اشعث بن قیس کندی، از یاران سیاسی و فرصت طلب امام علی(علیه السلام)، که پنهانی با معاویه ارتباط داشت. وی کارنامه مطلوبی از خود در حمایت از امام علی(علیه السلام) برجا نگذاشت؛ مسجد شبث بن ربعی که از یاران عبید الله بن زیاد و جزو خوارج بود و در حادثه کربلا نیز حضور داشت.
منبع:hadj.ir



دور دنیا با یک کلیک

• آرامش را کجا پیدا کنیم؟
• امامزاده سید ناصر الدین(ع)
• مسجد سهله؛ به نام امام زمان(عج)
• کلیسای سنت میشل در فرانسه
• «مسجد خانم» بنای هفتاد ساله قاجاری که فراموش شده است+عکس
• آشنایی با مسجد النبى (ص)–مدینه